ΗΠΑ: Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017 | 18:36

 

Πώς μπορούμε να σταματήσουμε την παραπληροφόρηση;
PARIS LEES, 27 Μαρτίου 2017 • 9:00 πμ

Το μπούλινγκ κατά των τρανς ανθρώπων βρίσκεται σε αύξηση.


Τον προηγούμενο μήνα, ένα εντεκάχρονο τρανς κορίτσι πυροβολήθηκε μ’ ένα αεροβόλο όπλο από συμμαθητές της στο ευρύτερο Μάντσεστερ (Greater Manchester)- οι γονείς της δήλωσαν ότι το περιστατικό την τραυμάτισε ψυχικά. Αυτό είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα που φανερώνουν την άνοδο του μπούλινγκ, το οποίο έχει τεράστια έκταση, από τη μητέρα που λέει ότι το παιδί της έχει έντονο άγχος να κάνει νέους φίλους, καθώς όπως το ίδιο ερωτά ρητορικά: «Αν οι ενήλικες δεν μπορούν να με καταλάβουν και να μ’ αποδεχθούν, πώς θα το κάνουν τα άλλα παιδιά;» μέχρι το πρόσφατο σχόλιο της Dame Jenni Murray ότι οι τρανς γυναίκες δεν είναι «πραγματικές γυναίκες».

Παρά το γεγονός ότι τα ζήτημα των διεμφυλικών ατόμων έχουν αποκτήσει ορατότητα, το μπούλινγκ σε βάρος τους έχει αυξηθεί εξ αιτίας παραπλανητικών αναπαραστάσεων, σύμφωνα με το Mermaids, Βρετανικό γκρουπ υποστήριξης οικογενειών διεμφυλικών παιδιών.

Τα στατιστικά είναι απογοητευτικά, αλλά δεν αποτελούν έκπληξη: μεγαλώνοντας, σχεδόν τίποτε απ’ αυτά που διάβαζα για ανθρώπους σαν κι εμένα δεν βασιζόταν σε πρωτογενείς εμπειρίες ή αποδείξεις. Δεν υπήρχε ούτε ένα διεμφυλικό άτομο το οποίο είχε κύρος στην δημόσια σφαίρα. Ούτε παρουσιαστές/ριες δελτίου ειδήσεων, ούτε παρουσιαστές/ριες εκπομπών, ούτε βουλευτές/ριες.

Nadia Almada won Big Brother in 2004

Όταν ήμουν έφηβη, η Nadia Almada είχε κερδίσει στο ρεάλιτι σόου Big Brother. Τότε ήταν η πρώτη φορά που είδα ένα άνθρωπο σαν κι εμένα να προβάλλεται θετικά, αλλά πέραν της συγκεκριμένης περίπτωσης, οι διεμφυλικοί άνθρωποι παρουσιάζονταν ως αντικείμενα γελοιοποίησης, οίκτου ή αηδίας. Σήμερα, σε καθημερινή βάση, κάποιος-α ανεπαρκώς πληροφορημένος-η σχολιαστής-ρια εκφράζει χωρίς δισταγμό μία αφελή ή κυνική άποψη σχετικά με τα διεμφυλικά άτομα. Η παραπληροφόρηση είναι διαδεδομένη, έχοντας ιδιαίτερα βλαβερές επιπτώσεις στις ζωές των νέων της τρανς κοινότητας.

Τον Ιανουάριο, προβλήθηκε στο BBC το ντοκιμαντέρ «Διεμφυλικά Παιδιά: Ποιος ξέρει καλύτερα;» στο οποίο παρουσιάζονται οι απόψεις των Dr Kenneth Zucker και Dr Ray Blanchard, των οποίων οι θεωρίες – το να είσαι διεμφυλικός-η λογίζεται ως φετίχ ή ως κάτι προς αποθάρρυνση- στηρίζονται σε ιδέες που ήταν κυρίαρχες τις δεκαετίες του 1970 και ’80.

