Ελλάδα: Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2020 | 18:53


Συνέντευξη στην Άννα Απέργη   Συνέντευξη | T-zine.gr

Ερασμία Μάνου: «Η αγάπη δεν γνωρίζει από φύλα»

Ερασμία Μάνου | Φωτογραφία: Βαγγέλης Ευαγγελίου

Γνήσια και ατόφια. Ίσως αυτές θα ήταν οι λέξεις που θα επέλεγα για να «ζωγραφίσω το πορτραίτο της Ερασμίας. Πάει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που είχα την χαρά να την γνωρίσω από κοντά μέσω μίας κοινής μας φίλης της Monique. Ήταν τότε που αυτές οι δύο γυναίκες ένωσαν το ταλέντο τους δημιουργώντας μία δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Τι να σου μοιάσει». Έκτοτε, βρισκόμαστε είτε στα μαγαζιά που εργάζεται παίζοντας μουσική, είτε σε live εμφανίσεις που πραγματοποιεί, είτε στο αγαπημένο στέκι «Σουρεάλ Καντίνα Κουλτούρα» της φίλης μας Σάννυ Μπαλτζή στο Χαλάνδρι. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά που θα συνομιλήσεις με την Ερασμία, θα καταλάβεις ότι το κύριο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας της είναι η ειλικρίνεια. Χαρίζει απλόχερα τα συναισθήματα της και τις σκέψεις της, χωρίς να «φιλτράρει» και πολύ αυτά που λέει ή που κάνει. Δεν την νοιάζει αν θα τσαλακωθεί ή ακόμη αν θα πει κάτι λάθος. Αυτό που θα σου πει ή θα σου δείξει, θα είναι αληθινό. Αγαπάει τη μοναχικότητα της, αλλά δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της και χωρίς τις φίλες και τους φίλους της. Θεωρεί την μητέρα της Σοφία Βόσσου τεράστιο σχολείο, όμως δεν εκμεταλλεύτηκε ποτέ της αυτό το «προνόμιο». Χτίζει με υπομονή και επιμονή αυτό που πραγματικά αγαπάει, που δεν είναι άλλο από τη μουσική. Αν την ζήσεις από κοντά θα καταλάβεις πως ότι κι αν κάνει, το κάνει με πάθος. Γελάει με πάθος, αγαπάει με πάθος, ανθίζει το πρωί και κοιτάζει τον ήλιο με πάθος, ακόμη κι όταν κάποιες στιγμές «μαραίνεται» το κάνει και αυτό με πάθος. Έτσι τόσο απλά…. σαν ένα «παράξενο λουλούδι της ερήμου»!

Ερασμία Μάνου | Φωτογραφία: Βαγγέλης Ευαγγελίου

Ερασμία μου καλησπέρα. Καταρχάς θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που δέχτηκες να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με τη νέα σου δισκογραφική δουλειά που έχει τίτλο «Τι να σου μοιάσει». Μίλησε μας γι αυτή.

Εγώ ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση… Η δουλειά αυτή είναι γεμάτη από μεράκι και αγάπη ,είναι ιδιαίτερη και νομίζω αυτή η ιδιαιτερότητα της βασίζεται αρχικά στην μοναδική κατά τη γνώμη μου γραφή της Monique που υπογράφει τους στίχους στα εννιά από τα δέκα τραγούδια αυτού του δίσκου και ήταν και ο λόγος ή η έμπνευση αν θέλεις για μένα να ξεκινήσω να γράφω μουσικές πάνω σε κάποια ποιήματα της που με άγγιξαν πολύ. Είναι πραγματικά δέκα τραγούδια που εκεί μέσα είναι κατατεθειμένη η αλήθεια μας!

«Γαλήνιος χορός». Ένα τραγούδι με ένα πολύ δυνατό μήνυμα κατά της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας, που βγαίνει μέσα από τα μάτια, την ψυχή και τα βιώματα ενός ερωτευμένου ομόφυλου ζευγαριού. Όπως έγραψε και η Σάννυ Μπαλτζή, ένας ύμνος στην καθολική αγάπη με ένα δυνατό μήνυμα κατά της ομοφοβίας. Τι σε έκανε να εντάξεις μέσα στο cd σου ένα τέτοιο τραγούδι, που ίσως θα μπορούσε να λειτουργήσει αν θες και ως ανασταλτικός παράγοντας στις πωλήσεις αλλά και όχι μόνο.

