Σαν Σήμερα 14 Ιανουαρίου – LGBTQI People in History


T-zine.gr

Γιούκιο Μισίμα

Mishima Yukio
(14 Ιανουαρίου 1925 – 25 Νοεμβρίου 1970)

Γιούκιο Μισίμα

Μέσα από την αναζήτηση της αρρενωπότητας, ο Γιούκιο Μισίμα, μυθοποίησε τον εαυτό του, τόσο για τα γραπτά του, όσο και για τη ζωή του, με αποκορύφωμα την δραματική αυτοκτονία του.

Στις 25 Ιανουαρίου του 1970, ο Μισίμα, στα 65 του χρόνια, και μετά από ένα τόσο πλούσιο έργο, θέτει τέλος στη ζωή του. Τα τελευταία του λόγια ήταν:

«Βλέπουμε την Ιαπωνία να γλεντοκοπά βυθισμένη σε ευμάρεια και να κολυμπάει στο χρήμα και στην πνευματική της κενότητα. Είναι δυνατόν να δίνεις αξία στη ζωή, μέσα σε μια πλάση που το πνεύμα έχει πεθάνει; Ζήτω ο αυτοκράτορας! Νομίζω ότι ούτε καν με προσέχουν…»

Στη συνέχεια κατευθύνθηκε μαζί με την ομάδα που ανήκε, τους «Τατενοκάι – Η Εταιρεία της Ασπίδας» προς το Υπουργείο Εθνικής Αυτοάμυνας της Ιαπωνίας στην Ichigaya.

Αυτός και οι ακόλουθοί του, οι Ασιάτες «Ιππότες της Στρογγυλής Τράπεζάς» του, υποτίθεται ότι είχαν κανονίσει συνάντηση με τον στρατηγό Κανετόσι Μασίτα. Η συνάντηση εξελίχθηκε σε ομηρεία του στρατηγού από τον Μισίμα και την ομάδα του. Αμέσως μετά, ο «στασιαστής» Μισίμα απαίτησε από τους στρατιώτες στη βάση να συγκεντρωθούν για να ακούσουν το λόγο του. Απαίτησε να επικρατήσει «απόλυτη σιγή» καθ’ όσον θα τους μιλούσε. Αυτό επετεύχθη λίγο πριν το μεσημέρι. Ο ενσαρκωμένος σαμουράι ξεπρόβαλλε από το γραφείο του Στρατηγού Μασίτα, στο μπαλκόνι. Μπροστά του, το συγκεντρωμένο πλήθος που φορούσε στρατιωτικά αλλά, δυστυχώς, δεν ήταν στρατιώτες – ένοπλοι δημόσιοι υπάλληλοι και φουκαράδες. Δεξιά του, αριστερά, μπροστά αλλά ακόμα κι από τα ουράνια κίνηση και χαλασμός. Ελικόπτερα υπερίπταντο του χώρου. Οι φωτογράφοι φώναζαν, τα κλικ των μηχανών τους ακούγονταν σαν πυροβολισμοί. Οι στρατιώτες φώναζαν κι αυτοί, αλλά έκαναν και κάτι χειρότερο. Χλεύαζαν, βαριούνταν, αντιπροσώπευαν κι εκπροσωπούσαν ό,τι κατακεραύνωνε ο πολεμιστής-ποιητής-λογοτέχνης Γιούκιο Μισίμα.

