Συνέντευξη για το t-zine.gr: Άννα Απέργη

Ο βουλευτής Δράμας του Συ.Ριζ.Α. , Χρήστος Καραγιαννίδης, δίνει συνέντευξη στη συντοπίτισσά του, Γραμματέα του ΣΥΔ Περιφέρειας, Άννα Απέργη, απαντώντας σε μια σειρά από ερωτήματα για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με επίκεντρο τα δικαιώματα των τρανς ανθρώπων.

Ο Χρήστος Καραγιαννίδης, έδωσε το έντονο στίγμα του τόσο στην αρμόδια επιτροπή, όσο και στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, παίρνοντας θέση στα θέματα της τρανς ατζέντας, με κυρίαρχο αυτό της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου, ενώ στοχοποιήθηκε τόσο προσωπικά, όσο και η οικογένειά του με χυδαίο τρόπο, όταν στηλίτευσε τη ρητορική του μίσους επιστολής που απευθύνθηκε προς όλους τους βουλευτές από την ομοσπονδία πολυτέκνων.

Ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μία διαρκής μάχη, αναφέρει ο Χρήστος Καραγιαννίδης, που όμως δεν μπορεί να περιμένει τη δικαίωσή του ως ώριμο φρούτο – «το επιχείρημα της ωρίμανσης μπορεί να ισχύει μόνο για τα φρούτα και τα λαχανικά» λέει χαρακτηριστικά, ενώ θεωρεί πως η νομοθεσία για τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορεί να έχει παιδευτικό χαρακτήρα. Θεωρεί πως η ίδια η ζωή θα μας οδηγήσει στο ξεπέρασμα των ζητημάτων που προκύπτουν για την επιμέλεια των τέκνων γιατί είναι μια υφιστάμενη πραγματικότητα, ενώ για τον ίδιο αποτελεί αδήριτη αναγκαιότητα η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, καθώς επίσης θεωρεί προβληματική την έμφυλη γλώσσα, γενικότερα, στις ελληνικές νομοθεσίες, ενώ τοποθετείται θετικά απέναντι στη λήψη μέτρων θετικής διάκρισης στη κατεύθυνση της εξάλειψης των διακρίσεων και αποκλεισμών που αντιμετωπίζουν οι τρανς άνθρωποι.

Ευχαριστούμε θερμά τον Χρήστο Καραγιαννίδη, τόσο για τη συνέντευξή του, όσο και για τη διαρκή του υποστήριξη στα πολλαπλά προβλήματα, διακρίσεις και μισαλλοδοξία που αντιμετωπίζουν οι τρανς άνθρωποι.

kARAGIANNIDIS_1– Κύριε Καραγιαννίδη, αγαπητέ Χρήστο σε ευχαριστώ κατ αρχάς που δέχτηκες την πρόσκλησή μου, για μία συνέντευξη στο transs.gr. Θα ήθελα να σε ρωτήσω κατ’ αρχήν ποια είναι η γενική σου εικόνα σχετικά με τις δυνατότητες προώθησης μέσα από το Κοινοβούλιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα μας. Τόσο μέσα από το κόμμα που ανήκεις, όσο και γενικότερα.

Ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα πιστεύω πως είναι μιας διαρκής μάχη που ενίοτε βρίσκει δικαίωση μέσα από νομοθετικές ρυθμίσεις που έρχονται στο Κοινοβούλιο. Αν και τα τελευταία χρόνια των μνημονίων είχαμε αρκετές υποχωρήσεις στο επίπεδο των δικαιωμάτων νομίζω ότι η κυβέρνηση της αριστεράς εδώ και αρκετό καιρό δίνει δείγματα γραφής θετικά στην υπεράσπιση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Παρ’ όλα αυτά ο αγώνας που γεννιέται έξω στην κοινωνία και οργανώνεται από κινήματα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η κινητήρια δύναμη για θετικές αλλαγές στην, συχνά, συντηρητική βουλή.