Ο «Γαλήνιος Χορός» είναι ένα τραγούδι που μιλάει σαφώς για την ομόφυλη αγάπη αλλά και για την αγάπη κάθε μορφής, για την διαφορετική αγάπη (αν και δεν μου αρέσει η λέξη διαφορετικό), μια αγάπη που δεν γνωρίζει φύλα ,σύνορα, χρώματα, κιλά, μαλλιά ή οτιδήποτε άλλο έξω από το «συνηθισμένο πλαίσιο» της συντηρητικής κουλτούρας που μας επιβάλλει να είμαστε όλοι παρόμοιοι. Ο «Γαλήνιος Χορός» είναι εν μέρει ένα βιωματικό τραγούδι σε στίχους που γράψαμε παρέα με τη Monique και σε μουσική δική μου και ο λόγος που μπήκε στο Cd χωρίς καμία δεύτερη σκέψη ήταν για να βάλουμε κι εμείς ένα μικρό λιθαράκι να αλλάξει η ματιά αυτού του κόσμου σε σχέση με αυτό που δεν κατανοεί αλλά και οι άνθρωποι που βρίσκονται σε τέτοιες σχέσεις να το ακούν και να νιώθουν ελεύθεροι και δυνατοί. Το κύριο μήνυμα του είναι πως η αγάπη υπάρχει παντού και έχει δικαίωμα να ζει στο φως!

Θυμάμαι την εμφάνιση σου στο περσινό Thessaloniki Pride, που πραγματικά ήσουν συγκλονιστική. Πως σου φάνηκε σαν εμπειρία; Τι ήταν αυτό που κράτησες φεύγοντας απ το Pride;

Ευχαριστώ πάρα πολύ και για τα όμορφα λόγια αλλά κυρίως για τη στήριξη που είχα από το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ) για αυτή την εμφάνιση μου. Από τη Θεσσαλονίκη έφυγα με μια περίεργη γλύκα μέσα μου για την αγάπη που πήρα από τον κόσμο αλλά και γιατί είδα πεντακάθαρα την ώρα που τραγουδούσα σε 30.000 κόσμο πως κατάφερε το τραγούδι μας αυτό να κάνει τη «δουλειά» για την οποία γράφτηκε. Να αγγίξει τις ψυχές των ανθρώπων που το ακούν!!!

Δέχτηκες καθόλου πόλεμο είτε για τον «Γαλήνιο χορό» και το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, είτε για τη συμμετοχή σου στο Pride της Θεσσαλονίκης;

Φυσικά και αυτό είναι το καλύτερο μου να ξέρεις. Κυρίως το Video Clip που φιλιέμαι στο τέλος με τη Monique δημιούργησε αντιδράσεις και σχόλια αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο μιας και το θέμα διεγείρει τους ψευτο-συντηρητικούς. Αυτά όλα μπορώ να πω πως τα δέχομαι με μεγάλη χαρά μιας και προέρχονται από μια μερίδα ανθρώπων που δεν συμπαθώ και δεν θέλω ούτε να με ακούν, ούτε να με ακολουθούν.

Ερασμία Μάνου | Φωτογραφία: Βαγγέλης Ευαγγελίου

Ποιες άμυνες κρατάς απέναντι στα άσχημα που συμβαίνουν ανά καιρούς γύρω σου;

Έχω τον λόγο μου, τη γραφή μου, τη μουσική μου, το τραγούδι μου και μερικούς φίλους… Τίποτε άλλο!

Γενικότερα θεωρώ πως είσαι ήρεμος άνθρωπος. Έχεις ξεσπάσματα οργής ή και θυμού;

Οργής όχι. Δηλαδή δεν θα με δει κανείς να σπάω πράγματα ή να φτάνω σε ακρότητες χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν τσακώνομαι και δεν εκφράζω έντονα το όποιο μου συναίσθημα ή τη γνώμη μου. Όσο μεγαλώνω νιώθω πιο ικανή να διαχειρίζομαι τον θυμό μου και κυρίως να εξετάζω τι αξίζει να με θυμώσει πραγματικά και τι απλά να το προσπεράσω και να αδιαφορήσω.

Ερασμία Μάνου | Φωτογραφία: Βαγγέλης Ευαγγελίου

Πότε συνειδητοποιεί η Ερασμία την ροπή της προς τη μουσική και το τραγούδι;

Δεν υπήρξε συγκεκριμένη στιγμή. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου η μουσική ήταν μέσα μου, δεδομένο μου και ανάγκη μου… Από μικρό παιδί στο δημοτικό μέχρι και σήμερα η μουσική είναι το δικό μου καταφύγιο.

Ερμήνευσες δίπλα σε σπουδαίους και μεγάλους μουσικούς και καλλιτέχνες. Ποια συνεργασία είναι αυτή που σου έχει μείνει και την θυμάσαι πολύ έντονα;

Όλες μου οι συνεργασίες έχουν αφήσει και κάτι πολύτιμο, άνθρωποι τόσο σπουδαίοι που μόνο καλά πράγματα και γνώση μου έχουν δώσει. Θα ξεχωρίσω όμως τον σπουδαίο Γρηγόρη Μπιθικώτση που ουσιαστικά ήταν και ο πρώτος άνθρωπος μετά τη μητέρα μου που σε ηλικία 17 ετών πίστεψε στη φωνή μου και στο ταλέντο μου και με πήρε μαζί του σε μια συναυλιών που έκανε τότε… Δεν θα ξεχάσω ποτέ το μεγαλείο της φωνής του και το πόσο σπουδαίος άνθρωπος ήταν!

