Ινδία: Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017 | 11:05

Ιδιωτικές προσκλήσεις, πάρτι που μαθαίνονται από στόμα σε στόμα και διακριτικά dating apps.

by Jeena Sharma

«Υπάρχουμε» – Εξερευνώντας τη Μυστική Γκέι Νυχτερινή Ζωή της Ινδίας

«Θα σας παρακαλούσα να μην προωθείτε και να μη διαφημίζετε την ομοφυλοφιλία. Υπάρχουν ήδη αρκετές από αυτές τις ιδέες μέσα στην κουλτούρα μας».

Πρόκειται για ένα μόλις σχόλιο που συναντά κανείς σε μια ινδική LGBTQ σελίδα του Facebook, αλλά περικλείει όλη την έλλειψη ανεκτικότητας και τον φόβο που ένιωσε πολύς κόσμος, όταν τα LGBTQ πάρτι ξεκίνησαν να κάνουν την εμφάνισή τους στη Μουμπάι της Ινδίας.

Αυτή η μισαλλοδοξία έφτασε σε οριακό σημείο προς το τέλος του 2016, όταν σε αρκετά LGBTQ ζευγάρια δεν επετράπη η είσοδος σε μια σειρά από πολύ γνωστά και ακριβά μπαρ και κλαμπ τα οποία έκαναν πάρτι την παραμονή της πρωτοχρονιάς. Καθώς ομοφυλόφιλα ζευγάρια προσπάθησαν να μπουν στα εν λόγω πάρτι, το προσωπικό ασφαλείας στην είσοδο τους ενημέρωνε πως επιτρέπεται η πρόσβαση μόνο σε ετεροφυλόφιλα ζευγάρια. Όταν το Ινδικό ειδησεογραφικό site DNA τηλεφώνησε στο κλαμπ Shiro, ένας υπάλληλος τους ενημέρωσε πως, «έχουμε λάβει εντολές από τη διεύθυνση να επιτρέπουμε την είσοδο μόνο σε ζευγάρια τύπου άνδρας με γυναίκα. Πρέπει να υπακούσουμε σε αυτό που μας λένε».

Το να είσαι γκέι δεν είναι έγκλημα στην Ινδία, αλλά είναι παράνομο να συμμετέχεις «σε σαρκική επαφή που πάει αντίθετα με τους νόμους της φύσης», σύμφωνα με το άρθρο 377, ένα αμφιλεγόμενο τμήμα του ποινικού κώδικα της χώρας το οποίο αναφέρεται συγκεκριμένα στο πρωκτικό και το στοματικό σεξ. Ο εν λόγω νόμος που δημιουργήθηκε την εποχή της αποικιοκρατίας, επανήλθε στο προσκήνιο από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας το 2013 και απειλεί με δεκαετή φυλάκιση οποιοδήποτε άτομο τον παραβιάζει. Ο νόμος, όπως είναι φυσικό, έγινε δεκτός με έντονες αντιδράσεις από την LGBTQ κοινότητα της Ινδίας, αλλά και από την ετερόφυλη νεολαία της χώρας.

Η πολιτιστική διαμάχη ανάμεσα στη βαθιά ριζωμένη ομοφοβία της Ινδίας και στις πιο απελευθερωμένες απόψεις της νέα γενιάς, έχει δημιουργήσει ένα νέο κύμα ανεξάρτητων LGBTQ events, όπως πάρτι, συγκεντρώσεις και φεστιβάλ κινηματογράφου, καθώς επίσης και ποιητικές βραδιές. Σε αυτά, τα μέλη της κοινότητας μπορούν να επικοινωνούν ελεύθερα σε χώρους όπου γίνονται αποδεκτά με ζεστασιά.

Αν και δεν υπάρχουν αποκλειστικά γκέι μπαρ ή κλαμπ στην Ινδία ακόμη, τα περισσότερα νυχτερινά μαγαζιά στις μεγάλες πόλεις όπως η Μουμπάι, το Δελχί, η Μπανγκαλόρ και η Τσενάι, οργανώνουν συχνά γκέι βραδιές. Site και ομάδες, όπως το Gay Bombay, το Salvation και το Gaysie Family, είναι από τα κορυφαία online μέρη όπου κάποιος μπορεί να μάθει για την οργάνωση και την προώθηση queer friendly events, μιας και αυτές οι εκδηλώσεις αποτελούν έναν από τους ελάχιστους «νόμιμους» τρόπους με τους οποίους η γκέι κοινότητα μπορεί να επικοινωνεί ανοιχτά και δημόσια.

«Η δυναμική της γκέι νυχτερινής ζωής στην Ινδία αλλάζει και η σκηνή είναι πολύ πιο ζωντανή τώρα», λέει ο Shyam Konnur, LGBTQ ακτιβιστής και οργανωτής event, ο οποίος στήνει συχνά queer parties στην Πούνε και την Μπανγκαλόρ. Ο Konnur εξηγεί πως στα πάρτι του έρχονται 100 με 150 άτομα, με τουλάχιστον 80 νέα πρόσωπα να κάνουν την εμφάνισή τους σε κάθε event. Ο αριθμός αυτός είναι ακόμα μεγαλύτερος σε πόλεις όπως η Μουμπάι και το Δελχί.