Ολοκλήρωσε τον μνημειώδη λόγο του με έναν χαιρετισμό στον Αυτοκράτορα, και σύμφωνα με τα λόγια των εταίρων του, ψιθύρισε και το περίφημο «Νομίζω ότι ούτε καν με προσέχουν…» Έβγαλε την στολή της «Εταιρείας της Ασπίδας», και έμεινε με το παραδοσιακό ρούχο που καλύπτει τη μέση και τα γεννητικά όργανα των σαμουράι. Πήρε ένα ξιφίδιο 25 εκατοστών με καλοακονισμένη λεπίδα και πραγματοποίησε την τελετουργική αυτοκτονία που στολίζει την παράδοση του λαού του από την αυγή της ιστορίας του. Σεπούκου! Ένας από τους ακόλουθους του Μισίμα, ολοκλήρωσε την τελετουργική αυτοκτονία κόβοντας το κεφάλι του δασκάλου του με ένα αρχαίο κατάνα (ιαπωνικό ξίφος – σύνηθες μήκος 110 εκατοστά), και ένας άλλος μαθητής του, ο Μασακάτσου Μορίτα, συντρόφεψε τον Μισίμα στον θάνατο με την ίδια ακριβώς μέθοδο.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Χιραόκα Κιμιτάκε (Hiraoka Kimitake), γεννήθηκε πρώτος από τρία εν συνόλω παιδιά. O Μισίμα, γεννήθηκε σε μία οικογένεια που το ισχυρό πρόσωπο ήταν η δεσποτική γιαγιά του, Natsu. Μέσα σε λιγότερους από δύο μήνες απ’ τη γέννησή του, κυριολεκτικά απήχθη από τη Natsu, η οποία επέτρεπε στη μητέρα του Shizue να τον βλέπει, μόνο όταν έπρεπε να τον θηλάσει, κάτω βέβαια από την αυστηρή επίβλεψη της Natsu.

Η Natsu, απεχθανόταν την απειθαρχία και την «τραχύτητα» των αγοριών και, δεν επέτρεπε στον Γιούκιο να συγχρωτίζεται με άλλα αγόρια, του επέτρεπε να μιλά μόνο με άλλα κορίτσια και μεγαλύτερες γυναίκες. Ως συνέπεια ο μικρός Γιούκιο, απέκτησε γυναικείες κινήσεις και έναν θηλυπρεπή τρόπο ομιλίας (για τα Ιαπωνικά σοβινιστικά πρότυπα).

Ο πατέρας του χαρακτηρίζεται ως άσπλαχνος και πολύ εγωιστής. Αδιάφορος για το μεγάλωμα του γιού του από την καταπιεστική Natsu. Είτε θεωρήσουμε ότι η ομοφυλοφιλία του Μισίμα ήταν εγγενής είτε ήρθε αργότερα, οι εμπειρίες του ως παιδί μπορούν να δικαιολογήσουν τον μισογυνισμό και την κατά κάποιο τρόπο μισανθρωπία του. Η έλλειψη του αντρικού προτύπου στον περίγυρό του τον οδήγησε σε μία παθιασμένη αναζήτηση της αρρενωπότητας.

Ως νεαρός, ο Μισίμα, ήταν θηλυπρεπής, αδύνατος και ασθενικός. Στα τριάντα του ξεκινά να κάνει μαθήματα πολεμικών τεχνών, να γυμνάζεται και να αναζητά μεθόδους να πάρει βάρος. Προσπαθούσε να επιδείξει αρρενωπότητα μέσα από το ντύσιμό του (δερμάτινα, φόρμες και τ-σερτ γυμναστικής), ενώ παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά. Ίδρυσε την «Εταιρία της Ασπίδα» που αναφέραμε προηγουμένως, η οποία είχε την δική της ενδυμασία και ασκούνταν στις πολεμικές τέχνες και την αυτο-άμυνα.

Σπούδασε κατ’ απαίτηση της γιαγιάς του, που τού είχε διδάξει την πατροπαράδοτη αξιοπρέπεια και την επιθυμία για ομορφιά και καθαρότητα, στο πρότυπο Σχολείο Peer και στην συνέχεια Νομικά στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο από το οποίο αποφοίτησε το 1947. Για ένα μικρό διάστημα εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Οικονομικών, πολύ σύντομα όμως τον κέρδισε ολοκληρωτικά το γράψιμο το οποίο είχε αρχίζει από ηλικίας 12 ετών με την ενθάρρυνση της μητέρας του Shizue και αφιέρωσε την ζωή του σε αυτό, παράγοντας αμέτρητα διηγήματα και 33 θεατρικά έργα, στο ανέβασμα των οποίων συμμετείχε και ο ίδιος ως ηθοποιός.

Ο Ομοερωτισμός στο έργο του Μισίμα

Ο ομοερωτισμός στα έργα του Μισίμα, φαίνεται ξεκάθαρα σε πολλά του βιβλία: στο φωτο-άλμπουμ Ba-ra-kei: Ordeal by Roses (1963), στο εκπληκτικό διήγημά του «Onnagata» (1957), με θέμα του την μίμηση γυναικείων χαρακτήρων στο θέατρο Kabuki, στα κριτικά του δοκίμια για τον Ζενέ και τον Όσκαρ Ουάιλντ, στις αναφορές του στους Ζιντ, Προυστ, Τόμας Μαν και άλλους.

