Ληξιαρχική μεταβολή φύλου χωρίς το προαπαιτούμενο επέμβασης στα γεννητικά όργανα

Γράφει η Μαρίνα Γαλανού

 

Ήταν Δεκέμβριος του 2014 όταν ήρθε υπόψη της συλλογικότητας που έχω την ευθύνη να εκπροσωπώ, υπόθεση ενός νεαρού τρανς άντρα τον οποίον απέκλεισαν από τη Δραματική Σχολή που είχε όνειρο να φοιτήσει. Ο διευθυντής της σχολής αυτοπαρουσιαζόταν, και γενικότερα είχε τη φήμη στον καλλιτεχνικό χώρο ως, ενός μετριοπαθούς αλλά προοδευτικού ανθρώπου.

Στην επιφάνεια, βέβαια, γιατί όταν προχώρησε στο παρασύνθημα του ανέφερε για τους συναδέλφους του καθηγητές: «είναι συντηρητικοί και γι’ αυτό δεν μπορούσαν να σε δεχτούν», καθώς και ότι «οι ίδιοι οι συσπουδαστές σου θα συζητούσαν κακόβουλα για σένα και ότι δεν θα δεχόσουν το ενδεχόμενο να προκύψει ένα τέτοιο κλίμα στην τάξη», ενώ συμπλήρωνε αφήνοντας να πέσει κάθε φύλλο συκής ότι: «δεν θα είσαι αποτελεσματικός γεννητικά, ότι δηλαδή δεν θα μπορείς να τεκνοποιήσεις». Είναι το γνωστό: «εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά…».

Μία ακόμη τυπική περίπτωση τρανς ανθρώπου που το φράγμα των διακρίσεων δεν του επέτρεψε να προχωρήσει στις σπουδές του. Όπως συμβαίνει το ίδιο στην εργασία, και σε ένα ευρύ φάσμα της ιδιωτικής και δημόσιας ζωής των περισσότερων τρανς ανθρώπων.

Ο τρανς άντρας όμως δεν το έβαλε καθόλου κάτω. Είχε μαζί του μία υπέροχη, αξιοθαύμαστη μητέρα που τον στήριξε σε όλα τα βήματα της μετάβασής του, μία μητέρα που δεν μπορούσε να αντέξει τόση αδικία και μισαλλοδοξία για το παιδί της, αλλά και για τον κάθε άνθρωπο που είναι διαφορετικός.
Η προφανής αντίληψη ότι ο λόγος που δημιούργησε τον αποκλεισμό ήταν το γεγονός πως τα έγγραφα ταυτοποίησης δεν βρίσκονταν σε αντιστοιχία με την εξωτερική εμφάνιση του φύλου, οδήγησε στην συνειδητοποίηση πως θα έπρεπε, επιτέλους, αυτά τα έγγραφα να αλλάξουν ώστε να απεικονίζουν το πραγματικό του φύλο: την ταυτότητα φύλου του.
Ένας αέρας περισσότερης ελευθερίας. Δικαίωση

Η πρακτική του ισχύοντος νόμου, που παρότι δεν αναφέρεται ρητά σε χειρουργική επέμβαση στα γεννητικά όργανα ή στείρωση, αλλά «αλλαγή φύλου» που αυτή ερμηνευόταν από τα δικαστήρια –τουλάχιστον έως τώρα– σε επεμβάσεις , δεν στάθηκε εμπόδιο μπροστά σε αποφασισμένους ανθρώπους, που ως συλλογικότητα με χαρά το ΣΥΔ συνέδραμε, με τη νομική υποστήριξη ενός εξαιρετικού δικηγόρου, άριστου γνώστη θεμάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του Βασίλη Σωτηρόπουλου.

Ένα χρόνο και κάτι, ήρθε η δικαίωση από το Ειρηνοδικείο Αθηνών που ανέλαβε την ιστορική ευθύνη να μεταβάλλει την ερμηνεία που ίσχυε έως τότε, αποφασίζοντας: «Τούτο δεν πρέπει να θεωρηθεί πρόβλημα για τις αιτούμενες αλλαγές στη ληξιαρχική πράξη γέννησης. Συγκεκριμένα, η υποχρεωτική στείρωση, η χειρουργική αλλαγή φύλου με αφαίρεση των γεννητικών οργάνων από θήλυ σε άρρεν και αντίστροφα, σαν απαραίτητη προϋπόθεση για την αναγνώριση της αλλαγής φύλου στα διεμφυλικά άτομα, όπως η αιτούσα κρίνεται ότι είναι υπερβολική απαίτηση και πρακτική και παραβιάζει το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου), σύμφωνα με την οποία “καθένας έχει το δικαίωμα στον σεβασμό της προσωπικής και οικογενειακής του ζωής, του οίκου του και των επικοινωνιών του”. Επίσης, οι παραπάνω υποχρεώσεις προσκρούουν στο δικαίωμα για ισότητα και μη επιβολή διακρίσεων των άρθρων 2 και 26 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR).»

Ήταν αρχές Μαΐου του 2016 όταν το τηλέφωνο χτύπησε και μάθαμε την απόφαση αυτή και γίναμε μάρτυρες αυτής της ιστορικής αλλαγής. Θα έπρεπε να βαστάξουμε τη χαρά έως τις αρχές Ιουλίου, όταν, πλέον, η απόφαση έγινε τελική. Ένα, πρώτο τείχος, είχε πέσει, και ένας αέρας περισσότερης ελευθερίας έπνεε.

Και τώρα νόμος

Αυτόν ακριβώς τον αέρα ελευθερίας, η Πολιτεία, οφείλει πλέον, να τον μετασχηματίσει σε κινητήριο δύναμη στα πανιά μιας νομοθεσίας που θα αφαιρεί όλες τις προϋποθέσεις που παραβιάζουν την ιδιωτική ζωή των τρανς ανθρώπων και διατηρούν τις διακρίσεις. Χωρίς καθόλου ιατρικές προϋποθέσεις ή γνωματεύσεις (καθώς παρότι ο τρανς άντρας δεν είχε κάνει χειρουργική επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου, είχε προχωρήσει σε ιατρικές διαδικασίες), χωρίς παρέμβαση δικαστηρίου, αλλά βασισμένη μόνο στον αυτοπροσδιορισμό του προσώπου, καθώς και σε μια σειρά ακόμη νομικών διατάξεων που θα δίνουν μία ολιστική αντιμετώπιση των θεμάτων ταυτότητας φύλου, και θα εξασφαλίζουν μία ζωή απαλλαγμένη από τις φρικτές διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι τρανς άνθρωποι και ίσες ευκαιρίες.

————-

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Η ΕΠΟΧΗ  –  12 Ιουλίου 2016

Το t-zine.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