Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, που πραγματοποιείται εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια με την υποστήριξη του περιοδικού Σινεμά, του μοναδικού κινηματογραφικού περιοδικού στην Ελλάδα, επιστρέφει και φέτος στο καθιερωμένο φθινοπωρινό ραντεβού του. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, μας ετοιμάζει αρκετές εκπλήξεις queer θεματολογίας.

«Να​ ​µε​ ​φωνάζεις​ ​µε​ ​το​ ​όνοµά​ ​σου»​ ​

Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αντρέ Ασιμάν, το φιλμ εκτυλίσσεται το 1983 και εξιστορεί τη σύντομη ερωτική σχέση ανάμεσα στον 17χρονο γιο ενός ζευγαριού Αμερικανών ακαδημαϊκών και στον 24χρονο βοηθό του πατέρα του, που έρχεται για μερικές εβδομάδες στη βίλα τους στην Ιταλία για να τον βοηθήσει στην εργασία του. Ο νεαρός Ελιο, ακόμη κι αν περνά το καλοκαίρι ξένοιαστος φλερτάροντας με τη φίλη του και νιώθει αρχικά μάλλον εχθρικά απέναντι στον καινούργιο τους επισκέπτη, σύντομα θα ανακαλύψει το ξύπνημα συναισθημάτων που μοιάζει να μην άφηνε να φανερωθούν και η έλξη του για τον Ολιβερ θα τον οδηγήσει να τον κατακτήσει.

«Beach​ ​Rats»

Από το φλερτ του με ένα κορίτσι της γειτονιάς μέχρι μια σειρά από ριψοκίνδυνα ραντεβού που κανονίζει μέσω ίντερνετ με άντρες μεγαλύτερης ηλικίας, ο όμορφος Φράνκι πασχίζει να ορίσει τη σεξουαλική του ταυτότητα. Την ίδια ώρα, αγωνίζεται να κρατήσει το μάτσο προσωπείο που επιβάλλει ο περίγυρός του. Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Σάντανς, ατρόμητος ρεαλισμός, βρώμικος ερωτισμός και στη μέση μια μαγνητική ερμηνεία-δυναμίτης από τον Χάρις Ντίκινσον, τον ηθοποιό-αποκάλυψη της χρονιάς.

«120​ ​Χτύποι​ ​το​ ​Λεπτό​»

Η Κρουαζέτ συγκλονίστηκε από την παρουσίαση του φιλμ γροθιά στο στομάχι «120 χτύποι το λεπτό», του Γάλλου Ρομπέν Καμπιγιό, που αναφέρεται στα πρώτα χρόνια του αγώνα κατά του AIDS στη Γαλλία της δεκαετίας του 1990, μέσα από τη μάχη που δίνει η οργάνωση Act Up. Το φιλμ διάρκειας δύο και πλέον ωρών, δείχνει έναν ακτιβισμό που αναπτύχθηκε πολύ πριν από την εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το έργο δεν έχει βλέμμα νοσταλγίας ούτε μοιάζει με ντοκιμαντέρ, ίσως γιατί δίνει έμφαση στην ιστορία αγάπης μεταξύ του Σον που νοσεί από AIDS και του Νατάν, ο οποίος δεν είναι άρρωστος. Πέρα από την αρρώστια που απασχολεί το ζευγάρι, η «120 χτύποι το λεπτό» τονίζει τη ριζοσπαστικότητα του ενός και τη σαγήνη του άλλου.

«Θέλµα»

Η Θέλµα αφήνει την επαρχία και το αυστηρών αρχών σπίτι της για σπουδές στο Όσλο. Εκεί, βρίσκει τον έρωτα στο πρόσωπο µιας συµφοιτήτριας, όµως ο ενθουσιασµός και η έξαψη που για πρώτη φορά βιώνει, επισκιάζονται από την πάλη της µε τις υπερφυσικές δυνάµεις που διαθέτει.

«Axolotl​ ​Overkill»

Βασισμένη στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που ολοκλήρωσε στα 17 της, η 24χρονη πλέον Χελένε Χέγκεμαν υπογράφει ένα σέξι και οργισμένο σκηνοθετικό ντεμπούτο που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Σάντανς για την εκπληκτική φωτογραφία του Μανουέλ Ντακός. Η δεκαεξάχρονη Μίφτι, µετά τον θάνατο της µητέρας της αρνείται να µεγαλώσει και βυθίζεται στη σαγήνη της βερολινέζικης νύχτας. Βιώνει ένα ηδονιστικό παραλήρηµα µέσα σε αλκοόλ, ναρκωτικά και ευκαιριακό σεξ. Ερωτεύεται την αρκετά µεγαλύτερή της Άλις. Όταν η σχέση τους διακοπεί, η Μίφτι θα θελήσει να εκδικηθεί.