 

– Υπάρχουν δύο αντιλήψεις σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η πρώτη λέει πως πρώτα πρέπει να «ωριμάσει» πρώτα τρόπω τινά η κοινωνία, και η άλλη πως –τουλάχιστον αναφορικά με τα ατομικά δικαιώματα– δεν μπορούμε να περιμένουμε κάτι τέτοιο, αλλά να παίρνει τη πρωτοβουλία ο νομοθέτης αποδίδοντας κράτος δικαίου, καθώς τα ατομικά δικαιώματα δεν μπορούν να εξαρτώνται από τις πλειοψηφίες όπως διαμορφώνονται. Πως τοποθετείσαι επ’ αυτού.

Το επιχείρημα της ωρίμανσης μπορεί να ισχύει μόνο για τα φρούτα και τα λαχανικά. Τα ατομικά δικαιώματα, όπως είναι γνωστό αιώνες τώρα, δεν ανήκουν σ’ αυτή τη κατηγορία. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να υπάρχει αναβλητικότητα ή προσμέτρηση του πολιτικού κόστους για κάτι που είναι αυτονόητο και βαθειά δημοκρατικό, δηλαδή να είναι όλοι κι όλες ίσοι προς το νόμο χωρίς αστερίσκους κι εξαιρέσεις. Γνωρίζω και το δήλωσα και στην βουλή πως έχουμε καθυστερήσει σημαντικά για αρκετά ζητήματα που αφορούν τα ατομικά δικαιώματα αλλά μαζί με άλλους βουλευτές και βουλευτίνες δίνουμε καθημερινή μάχη να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στην κοινωνία, στη βουλή αλλά και στο ίδιο μας το κόμμα. Άλλοτε χάνουμε άλλοτε κερδίζουμε, αλλά δε πρόκειται να σταματήσουμε ούτε να περιμένουμε την «κατάλληλη» ώρα.

 

– Υπάρχει, ακόμη, μία αντίληψη που λέει πως οι νομοθεσίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα KARAGIANNIDIS_4
(μπορούν να) έχουν παιδευτικό ρόλο για την κοινωνία, και η άλλη που λέει πως δεν συμβαίνει αυτό, αλλά κινείται και διαμορφώνεται με τους δικούς της αργούς ρυθμούς. Θα ήθελα τη γνώμη σου.

Η πολιτική και συνακόλουθα η νομοθεσία πρέπει να έχει και παιδευτικό χαρακτήρα για να μπορεί να τροφοδοτεί και να τροφοδοτείται από την κοινωνία. Ο κλασικός διαχωρισμός που υπήρχε πάντοτε στις κοινωνίες, στην γενικότητα των όρων βέβαια, ήταν προοδευτικοί και συντηρητικοί. Μετά την έλευση των αριστερών και των ιδέων που έσπειραν πριν δεκάδες χρόνια η κοινωνία άλλοτε γοργά κι άλλοτε πιο αργά ξεκίνησε να πετά από πάνω της την σκουριά της «παράδοσης» και το σκοτάδι της αμάθειας. Νομίζω όμως πως πάντα η κίνηση της κοινωνίας και τα αιτήματα της τραβούσε μπροστά και άνοιγε δρόμους.

 

– Σύμφωνο συμβίωσης. Ένα νομοθέτημα που ήρθε να καλύψει αναμφισβήτητα ένα μεγάλο κενό πολλών ετών. Ξεκαθαρίζεται το τοπίο από το πρώτο κιόλας άρθρο, από τη σύσταση δηλαδή, ότι μπορούν να συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης δύο άνθρωποι ανεξαρτήτως του φύλου των συντρόφων. Καλύπτει κενά όσο αφορά τη ρύθμιση των κληρονομικών, των φορολογικών, των εργατικών αλλά και των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων. Δεν καλύπτει όμως καθόλου δικαιώματα επιμέλειας υπαρχόντων ή γεννούμενων τέκνων. Ας μη συζητήσουμε για τα θέματα τεκνοθεσίας και παρένθετης μητρότητας. Θα προχωρήσουν αυτά στο εγγύς μέλλον και πόσο σύντομα;