Σοφία Βόσσου

Μιας και αναφέρθηκες στη μητέρα σου, δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω. Σοφία Βόσσου. Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι το να είσαι η κόρη της Σοφίας; Πιστεύεις γενικότερα ότι τα παιδιά των καλλιτεχνών που αποφασίζουν να ασχοληθούν στο ίδιο επάγγελμα με τους γονείς τους, αντιμετωπίζουν μοιραία αν θες την σύγκριση;

Πολλές φορές έχω πει πως και άλλη μητέρα να είχα νιώθω τόσο τη μουσική μέσα μου που και πάλι μουσικός θα γινόμουν. Όμως αν δεν είχα μητέρα τη Σοφία δεν θα είχα τόσες πολλές εμπειρίες με την έννοια ότι έζησα όλα μου τα παιδικά και εφηβικά χρόνια μέσα στα καμαρίνια ,μέσα σε μουσικούς και παρτιτούρες και αυτό είναι ένα τεράστιο σχολείο! Στην αρχή ναι ήταν πρόβλημα για μένα αυτή η διαδικασία της σύγκρισης σε μια Ελλάδα που δυστυχώς έχουμε πολλούς μουσικούς και όχι μόνο κριτές του καναπέ. Ευτυχώς όμως, λίγο η δική μου στάση στον χώρο, λίγο η πραγματική μου αγάπη και δουλειά για να εξελιχθώ στη μουσική, λίγο η έντονη και διαφορετική καλλιτεχνική προσωπικότητα μου σε σχέση με της μητέρας μου συνετέλεσαν στο να έχω το δικό μου δρόμο και το δικό μου κοινό και κανείς πλέον να μην με συγκρίνει με εκείνη.

Φοβήθηκες ποτέ ότι κάποιο περιστατικό της ζωής σου θα έκοβε βίαια την πορεία σου στη μουσική;

Όχι ακριβώς. Όμως για πολλά χρόνια είχα επιλέξει να ζω μόνιμα στην Πάρο έχοντας μια ζωή εντελώς διαφορετική από αυτή που η καλλιτεχνική μου φύση επέβαλλε αν και ζούσα σε έναν παράδεισο σε επίπεδο ποιότητας ζωής βρέθηκα σε ένα μεγάλο τότε δίλημμα μεταξύ Πάρου και μουσικής καριέρας επιλέγοντας τελικά το δεύτερο. Συνθετικά και στιχουργικά μπορούσα να υπάρχω υπό αυτή τη συνθήκη αλλά δυστυχώς μου έλειπαν τα Live και η επικοινωνία με τον κόσμο, με τα studio’s, με τους μουσικούς και όλο αυτά τα υπέροχα που ζει ένας τραγουδιστής – μουσικός.

Μοναξιά. Ποια η σχέση σου μαζί της; Έχεις ανάγκη να ζεις με φίλες/φίλους ή είσαι μοναχική;

Έχω ανάγκη και τα δύο… Δεν αγαπώ τη μοναξιά αγαπώ τη μοναχικότητα. Χρειάζομαι ώρες μοναχικότητας που στην πραγματικότητα είναι δικές μου προσωπικές ώρες να συζητάω με τον εαυτό μου, να γράφω, να μελετάω, να ακούω μουσική ή να διαβάζω ένα βιβλίο και να γεμίζω μπαταρίες για τα επόμενα βήματα στη ζωή που δεν είναι και τόσο εύκολη στις μέρες μας σε πολλά επίπεδα. Εξίσου όμως χρειάζομαι τους φίλους μου, την έξοδο μου και την κοινωνικότητα μου!

Καλλιτεχνικά τι κάνει τώρα η Ερασμία; Ετοιμάζεις κάτι αυτό το διάστημα;

Δημιουργικά βρίσκομαι σε «αγρανάπαυση». Μετά την ολοκλήρωση και την κυκλοφορία του Cd μου, έχω ρίξει όλο το ενδιαφέρον μου στην προώθηση του και φυσικά στη μεγάλη μου αγάπη που είναι τα Live .’Έτσι μια με δυο φορές το μήνα εμφανίζομαι σε διάφορες σκηνές της Αθήνας και στήνουμε παρέα με τους μουσικούς μου όμορφες γιορτές με τραγούδια που αγαπώ δικά μου και φυσικά και άλλων καλλιτεχνών που εκτιμώ.

Αν είχες τρεις επιλογές να άλλαζες κάτι στη ζωή σου μέχρι σήμερα. Ποιες θα ήταν αυτές;

Θα ήθελα να έχω γεννηθεί σε μια παλιότερη εποχή της Ελλάδας που το τραγούδι είχε πραγματική αξία και όχι στο σημερινό μπάχαλο που επικρατεί. Να είχα κάνει δική μου οικογένεια και τρίτο, θα ήθελα να μπορούσα να φέρω πίσω στη ζωή την αγαπημένη μου γιαγιά.

© T-zine.gr 2018 | Για τις τελευταίες LGBTI ειδήσεις να επισκέπτεστε το T-zine.gr καθημερινά. Μπορείτε επίσης να γίνετε μέλος στη σελίδα μας στο Facebook και στο Twitter

© T-zine.gr