Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017 | 18:20

Γράφει ο Βασίλης Σωτηρόπουλος

Ευρωπαϊκή Ένωση 60 χρόνια.

Τα άτομα που γεννηθήκαμε όσο ήδη υπήρχε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα είναι πολύ δύσκολο να αντιληφθούμε πώς ήταν πριν ή έξω από αυτήν. Μόνο διαβάζοντας μπορούμε να ξέρουμε πως ήταν τα πράγματα χωρίς Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα 60 χρόνια που συμπληρώνονται σήμερα από την υπογραφή της πρώτης Συνθήκης περιλαμβάνουν πολλές περιόδους και μεταμορφώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι πάντα συνεκτικές, ούτε βέβαια συμφέρουσες για όλα τα κράτη μέλη.

Σήμερα όμως πρέπει να δούμε την μεγάλη εικόνα μιας περιόδου που χρονικά μας υπερβαίνει. Να δούμε τί υπάρχει στον πυρήνα, την καρδιά αυτής της συμφωνίας. Αν μείνουμε στο DNA της ΕΕ και το δούμε χωρίς συναισθηματικές πινελιές, είναι οι εκπρόσωποι των κρατών που λαμβάνουν συλλογικές αποφάσεις που ουδέποτε θα τολμούσαν να λάβουν σε εθνικό επίπεδο, με το βάρος και το φόβο του πολιτικού κόστους.

Παράλληλα βέβαια, για την εξισορρόπηση του υπερκυβερνητικού στοιχείου, η ΕΕ περιλαμβάνει και μεγάλα θεσμικά αντίβαρα δημοκρατίας και κράτους δικαίου που έχουν ενσωματωθεί αναπόσπαστα στην ιστορία και τη λειτουργία της, όπως η επιτροπή, το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, το ευρωπαϊκό δικαστήριο, το ελεγκτικό συνέδριο, η κοινωνική και οικονομική επιτροπή, η επιτροπή περιφερειών, ο ευρωπαίος διαμεσολαβητής και ο ευρωπαίος επόπτης προστασίας δεδομένων.

Έτσι λήφθηκαν αποφάσεις που άλλαξαν την Ευρώπη μέσα στα χρόνια και άτομα χάρη στην ΕΕ απέκτησαν δικαιώματα που ποτέ δεν θα θέσπιζαν τα εθνικά κράτη με κυβερνήσεις που εξαρτώνται από το πολιτικό κόστος.

Οι αποτυχίες της ΕΕ οφείλονται επίσης σε μεγάλο μέρος στο ίδιο το σχήμα της και τον περιορισμένο και «δοτό» τρόπο με τον οποίο δουλεύει.

Ο τρόπος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ με κάποιο πανευρωπαϊκό συλλογικό υποκείμενο που πιστεύεται ότι θα παρέμβει για να αλλάξει την δομή της χαλαρής συνομοσπονδίας σε υπερκράτος.

Ο ευρωπαϊκός φεντεραλισμός ανακόπτεται και επανέρχεται μετεωριζόμενος σε μια διαρκή διαπραγμάτευση που διαρκεί αυτά τα 60 χρόνια που συμπληρώνονται σήμερα και μπορεί να ακολουθήσει για άλλα τόσα.

Αυτό είναι το όφελος της ειρήνης: επιτρέπει την συνεννόηση στον μακρύ ιστορικό χρόνο, αφήνοντας χώρο για επανεκτιμήσεις και την πολυτέλεια της διαφωνίας και της διαβούλευσης.

Η ευρωπαϊκή ειρήνη είναι το πεδίο ελευθερίας που στερούνται όσοι δεν μπορούν να συνεννοηθούν.

 

© T-zine.gr

Το t-zine.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