Όπως είπαμε και πριν, αργήσαμε. Όμως η νομοθέτηση του συμφώνου είναι μόνο η αρχή μιας πορείας που, ελπίζω και πιστεύω, θα μας οδηγήσει σύντομα στην πλήρη αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Στην προσπάθεια αυτή είναι αρωγοί και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και το υπουργείο Δικαιοσύνης που ήδη συζητά την ταυτότητα φύλλου και την νομική αναγνώριση του αλλά επίσης και την αλλαγή του οικογενειακού δικαίου. Εδώ η κοινότητα πρέπει, και το έχει κάνει αρκετά καλά ως τώρα, να παίξει σημαντικό ρόλο στην απομυθοποίηση της «αγίας» ετερόφυλης οικογένειας και στην ορατότητα των ομόφυλων ζευγαριών και των παιδιών τους. Η ίδια η ζωή θα μας οδηγήσει στο ξεπέρασμα των ζητημάτων που προκύπτουν για την επιμέλεια των τέκνων γιατί είναι μια υφιστάμενη πραγματικότητα η οποία δεν επιδέχεται καθυστέρησης της επίλυσης της.

KARAGIANNIDIS_7

– Ένα ακόμη πρόβλημα του συμφώνου, είναι η έμφυλη γλώσσα. Ας πούμε υπάρχει άρθρο που αναφέρεται σε τεκμήριο πατρότητας. Παράδειγμα: μία τρανς γυναίκα που δεν έχει κάνει επέμβαση επαναπροσδιορισμού, μπορεί να κάνει με σύντροφό της γυναίκα, δικό τους, βιολογικό παιδί. Η τρανς γυναίκα τι θα είναι; Πατέρας; (το αντίστοιχο βέβαια για έναν τρανς άντρα). Αλλά ας ανοίξουμε λίγο παραπέρα την εικόνα: γενικά είσαι της άποψης πως θα πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες για την εξάλειψη της έμφυλης γλώσσας στις νομοθεσίες μας στη κατεύθυνση της απάλειψης του σεξισμού και της δυϊστικής αντίληψης για τα φύλα ή βρίσκεις πως δεν υπάρχει τέτοια αναγκαιότητα;

Η αναγκαιότητα είναι να αναγνωρίστει το δικαιώμα όλων των ανθρώπων να επιλέγουν την ταυτότητα φύλου τους. Όσον αφορά τώρα την έμφυλη γλώσσα, για δεκαετίες, μη πω και παραπάνω, η ελληνική κοινωνία μεγάλωσε με το πατρίς, θρησκεία, οικογένεια αυτή η στρεβλή διαπαιδαγώγηση δημιούργησε τέτοια στερεότυπα που τα θεωρούμε αυταπόδεικτα και κανονικά. Άρα πρέπει να σπάσουμε τον δεσμό της γλώσσας με την συντηρητικη κουλτούρα και να δίνουμε συνεχή παραδείγματα που έχουν άλλο πλαίσιο και διαφορετικό προσανατολισμό. Και σίγουρα δεν είναι μόνο θέμα να εξαλειφθεί η πατριαρχική δομή της κοινωνίας αλλά να εξαφανιστούν οι όροι κυριαρχίας οποιουδήποτε φύλου πάνω στο άλλο. Και φυσικά να αναγνωρίσουμε ότι δεν υπάρχει ο δυισμός στα φύλα και πως η ταυτότητα είναι ζήτημα ατομικής επιλογής.

 

– Τόσο στην Διαρκή Επιτροπή Δημοσίας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, που είχα την τιμή να είμαι παρούσα εκ μέρους του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών, όσο και στην Ολομέλεια της Βουλής την ημέρα του ψηφίσματος, ήσουν ο μόνος βουλευτής που έθεσες κύρια θέματα της τρανς ατζέντας, με το πιο βασικό την ταυτότητα φύλου, δείχνοντας έτσι για άλλη μία φορά έμπρακτα την υποστήριξη σου στην τρανς κοινότητα. Οι ομιλίες σου καταπέλτης ενάντια στο σκότος. Δέχθηκες όμως χτυπήματα κάτω από τη μέση. Χυδαίες επιθέσεις, που δεν είχαν στόχο μόνο εσένα προσωπικά αλλά και άτομα του οικογενειακού σου περιβάλλον. Φυσικά μιλάω για τον τεράστιο ντόρο που έγινε με την διαβόητη επιστολή προς τους βουλευτές της Ομοσπονδίας Πολυτέκνων. Θα ήθελα να μου το σχολιάσεις.