«Οι εξομολογήσεις μιας μάσκας» (1949)

Εξομολογήσεις μιας μάσκας
μετάφραση: Λουκάς Θεοδωρακόπουλος
Οδυσσέας, 1994
216 σελελίδες

Στις Εξομολογήσεις μιας μάσκας, ο Μισίμα, αποκαλύπτει την καταπιεσμένη ομοφυλοφιλία του. Οι Εξομολογήσεις, είναι το πρώτο ίσως μυθιστόρημα στην σύγχρονη Ιαπωνική λογοτεχνία, που διαπραγματεύεται το θέμα της αντρικής ομοφυλοφιλίας, το οποίο κέρδισε την αναγνώριση από το παγκόσμιο κοινό.

Ο πρωταγωνιστής, σε ηλικία μόλις τεσσάρων χρόνων, αντιλαμβάνεται την ομοφυλοφιλία του, όταν καταλαβαίνει ότι τον ελκύουν ερωτικά νεαροί εργατοτεχνίτες. Ο πρώτος του έρωτας είναι ένας εργάτης. Αισθάνεται «την επιθυμία ως ένα τσίμπημα που τον πονά». Δεν μπορεί να αποστρέψει τα μάτια του από πάνω του, από τα εφαρμοστά ρούχα που κολλούν στο κορμί του. Κοιτάζοντας τον νεαρό, ο πρωταγωνιστής αντιλαμβάνεται ότι η έλξη του προς αυτόν δεν προέρχεται μόνο απ’ αυτήν του ερωτικού ενστίκτου, αλλά και από την «αίσθηση της τραγωδίας» και το αίσθημα «της οικειότητας με τον κίνδυνο» που απορρέει απ’ αυτόν τον άνδρα. Εμφανώς, αυτή είναι η ματιά του «αφηγητή» στον νεαρό άνδραΧ η προέκταση της φαντασίας στο ερωτικό του αντικείμενο. Η τραγωδία και ο κίνδυνος παίρνουν τη μορφή της βίας και του θανάτου, ενώ δεν λείπουν οι αναφορές σαδομαζοχισμού με ομο-ερωτικό περιεχόμενο. Παρόμοιες αναφορές βρίσκει ο αναγνώστης και σε μετέπειτα έργα του όπως τα: «Patriotism» (1960), The Sailor Who Fell from Grace with the Sea (1963), Sun and Steel (1968), και Runaway Horses (1969).

Το 1964 άρχισε να συγγράφει, την τετραλογία «Η θάλασσα της γονιμότητας», που συμπεριλάμβανε τις νουβέλες «Χιόνι της άνοιξης», «Αφηνιασμένα άλογα» (που περιστρέφεται γύρω από την αυτοκτονία σεπούκου), «Ο Ναός της αυγής» και «Εκπεσών άγγελος» (που παραδόθηκε στον εκδότη την ημέρα του θανάτου του, 25 Νοεμβρίου 1970 και κατάγγειλε την παρακμή της Ιαπωνίας και την απαξίωση των παραδοσιακών αξιών και εξήρε την ουσία και ποιότητα των βουδιστικών φιλοσοφικών αρχών). Το 1965 έπαιξε στην κινηματογραφική ταινία «Πατριωτισμός», στην οποία είχε γράψει ο ίδιος το σενάριο με στόχο την ανάδειξη της αισθητικής και των προτύπων του αριστοκρατικού ιαπωνικού Θεάτρου Νο.

Βραβεία

– Βραβείο Shincho από Shinchosha την έκδοση, 1954, για τον ήχο των κυμάτων.

– Βραβείο Kishida για το δράμα από Shinchosha , έκδοση 1955.

– Βραβείο Yomiuri από Yomiuri Newspaper Co., για καλύτερα νέο, 1957, ο ναός του χρυσού περίπτερου.

– Βραβείο Yomiuri από Yomiuri Newspaper Co., για το καλύτερο δράμα, 1961.

Βιβλιογραφία

– Boardman, Gwenn R. «Greek Hero and Japanese Samurai: Mishima’s New Aesthetic.» Critique 12 (1971): 103-115.

