Λευκορωσία: Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018 | 20:40

Μετάφραση για το T-zine.gr Θάλεια Παπαδοπούλου

Trans News

Τρανς γυναίκα από το Ουζμπεκιστάν ζητά άσυλο στην Λευκορωσία.

Τα LGBTQI πρόσωπα στο Ουζμπεκιστάν έρχονται αντιμέτωπα με μία βαθιά ριζωμένη ομοφοβία και τρανσφοβία, με διακρίσεις και απειλές βίας, αναφέρουν ακτιβιστές και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το ίδιο συνέβη και στην K., όπως ταυτοποιεί τον εαυτό της για λόγους ασφαλείας μία τρανς γυναίκα που λέει πως αντιμετώπισε πράγματι απειλές κατά της ζωής της στην πατρίδα της, το Ουζμπεκιστάν.

Τέθηκε υπό κράτηση από την Ουζμπεκική Αστυνομία και τις δυνάμεις ασφαλείας τέσσερις φορές στην Τασκένδη, το 2014 και 2017. Κάθε φορά, απαιτούσαν η Κ. να καταδώσει άλλα μέλη της LGBTQI κοινότητας και όταν εκείνη αρνήθηκε, την χτύπησαν άγρια.

«Με χτύπησαν άγρια. Μετά από πέντε ή έξι μέρες [τέτοιας κακοποίησης] απλώς κείτεσαι εκεί» είπε η 26χρονη Κ στο RFE/RL της Λευκορωσίας σε μία συνέντευξη στο Μινσκ. Ο αυταρχικός ηγέτης του Ουζμπεκιστάν Islam Karimov πέθανε το 2016 μετά από περίπου 27 χρόνια παραμονής του στην εξουσία. Αλλά ο θάνατός του και η εγκατάσταση του πρώην Πρωθυπουργού Shavkat Mirziyoev στην προεδρία της χώρας, απέτυχαν στο να οδηγήσουν σε ουσιαστικές βελτιώσεις του «απαράδεκτου ρεκόρ παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων» στο Ουζμπεκιστάν, όπως το έχει χαρακτηρίσει η Οργάνωση «Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (Human Rights Watch).

Εκβιασμός

Συγκεκριμένα, η HRW είπε ότι η αστυνομία χρησιμοποιεί εκβιαστικές μεθόδους κατά των ομοφυλόφιλων ανδρών, απειλώντας να τους αποκαλύψουν ή να τους φυλακίσουν. Τα LGBTQI άτομα αντιμετωπίζουν μια βαθιά ριζωμένη ομοφοβία και τρανσφοβία και διακρίσεις. Το συναινετικό ομοφυλοφιλικό σεξ αποτελεί ποινικό αδίκημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης ως και τρία έτη.

Για την Κ. η «τελική απόφαση για να φύγει» ήρθε στις 3 Ιανουαρίου 2017, όταν έπεσε θύμα βιασμού ενώ βρισκόταν υπό αστυνομική κράτηση.

Το να φύγει από το Ουζμπεκιστάν όμως ήταν επικίνδυνο.

«Γεννήθηκα σε διαφιλονικούμενο έδαφος, που έγινε διαφιλονικούμενο μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης», λέει η Κ. «Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν σύνορα και η περιοχή αυτή ανήκε στο Τατζικιστάν. Υπήρχε μία μαζική έξοδος του πληθυσμού – προς τη Ρωσία και άλλες γειτονικές χώρες. Και σε αυτούς που ήρθαν στο Ουζμπεκιστάν δεν έχει δοθεί ακόμα υπηκοότητα».

Αυτό την έκανε ουσιαστικά ένα ανιθαγενές άτομο. Παρόλ’ αυτά, οι Ουζμπεκικές αρχές της χορήγησαν βίζα εξόδου – μια πρακτική που κληροδοτήθηκε από τις σοβιετικές ημέρες – μετά από αναμονή έξι μηνών.

Ξεκίνησε για τη Μόσχα, αλλά οι αρχές εκεί απέρριψαν το αίτημά της για άσυλο στις 25 Δεκεμβρίου, αρνούμενοι να αναγνωρίσουν την δίωξή της ως LGBTQI άτομο ως δικαιολογημένη αιτία. Κατόπιν κατευθύνθηκε προς τη Λευκορωσία όπου ο Πρόεδρος Alyaksandr Lukashenka κυβερνά από το 1994 και έχει κερδίσει το παρατσούκλι του «τελευταίου δικτάτορα της Ευρώπης».