«Πληρωµένος​ ​Έρωτας»

Ο σεναριογράφος του εξαιρετικού «Ανάμεσα στους τοίχους» (Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες το 2009) Robin Campillo γράφει και σκηνοθετεί μια ταινία εξίσου έντονου κοινωνικού χαρακτήρα, εστιασμένη στην ομοφυλοφιλία και στην παράνομη μετανάστευση σε πρώτο πλάνο, αλλά και στις ταξικές διαφορές σε δεύτερο. Ο Campillo αφηγείται την ιστορία του μέσα από τέσσερα κεφάλαια. Στο πρώτο, ρίχνουμε μια κλεφτή ματιά σε ένα κομμάτι της καθημερινότητας μιας συμμορίας αγοριών «απ` τα ανατολικά», εν μέσω μιας κινηματογράφησης που απλά καταγράφει και παρατηρεί, χωρίς αφηγηματικότητα και (υποτιτλισμένους) διαλόγους. Σε κάθε ένα από τα ακόλουθα κεφάλαιά του, το φιλμ παίρνει αιφνιδιαστικά απρόσμενες τροπές, τόσο στο στόρι του, όσο και στο κινηματογραφικό του είδος.

«Καλοί​ ​Τρόποι»

Μια μοναχική νοσοκόμα από τις φτωχογειτονιές του Σάο Πάολο προσλαμβάνεται από τη μυστηριώδη και πλούσια Άνα για να γίνει νταντά του αγέννητου παιδιού της. Ό,τι ακολουθεί, και δύσκολα μπορεί κανείς να συνοψίσει, είναι μια άγρια επιμειξία κινηματογραφικών ειδών που ξεκινά από τον κοινωνικό ρεαλισμό για να καταλήξει στον λυκανθρωπισμό, περνώντας μέσα από το λεσβιακό ρομάντζο, το σινεμά φρίκης, το γοτθικό παραμύθι και το μιούζικαλ. Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο.

«Δεσµοί​ ​Στοργής»

Πέντε χρόνια μετά το «Εδώ η Καλή η Γάτα», την ταινία που ακολουθούσε την Γιαπωνέζα «Αμελί» να ενοικιάζει γάτες σε μοναχικούς ανθρώπους, η Ναόκο Ογκιγκάμι επιστρέφει πάλι με ένα μανιφέστο αισιοδοξίας. Καταπιάνεται με μια ανάδοχη οικογένεια με διεμφυλική μητέρα, με έναν αναπάντεχα feelgood τρόπο, σκηνοθετώντας και υπογράφοντας το σενάριο της ταινίας.

«Πριγκίπισσα​ ​Σιντ​»

Ο Στίβεν​ ​Κόουν​ ​υπογράφει​ ​την​ ​καλύτερη,​ ​µέχρι​ ​σήµερα,​ ​ταινία του.​ ​Ο πιο βασικός λόγος είναι επειδή οι​ ​δύο​ ​εξαιρετικά​ ​αυθεντικές​ ​ηρωίδες​ αλληλοσυµπληρώνονται​ ​σε​ ​µια παράλληλη​ ​αναζήτηση​ ​για​ ​επικοινωνία,​ ​κατανόηση​ ​και αγάπη.​ ​Οι​ ​χαρακτήρες​ ​από​ ​µόνοι τους ​δεν​ ​θα​ ​ήταν​ ​αρκετοί​ ​αν​ ​γύρω​ ​τους​ ​δεν​ ​είχε στηθεί​ ​ένα​ ​ελευθεριακό περιβάλλον,​ ​ικανό​ ​να​ ​σεβαστεί​ ​κάθε​ ​προσωπικότητα,​ ​από​ ​την ασέξουαλ​ ​θεία​ ​που επιθυµεί​ ​την​ ​ιδιωτικότητα​ ​µέχρι​ ​την​ ​bi​ ​curious πρωταγωνίστρια​ ​που​ ​συζητάει​ ​ανοιχτά​ ​για την​ ​υπό​ ​διαµόρφωση ​σεξουαλικότητά​ ​της.​ ​

«Μία​ ​Φανταστική​ ​Γυναίκα»

H Marina και ο Orlando είναι ερωτευμένοι και θέλουν να περάσουν μαζί το υπόλοιπο της ζωής τους. Εκείνη δουλεύει σαν σερβιτόρα και λατρεύει το τραγούδι, έχοντας σαν όνειρο να γίνει τραγουδίστρια. Ο Orlando είναι 20 χρόνια μεγαλύτερός της και έχει αφήσει την οικογένειά του για αυτήν. Μετά από ένα όμορφο βράδυ και αφού γιορτάσουν τα γενέθλιά της σε ένα εστιατόριο, ο Orlando θα αισθανθεί ξαφνικά αδιαθεσία και η Marina θα τον οδηγήσει στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί δε μπορούν να τον κρατήσουν στην ζωή.

Τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν θα αλλάξουν άρδην την ζωή της Marina, καθώς ένας αστυνομικός θα ξεκινήσει έρευνα εναντίον της, ενώ η οικογένεια του αγαπημένου της θα της δείξει θυμό και μίσος. Η πρώην γυναίκα του Orlando θα απαγορεύσει στην Marina να παρευρεθεί στην κηδεία του αγαπημένου της και θα την υποχρεώσει να αποχωρήσει από το διαμέρισμα όπου ζούσαν μαζί με τον Orlando. H Marina είναι transgender και αυτό την κάνει εχθρό για την οικογένεια του αγαπημένου της, που δεν την αφήνει να πενθίσει όπως θα επιθυμούσε, ενώ την ίδια ώρα είναι συντετρημένη από τον χαμό του Orlando.