Οι θεωρίες του Blanchard έχουν απορριφθεί από την Διεθνή Επαγγελματική Ένωση για την Υγεία των Διεμφυλικών Ατόμων (World Professional Association for Transgender Health) -η μεγαλύτερη ένωση ιατρικών επαγγελματιών που παρέχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε διεμφυλικά άτομα- λόγω της έλλειψης εμπειρικών αποδείξεων. O Zucker έχει κατηγορηθεί ότι έκανε θεραπεία μετατροπής/επανόρθωσης σε διεμφυλικά παιδιά. Η κλινική του για παιδιά στο Τορόντο έκλεισε από το Κέντρο για τον Εθισμό και τη Ψυχική Υγεία (Center for Addiction andMental Health) το 2015.

Paris Lee στο twitter: Το να λέει κάποιος ότι οι τρανς γυναίκες απολαμβάνουν το ανδρικό προνόμιο προτού αποκαλύψουν δημόσια την ταυτότητα φύλου τους είναι σαν να λέει ότι οι κρυφοί ομοφυλόφιλοι και λεσβίες απολαμβάνουν την ετεροφυλοφιλική προνομία.

Γονείς διεμφυλικών παιδιών, όπως η Diane* που είναι μητέρα ενός δεκάχρονου τρανς κοριτσιού, μαζικά καταγγέλλουν ότι έχει δοθεί λίγος τηλεοπτικός χρόνος στην προβολή της σύγχρονης καλύτερης πρακτικής σχετικά με τους τρανς νέους και παιδιά. «Την επόμενη μέρα μετά την προβολή του σόου, η κόρη μου επέστρεψε σπίτι από το σχολείο και μου είπε ότι μία μικρή ομάδα κοριτσιών από την τάξη της την περικύκλωσαν και της φώναζαν ‘είσαι αγόρι , δεν είσαι κορίτσι’ και επίσης της είπαν ότι πρέπει να φύγει.» Η Diane πιστεύει ότι αυτή η συμπεριφορά ήταν άμεσο αποτέλεσμα της προβολής του εν λόγω ντοκιμαντέρ. «Τίποτα παρόμοιο δεν έχει συμβεί στο παρελθόν, αντιθέτως τον τελευταίο χρόνο όλα τα παιδιά της φερόντουσαν πολύ καλά. Αυτή η νέα προκατάληψη ήταν πολύ μεγάλο σοκ για αυτήν».

Το ντοκιμαντέρ αυτό υποστηρίζει ότι οι γονείς ενθαρρύνουν τα παιδία τους να γίνουν διεμφυλικά- για την Diane, αυτό είναι εντελώς αναληθές. «Η επιλογή μου να υποστηρίξω την φυλομετάβαση της κόρης μου όσο είναι ακόμη μαθήτρια στο σχολείο ήταν η δυσκολότερη της ζωής μου», αναφέρει. «Ταλαιπωρήθηκα για χρόνια προσπαθώντας να βρω τον καλύτερο τρόπο να στηρίξω το παιδί μου».

Η Diane και ο σύζυγός της μελέτησαν πολύ σοβαρά το ζήτημα της φυλομετάβασης ώστε εντέλει, παρά τους δισταγμούς τους, να καταλήξουν ότι το να αποδεχθούν το παιδί τους ως κορίτσι είναι μόνο προς το όφελός της. «Ήταν μία δύσκολη απόφαση, δεν ήταν η πρώτη μας επιλογή. Έκλαιγα και έκλαιγα με φόβο για την επικείμενη εχθρότητα, άγνοια και τη βία που θα μπορούσε να δεχθεί η κόρη μου».

Είναι, λοιπόν, ζωτικής σημασίας η συζήτηση σχετικά με το τρανς ζήτημα να γίνεται σωστά. Ένας γονιός δήλωσε στο website του Mermaids τον προηγούμενο μήνα ότι: «Οι φίλοι μας που είδαν το ντοκιμαντέρ στο BBC πλέον είναι σίγουροι ότι το να είσαι διεμφυλικός-η είναι κάτι που μπορεί να ‘διορθωθεί’… Δεν συνειδητοποιούν πόσο προσβλητικό είναι να απαξιώνουν το γεγονός ότι ο γιος μου είναι ένα τρανς αγόρι και να το παρουσιάζουν σαν να μην πηγαίνει κάτι καλά μ’ αυτόν».