– Hijiya-Kirschnereit, Irmela. «Thomas Mann’s Short Novel Der Tod in Venedig and Mishima Yukio’s Novel Kinjiki: A Comparison.» European Studies on Japan. Ian Nish and Charles Dunn, eds. Tenterden, Kent: Norbury, 1979. 312-317.

– Hosoe, Eikoh, photographer. Ba-ra-kei = Ordeal by Roses: Photographs of Mishima Yukio. New York: Aperture, 1985.

– Jackson, Earl, Jr. «Kabuki Narratives of Male Homoerotic Desire in Saikaku and Mishima.» Theater Journal 41 (1989): 459-477.

– Nathan, John. Mishima: A Biography. Boston: Little, Brown, 1974.

– Petersen, Gwenn Boardman. The Moon in the Water. Honolulu: University of Hawaii Press, 1979.

– Shrader, Paul, dir. Mishima: A Life in Four Chapters. With Ken Ogata and Toshiyuki Mizushima. Zoetrope Lucas Film, 1985.

– Stokes, Henry Scott. The Life and Death of Yukio Mishima. New York: Farrar, Straus and Giroux, 1974.

– Wolfe, Peter. Yukio Mishima. New York: Continuum, 1989.

Βιβλιογραφία στα Ελληνικά

– Mishima, Yukio. Η ηθική των Σαμουράι στη σύγχρονη Ιαπωνία : Απόσπασμα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Γιώργος Βλάχος. – Αθήνα : Ερατώ, 2000.

– Mishima, Yukio. Ο ναός του χρυσού περιπτέρου : Μυθιστόρημα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Λήδα Παλλαντίου. – Αθήνα : Καστανιώτη, 1999.

– Mishima, Yukio. Πέντε σύγχρονα έργα Νο / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Ελένη Μαύρου • επιμέλεια σειράς Πορτολομαίου – Λάζου, Μαρία. – Αθήνα : Δωδώνη, 1998.

– Mishima, Yukio. Η θάλασσα της γονιμότητας. Ο εκπεσών άγγελος : Μυθιστόρημα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Γιούρι Κοβαλένκο. – Αθήνα : Καστανιώτη, 1996.

– Mishima, Yukio. Η θάλασσα της γονιμότητας. Ο ναός της αυγής : Μυθιστόρημα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Γιούρι Κοβαλένκο. Αθήνα : Καστανιώτη, 1996.

– Mishima, Yukio. Ο ήχος των κυμάτων : Μυθιστόρημα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Γιούρι Κοβαλένκο. – Αθήνα : Καστανιώτη, 1995.

– Mishima, Yukio. Δίψα για έρωτα : Μυθιστόρημα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Γιούρι Κοβαλένκο. – Αθήνα : Καστανιώτη, 1994.

– Mishima, Yukio. Εξομολογήσεις μιας μάσκας / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. – Αθήνα : Οδυσσέας, 1994.

– Mishima, Yukio. Ο ναυτικός που αρνήθηκε τη θάλασσα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Βαγγέλης Κατσάνης. – Αθήνα : Ζαχαρόπουλος Σ. Ι., 1993.

– Mishima, Yukio. Η θάλασσα της γονιμότητας. Ανοιξιάτικο χιόνι : Μυθιστόρημα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Αλέκος Μανωλίδης. – Αθήνα : Καστανιώτη, 1992.

– Mishima, Yukio. Η θάλασσα της γονιμότητας. Αφηνιασμένα άλογα / Γιούκιο Μισίμα • μετάφραση Γιούρι Κοβαλένκο , Σταύρος Παπασταύρου. – Αθήνα : Καστανιώτη, 1992.

– Mishima, Yukio. Μετά το συμπόσιο / Γιούκιο Μισίμα • επιμέλεια σειράς Δήμητρα Ασημακοπούλου • μετάφραση Ντίνα Κισκίνη. – Θεσσαλονίκη : Παρατηρητής, 1986.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί. Μιλά ο ίδιος ο Μισίμα.
 

© T-zine.gr με πληροφορίες από Πολύχρωμο Πλανήτη και Glbtq.Com, Wikipedia, Grammes.Gr, Gnosi.Gr, Biblionet.Gr

 

Το t-zine.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