KARAGIANNIDIS_2Πιστεύω ότι το διοικητικό συμβούλιο της ΑΣΠΕ είναι ότι πιο κοντινό στον σκοτεινό μεσαίωνα στην Ελλάδα σήμερα. Η επιστολή που στάλθηκε στους βουλευτές για να μην υπερψηφίσουν το σύμφωνο συμβίωσης είναι ο ορισμός της ναζιστικής ιδεολογίας. Ξέρετε όταν προσπαθείς να αποδομήσεις τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά όσων θεωρείς ότι δεν συμβαδίζουν με το δικό σου τρόπο ζωής γίνεσαι πρώτον ηθικός αυτουργός για ότι συμβεί σε αυτούς τους ανθρώπους, κι εννοώ βίαιες επιθέσεις, λεκτικό μπούλινγκ, συνεχή απόρριψη από παντού, δεύτερον δεν αναγνωρίζεις καμία άλλη αλήθεια παρά μόνο την δική σου ασχέτως αν η επιστήμη και η φύση έχει απαντήσει με τον ορθό λόγο εδώ και δεκαετίες. Το ΔΣ λοιπόν της ΑΣΠΕ θεώρησε ότι μπορεί να μας εκβιάσει τονίζοντας τις χιλιάδες των μελών που έχουν και το πολιτικό κόστος που θα είχαν όσοι κι όσες ψήφιζαν το Σύμφωνο Συμβίωσης κάτι που όπως γνωρίζετε δεν έπεισε κανέναν και καμία από τους βουλευτές και βουλευτίνες που υπερψήφισαν το νομοσχέδιο. Θα πρέπει επίσης να ξέρετε ότι η ΑΣΠΕ, κάτι μοναδικό για την λειτουργία του κράτους στην Ελλάδα, παρέχει πιστοποιητικό πολυτεκνικότητας που σημαίνει υποχρέωση εγγραφής ως μέλους οποιουδήποτε θέλει να πάρει αυτό το πιστοποιητικό για να το χρησιμοποιήσει στις συναλλαγές του με το δημόσιο. Είναι πρωτοφανές ένας ιδιωτικός οργανισμός να υποκαθιστά το ελληνικό δημόσιο. Για να επανέρθουμε πάντως στην επιστολή της ΑΣΠΕ νομίζω ότι θα μείνει στην ιστορία για το πως άνθρωποι που δηλώνουν χριστιανοί έχουν τόσο μίσος για συνανθρώπους τους που σίγουρα υπάρχουν και στις οικογένειες τους.

 

– Στο δημόσιο διάλογο που έγινε το προηγούμενο διάστημα για το σύμφωνο, συνοδεύτηκε από μία απίστευτη ρητορική (οχετό για την ακρίβεια) μίσους. Από επίσκοπους της εκκλησίας, από φορείς, από δημόσια πρόσωπα. Θεωρείς πως επαρκεί το πλαίσιο που υπάρχει κατά του ρατσιστικού λόγου ή πρέπει να αναληφθούν περαιτέρω νομοθετικές πρωτοβουλίες; Κάτι ακόμη επ’ αυτού: όσον αφορά συγκεκριμένα το Κοινοβούλιο, θα θεωρούσες στη σωστή κατεύθυνση τη προσθήκη σχετικής πρόβλεψης για τη ρητορική μίσους στον Κανονισμό της Βουλής;

Να πω πως αν το εφαρμόζαμε στην βουλή η Χρυσή Αυγή δε θα έπρεπε να ανοίγει καν την πόρτα της ολομέλειας. Όμως στον περιορισμό των ομιλίων των βουλευτών χωρά πολλή κουβέντα και σίγουρα πρέπει να το εξετάσουμε το τί λέγεται στην ολομέλεια. Παρ’ ολα αυτά οι βουλευτές υπόκεινται στους ίδιους νόμους και μπορεί ο καθένας και η καθεμιά μας να προσφύγει στην δικαιοσύνη αν θεωρεί ότι προσβάλεται απο τα λεγόμενα βουλευτών. Όπως φυσικά μπορεί να παρέμβει κι ο δικαστής όταν κραυγαλέες κραυγές μίσους ακούγονται στην ολομέλεια. Από την άλλη η εκκλησία, στην επίσημη της εκδοχή, νομίζω ότι στάθηκε όσο καλύτερα της επιτρέπει το θρησκευτικό της δόγμα. Οι έξαλλες…. φωνές των ελάχιστων μητροπολιτών δεν μπόρεσαν να σκεπάσουν τις πολύχρωμες φωνές της κοινότητας ούτε μπόρεσαν να σταματήσουν τα φιλιά της αγάπης μεταξύ ανθρώπων που δηλώνουν ανοιχτά ότι θέλουν να μοιραστούν τις ζωές με όσους αγαπούν.