Κακή Φήμη

Η Λευκορωσία απέχει πολύ από το να θεωρείται ως ασφαλές καταφύγιο για την LGBTQI κοινότητα, αλλά για την Κ. φάνηκε να είναι η καλύτερη επιλογή της, και οι αρχές της Λευκορωσίας νωρίτερα αυτή τη βδομάδα έδωσαν στην Κ. δύο εβδομάδες προκειμένου να υποβάλλει επισήμως την αίτηση ασύλου. Παρόλ’ αυτά, η χώρα έχει κακή φήμη αναφορικά με τα LGBTQI δικαιώματα.

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε σε έκθεσή της στις 22 Δεκεμβρίου 2017 ότι ακτιβιστές για τα LGBTQI δικαιώματα αντιμετώπιζαν αυξανόμενη επιθετικότητα σε μέρη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, μεταξύ αυτών και της Λευκορωσίας, τροφοδοτούμενη από τις διακρίσεις, την ομοφοβία και αυτό που περιέγραψε ως σταυροφορία της Ρωσίας κατά των «μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων».

Η μη ανεκτικότητα της Λευκορωσίας απέναντι στη LGBTQI κοινότητα βρέθηκε σε πλήρη έκθεση μερικούς μήνες πριν τον Οκτώβριο του 2017, όταν η αστυνομία εισέβαλε σε νυχτερινά κέντρα προσφιλή στην LGBTQI κοινότητα και κατά την διάρκεια της εφόδου δύο κλαμπ σφραγίστηκαν και μερικοί ιδιοκτήτες απειλήθηκαν, ορισμένοι μάλιστα κρατήθηκαν από την αστυνομία.

«Οι εκθέσεις που μας έρχονται από τη Λευκορωσία είναι πολύ ανησυχητικές. Είναι ανησυχητικό ότι η αστυνομία στοχοποίησε νόμιμες επιχειρήσεις, παραβίασε την ιδιωτικότητα των ιδιοκτητών τους, απαίτησε προσωπικές πληροφορίες και έσυρε πολλούς από αυτούς στο κρατητήριο» είπε ο Shawn Gaylord της οργάνωσης “Human Rights First” στις 24 Οκτωβρίου.

Χώρος για ανεκτικότητα

Στη διεθνή σκηνή, το Μινσκ έχει εμποδίσει προσπάθειες προώθησης των LGBTQI δικαιωμάτων.

Τον Οκτώβριο 2016, η Λευκορωσία φέρεται να οδήγησε 17 χώρες να εμποδίσουν ένα σχέδιο ενσωμάτωσης των LGBTQI δικαιωμάτων σε μία νέα αστική στρατηγική που εκπονήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη, σύμφωνα με το Reuters.

Παρόλ’ αυτά υπάρχει κάποιος χώρος για ανεκτικότητα μέσα στο νόμο.

Η Natalia Mankovskaya ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων

«Η νομοθεσία μας επιτρέπει σε ένα άτομο να ζητήσει προστασία όταν το άτομο αυτό ανήκει σε μία συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα και για τον λόγο αυτό, αυτός ή αυτή διώκεται στην πατρίδα του/της», λέει η Λευκορωσίδα ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων Natalia Mankovskaya.

Σύμφωνα με την Mankovskaya, μετά την υποβολή της αίτησης για άσυλο, η Κ. μπορεί νόμιμα να μείνει στη Λευκορωσία ως και έξι μήνες, έως ότου ληφθεί η απόφαση.

«Επίσης κάνουμε έκκληση στο γραφείο στο Μινσκ του Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή για τους Πρόσφυγες να χορηγηθεί στην Κ. διεθνής προστασία», λέει η Mankovskaya.

Για την Κ., οι επιλογές της είναι περιορισμένες. Θέλει να αποφύγει με κάθε κόστος την επιστροφή στο Ουζμπεκιστάν, όπου λέει πως θα αντιμετωπίσει κατηγορίες για την ταυτότητά της.

«Ελπίζω να μου χορηγηθεί κάποιου τύπου καθεστώς εδώ, ώστε να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσω ξανά αυτό που έχω ήδη υποστεί», λέει η Κ. «Αυτή είναι μια πολύ πιο ανεκτική κοινωνία».

© T-zine.gr με πληροφορίες από rferl.org

 

Το t-zine.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