Οι οικογένειες, επίσης, νιώθουν ότι απειλούνται. «Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ένας γονιός είναι περισσότερη αρνητικότητα σχετικά μ’ αυτό που η οικογένεια αντιμετωπίζει κάθε μέρα. Στηρίζουμε τα παιδιά μας ως διεμφυλικά άτομα γιατί έτσι θα είναι ευτυχισμένα». δήλωσε μία μητέρα στο Mermaids.

Την προηγούμενη βδομάδα, ο κληρικός David Robertson ισχυρίστηκε ότι: «Ο καθηγητής Paul McHugh από την Ιατρική Σχολή του John Hopkins (JohnHopkins Medical School), ένα από τα πρώτα ιδρύματα που προσέφεραν εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου, τώρα διατείνεται ότι η διαδικασία αυτή είναι τόσο επικίνδυνη που έχουν σταματήσει να την κάνουν».

Στην πραγματικότητα, το αντίθετο ισχύει: Η Ιατρική Σχολή του John Hopkins κατέστησε σαφές το 2016: «Είμαστε αφοσιωμένοι και σύντομα θα αρχίσουμε να προσφέρουμε επεμβάσεις επαναπροσδιορισμού φύλου» καθώς αυτό αντανακλά «τις καλύτερες πρακτικές και την κατάλληλη παροχή φροντίδας για τα διεμφυλικά άτομα». Η απόφασή τους να προσφέρουν τη συγκεκριμένη εγχείρηση βασίζεται σε τεκμηριωμένες αποδείξεις καθώς και στις προτιμήσεις των «ασθενών». Κοντολογίς, είναι κάτι που λειτουργεί.

Dame Jenni Murray came under fire for her recent comments about trans women

O Robertson, επίσης, απέκρυψε ότι ο McHugh αποσύρθηκε από διευθυντής του Τμήματος της Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του John Hopkins το 2001. Ο McHugh, 87 ετών, καταδικάζει ιατρικές θεραπείες διαθέσιμες για την τρανς κοινότητα για λόγους θρησκευτικής ιδεολογίας. Επιπλέον, χαρακτηρίζει την ομοφυλοφιλία ως «εσφαλμένη επιθυμία». Ο Dean Hammer, επίτιμος καθηγητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών, υποστηρίζει ότι ο McHugh χρησιμοποιεί «μία επιλεκτική και παρωχημένη συλλογή από αναφορές και επιχειρήματα σκοπεύοντας να φέρει σύγχιση κι όχι να ενισχύσει την κατανόησή μας για τα ζητήματα του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου». Ο McHugh είναι σίγουρα ‘ειδικός’ σε κάτι…

Τέτοιου τύπου δηλώσεις από αδαείς ανθρώπους, όπως ο Robertson, μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα μπερδεμένα μέλη μίας οικογένειας να σταματήσουν να στηρίζουν ένα άτομο σε περίοδο φυλομετάβασης, τη στιγμή που χρειάζεται την υποστήριξη τους περισσότερο από ποτέ. Το γνωρίζω αυτό καθώς η δικιά μου οικογένεια που ήταν ανεπαρκώς και κακώς πληροφορημένη σχετικά με το ζήτημα δεν μπόρεσε να μου προσφέρει την υποστήριξη που τόσο απελπισμένα είχα ανάγκη στα παιδικά μου χρόνια. Η προβολή αναξιόπιστων ερευνών και ‘ειδικών’, όταν όλες οι σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι αυτό που χρειάζονται τα διεμφυλικά άτομα είναι ανιδιοτελής αγάπη και υποστήριξη, είναι μία ποταπή, παραπλανητική έως και επικίνδυνη στάση απέναντι στην τρανς κοινότητα.

Οι εικασίες που προέρχονται από ελλιπής πληροφόρηση και προκαταλήψεις το μόνο που πετυχαίνουν είναι να βάζουν σε ακόμη μεγαλύτερο ρίσκο τις ζωές των τρανς νέων. Όλοι και όλες μας πρέπει να είμαστε πολύ καλά ενημερωμένοι σχετικά με το ζήτημα, αν θέλουμε να βοηθήσουμε τα διεμφυλικά παιδιά.

*δεν είναι το πραγματικό όνομα

Μετάφραση για το T-zine.gr
Μαντώ Φ .

© T-zine.gr με πληροφορίες από telegraph.co.uk

Το t-zine.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