 

– Ας περάσουμε τώρα σε θέματα της τρανς κοινότητας: νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Πρόσφατα πέρασε από το Κοινοβούλιο της Μάλτας η πιο προοδευτική νομοθεσία για το θέμα αυτό. Δίνεται η δυνατότητα αλλαγής των εγγράφων στους τρανς ανθρώπους, χωρίς κανένα προαπαιτούμενο, βασισμένη αποκλειστικά στον αυτοπροσδιορισμό του προσώπου. Χωρίς ιατρικά προαπαιτούμενα, χωρίς διαγνώσεις, μόνο με τη συμπλήρωση ενός αιτήματος που βασίζεται μόνο στον αυτοπροσδιορισμό. Δίνεται ακόμη η δυνατότητα κενής καταχώρησης φύλου, αν το επιθυμεί το πρόσωπο. Θα ήθελα να μου πεις τη γνώμη σου, και στο βαθμό που γνωρίζεις σε ποιο στάδιο βρισκόμαστε στη προώθηση νομοθεσίας.

Πιστεύω πως το βασικό δικαίωμα κάθε ατόμου να αυτοπροσδιορίζεται και να επιλέγει την KARAGIANNIDIS_5ταυτότητα φύλου του είναι και θα έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα. Δυστυχώς στην Έλλαδα έχουμε, και σ’ αυτό, καθυστερήσει απελπιστικά πολύ. Για να αλλάξουν μάλιστα τα δημόσια έγγραφα ταυτοποίησης κάποιου ατόμου το άτομο αυτό υποβάλλεται στο βασανιστήριο της χειρουργικού επαναπροσδιορισμού του φύλου του κάτι που έχει χαρακτηριστεί βασανιστήριο κι από την επιτροπή δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Θεωρώ λοιπόν την νομική διατύπωση που υιοθέτησε η Μάλτα ως την καλύτερη εκδοχή την οποία πρέπει κι εμείς σύντομα να υλοποιήσουμε. Γνωρίζω ότι έχει συσταθεί αρμόδια επιτροπή στο υπουργείο δικαιοσύνης και σύντομα θα έχουμε την δρομολόγηση νομοθετικής ρύθμισης για την νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου. Για να σταματήσει επιτέλους αυτή η ρατσιστική αντιμέτωπιση της πολιτείας προς τα άτομα που έχουν επιλέξει την ταυτότητα φύλου τους και θέλουν να ζήσουν όπως οι υπόλοιποι πολίτες αυτής της χώρας με τα ίδια δικαιώματα στη ζωή, τη δουλειά, την ευτυχία.

 

– Σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα εκφράζεται συχνά η αντίληψη πως σε μειονότητες ανθρώπων που αντιμετωπίζουν ευρείες διακρίσεις και αποκλεισμούς, χρειάζεται η Πολιτεία να παίρνει θετικά αντίμετρα, όπως ονομάζονται «θετικές διακρίσεις» / positive discriminations. Ποια είναι η γνώμη σου επ’ αυτού; Ας πούμε ένα από τα μέτρα που πρότεινε πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την άρση των αποκλεισμών για τους τρανς ανθρώπους (αλλά και της μεροληψίας κατά των γυναικών), είναι αυτό της ανώνυμης πρόσληψης, ώστε να μη φαίνεται στο αίτημα το φύλο του προσώπου (αυτό αν θέλεις μπορούμε να το συνδέσουμε και με προηγούμενο ερώτημα, αυτό των έμφυλων διαχωρισμών και γλώσσας).

Όσο θα υπάρχουν κοινωνικά στερεότυπα και προκαθορισμένες, από την κοινωνία, ατομικές συμπεριφορές κι επιλογές πιστεύω πως οι «θετικές διακρίσεις» είναι μέτρα που μια κυβέρνηση πρέπει να λαμβάνει και για να διαπαιδαγωγήσει αλλά και για να προστατεύσει ανθρώπους από το μίσος και την αρνητική διάκριση. Οτιδήποτε οδηγεί σε μια κοινωνία ανοιχτή και δημοκρατική πρέπει να είναι ο οδικός της χάρτης για να καταπολεμήσουμε το σκοτάδι και τον κοινωνικό αναχρονισμό.

 

KARAGIANNIDIS_3– Όταν ήταν Υφυπουργός Υγείας, ένας συντηρητικός πολιτικός, ο Θανάσης Γιαννόπουλος, επί Κώστα Καραμανλή, είχε εκδώσει εγκύκλιο, τότε, προς το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, να καλύπτονται ασφαλιστικά από το ΙΚΑ, οι επεμβάσεις επαναπροσδιορισμού φύλου. Κυριολεκτικά πέσανε να τον φάνε, τότε, δημοσιογράφοι. Πως ενώ το ασφαλιστικό σύστημα έχει προβλήματα, το κράτος θα «πετάει» λεφτά κλπ. Εκείνος τότε απάντησε πως ως γιατρός (κυρίως) θεωρεί αυτονόητο κάτι τέτοιο και πως προφανώς δε θα πέσει έξω το ασφαλιστικό σύστημα από κάποιους, πολύ λίγους ανθρώπους, που γι’ αυτούς είναι αδήριτη ανάγκη να προχωρήσουν σ’ αυτό το βήμα. Αργότερα αυτή η εγκύκλιος (που ήταν μόνο για το ΙΚΑ δεν αφορούσε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία πήγε στα αζήτητα). Μιας που είναι της επικαιρότητας το ασφαλιστικό, πώς τοποθετείσαι επ’ αυτού;

Ακόμα και συντηρητικοί πολιτικοί λοιπόν κάνουν δικαιωματικές τοποθετήσεις και προφανώς είχε απόλυτο δίκιο ο κύριος Γιαννόπουλος. Σίγουρα οι επεμβάσεις επαναπροσδιορισμού φύλου πρέπει να καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία και όντως δε πρόκειται να καταστραφούν από αυτή την επιλογή. Αυτή η κάλυψη μάλιστα πρέπει να υπάρχει σε όλα τα ταμεία για να μην δημιουργηθούν κι εκεί νέοι διαχωρισμοί στο σύνολο των εργαζομένων.

 

– Πάμε πιο τοπικά. Δύο ερωτήματα. Είσαι ικανοποιημένος από την δραστηριότητα και από την συνεργασία σου με τους φορείς και την αιρετή αυτοδιοίκηση; Επίσης στη βόρειο ελλάδα που ζούμε, όπως γνωρίζουμε σε θέματα οικογενειακού δικαίου για τους/τις μουσουλμάνους στο θρήσκευμα, χρησιμοποιείται ακόμη η Σαρία. Θα ήθελα τη θέση σου.

Η συνεργασία με επίσημους φορείς και τοπική αυτοδιοίκηση είναι μια σύνθετη προσπάθεια που πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν τους πολιτικούς συσχετισμούς και τις τυχόν προσωπικές ιδιοτέλειες που μπορεί να κρύβονται πίσω από τις απαιτήσεις αυτών. Στη λογική του ξεπεράσματος συλλογικών προβλήματων που προκύπτουν είμαστε πάντα σε επαφή και κουβεντιάζουμε λύσεις και προοπτικές. Η κουλτούρα του παρελθόντος βέβαια δεν έχει εκλείψει και δίνω μεγάλο αγώνα για να ξεπεράσουμε τις λογικές του κλισέ κατόπιν ενεργειών μου. Τα 4 τελευταία χρόνια που είμαι βουλευτής είχα και συγκρούσεις αλλά και επωφελείς, για την Δράμα, συνεργασίες που όμως ποτέ δεν προβλήθηκαν ως προσωπικές προσπάθειες. Τώρα για την Σαρία έχω να πω πως είναι μεγάλη ντροπή και μεσαιωνική οπισθοχώρηση για ένα ευρωπαϊκό κράτος να αποδέχεται κάτι που δεν ισχύει ούτε σε μουσουλμανικές χώρες. Δυστυχώς όλες οι προσπάθειες που έχουμε κάνει με τους συντρόφους μου βουλευτές από την Κομοτηνή και την Ξάνθη να σταματήσουμε αυτό το αίσχος δεν έχουν αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα. Δεν θα σταματήσουμε τις προσπάθειες μας μέχρι την οριστική εξάλειψη της.

 

kARAGIANNIDIS_1 (1)

– Αν είχες για μία μέρα την δύναμη να αλλάξεις κάτι στη χώρα, τι θα ήταν αυτό;

Για πολιτικές ή κοινωνικές αλλαγές χρειάζεται μια μέρα να ξεκινήσουν και μια αιωνιότητα να παλεύουμε για να τις ολοκληρώσουμε. Θέλω να πω με το ευφυολόγημα ότι οι ριζικές αλλαγές δε γίνονται από τη μια στιγμή στην άλλη αλλά χρειάζεται χρόνος, οργάνωση και κυρίως πολιτική βούληση για να γίνουν. Φυσικά βασική προϋπόθεση για τις αλλάγες αυτές είναι η κίνηση των κοινωνικών τάξεων δηλαδή η συλλογική βούληση που έχει διαμορφωθεί μέσα απο τους αγώνες κοινωνικών κινημάτων και πολιτικών κομμάτων. Άρα δε χρειάζεται ατομική δύναμη για να γίνουν αλλαγές αλλά συλλογικότητα και πολιτική δράση. Κυριώς σε κοινωνίες όπως η ελληνική που έχουν διαπαιδαγωγηθεί σε ιστορίες με σωτήρες και φωτισμένους ηγέτες αυτή η προσπάθεια δεν είναι εύκολη αλλά ούτε και νικηφόρα πάντα.

 

– Σε φοβίζει καθόλου η σχετική άνοδος της ακροδεξιάς, αλλά και η μεγάλη αποχή του κόσμου από τις εκλογικές διαδικασίες; Που πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό; Και κάτι ακόμη: Από το Συμβούλιο της Ευρώπης και τον Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έχει διατυπωθεί η άποψη πως η ελληνική πολιτεία πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για να τεθεί εκτός νόμου η Χ.Α. Ποια είναι η άποψή σου.

Η ακροδεξιά στην Ελλάδα πάντα υπήρχε και πάντα είχε βαθειές ρίζες μέσα στον κοινωνικό ιστό. Στη σημερινή συγκυρία λόγω της κρίσης και της σφοδρής φτωχοποιήσης της πλειοψηφίας του κόσμου υπήρξε ένα πολιτικό μόρφωμα που διαστρέβλωσε τις αιτίες της κρίσης και έδωσε περιθώριο στον εθνολαϊκισμό να εκφραστεί. Η φασίστες όμως πατάνε και στις απίθανα ανόητες «ιστορικές» διαπιστώσεις πέρι έθνους ανάδελφου και με υπερχιλιετή παρουσία στον τόπο που ζούμε σήμερα. Οι περίπου γνώσεις, δηλαδή η ημιμάθεια, η πίστη στο χουντικό και βαθειά συντηρητικό πατρίς, θρησκεία, δίνουν πολιτικά εφόδια στους φασίστες να καλιεργήσουν τη μισαλλοδοξία και την εύκολη στοχοποίηση των υποτιθέμενων εχθρών αποκρύπτωντας τις πραγματικές αιτίες της κρίσης. Η καταπολέμηση των ναζί λοιπόν μπορεί να γίνει και με τη νομική και συνταγματική οδό αλλά σίγουρα πρέπει να γίνει και στο πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης και της προσπάθειας να αλλάξουμε και να αποδομήσουμε όλο το πλαίσιο των στερεοτύπων με το οποίο διαπαιδαγωγήθηκε η ελληνική κοινωνία.

 

– Θέλω να κάνεις δύο ευχές. Μία για εμάς και μία για τον Χρήστο.

Εύχομαι μέσα στο 2016 να κάνουμε σημαντικά βήματα στο επίπεδο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να ανατρέψουμε πολλές αδικίες και ανισοτιμίες. Σε προσωπικό επίπεδο ελπίζω ότι η συνολική μας προσπάθεια θα έχει άμεσα θετικά αποτελέσματα και δε θα απογοητεύσουμε τον κόσμο που πιστεύει στην αριστερά κι ελπίζει πολλά από αυτήν.

Το t-zine.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