Το Gayιsie Family, ένα site αφιερωμένο στην LGBTQ κοινότητα, οργανώνει Open Mic events από το 2012 και υποδέχεται 400 άτομα σε κάθε του βραδιά. «Σε κάθε μας event, ένα 15-20% είναι άτομα που έρχονται για πρώτη φορά», λέει η Anuja Parikh, μέλος του Gaysie Family. Προσθέτει δε πως τα LGBTQ πάρτι δεν χρειάζεται πια να είναι κομμάτι του underground, καθώς τα περισσότερα events τους διοργανώνονται σε mainstream μέρη και προσελκύουν και ετερόφυλα κοινά.

Αλλά για τον Sridhar Rangayan, έναν κινηματογραφιστή του οποίου η δουλειά έχει εστιάσει πάνω σε queer ζητήματα, η παρουσία των LGBTQ events είναι ακόμη προβληματική. «Παρά τη μεγάλη γκέι πελατεία που έρχεται σε αυτά τα πάρτι, η γκέι κοινότητα και το αντίστοιχο κύκλωμα πάρτι παραμένουν σχεδόν αόρατα», εξηγεί. «Αν είσαι νέος στην πόλη, δεν θα μάθεις ποτέ ότι υπάρχει αυτή η σκηνή. Εξαρτάται από το πόσο δικτυωμένος είσαι». Αυτό συμβαίνει, επειδή τα περισσότερα LGBTQ events δεν μπορούν να διαφημιστούν ανοιχτά, εξαιτίας του φόβου που υπάρχει ότι θα χαρακτηριστούν ως dating events. Ως εκ τούτου, οι προσκλήσεις κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα ή μοιράζονται μέσω κλειστών Facebook groups.

O Konnur σημειώνει πως τα dating apps, όπως το Grindr, το Planet Romeο και το Gaydar, είναι μερικές από τις πλατφόρμες μέσω των οποίων μοιράζονται οι προσκλήσεις. «Συνήθως, στέλνουμε στην ομάδα που υπάρχει στο app και την ενημερώνουμε για το πάρτι μας», εξηγεί. «Είναι πάντα συνεργάσιμοι και οι χρήστες λαμβάνουν άμεσα ενημέρωση για το πάρτι και το που γίνεται, μόλις ανοίξουν το app».

Εντούτοις, παρά τον μυστικό χαρακτήρα των προσκλήσεων, τα άτομα εκείνα που θέλουν να κάνουν κακό στην LGBTQ κοινότητα βρίσκουν πάντα τον τρόπο να προκαλούν προβλήματα, λέει ο Konnur.

Χρήστες έχουν καταγγείλει απόπειρες εκβιασμού και online εκφοβισμού από άτομα που μπαίνουν στο app με σκοπό να αποσπάσουν χρήματα, απειλώντας να αποκαλύψουν τις σεξουαλικές προτιμήσεις των χρηστών στους γονείς τους, αλλά και στο εργασιακό τους περιβάλλον.

Η 22χρονη Akanksha, είναι ένα από τα άτομα που βίωσε μια τέτοια εμπειρία. «Ήμουν σε ένα dating site, το One Scene, για κάποιο χρονικό διάστημα όπου και γνώρισα μια κοπέλα που προσποιήθηκε ότι ενδιαφερόταν για μένα. Αποδείχτηκε ότι ήταν μια φίλη της οικογένειάς μου που απλά ήθελα να χρησιμοποιήσει το ότι ήμουν γκέι, ώστε να μου αποσπάσει χρήματα», εξηγεί. Η Akanksha εν τέλει αναγκάστηκε να πληρώσει, όταν η γυναίκα απείλησε να αποκαλύψει τη σεξουαλική της προτίμηση στην οικογένειά της. «Δεν νομίζω ότι οι γονείς καταλαβαίνουν καν τι σημαίνει να είσαι γκέι», συνεχίζει. «Σίγουρα θα τους πλήγωνε πάρα πολύ». Η Akanksha χρησιμοποιεί πλέον ένα διαφορετικό online όνομα, για να προστατέψει την ταυτότητά της και συναντά κόσμο με τον οποίο βγαίνει ραντεβού σε ιδιωτικά πάρτι και συγκεντρώσεις.

Ο Konnur έχει λάβει απειλές για τη ζωή του από άτομα που έχουν ισχυρούς δεσμούς με πολιτικά πρόσωπα στην περιοχή και τα οποία απαιτούν να σταματήσουν αυτά τα events. Επιπλέον, «συχνά δέχομαι κλήσεις από κόσμο που με ρωτά αν αυτά τα events είναι ασφαλή, αν υπάρχει περίπτωση να δεχτούν κάποιου είδους επίθεση», αναφέρει. «Πρέπει να τους καθησυχάζω διαρκώς ότι τέτοιου είδους απειλές είναι συνήθως κενές».

Ο Rangayan, που οργάνωσε πολλές από τις προβολές των ταινιών του σε κολλέγια ανά την Ινδία, λέει πως η κατάσταση είναι ιδιαίτερα περίπλοκη στις μικρότερες πόλεις της χώρας, εκεί όπου ο κόσμος συνήθως έχει δύο λογαριασμούς στο Facebook ή πηγαίνει σε ένα LGBTQ event χρησιμοποιώντας άλλο όνομα. «Ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος αντιλαμβάνεται την ομοφυλοφιλία είναι περίπλοκος. Δεν είναι βίαια ομοφοβικός, αλλά σίγουρα υπάρχει ένας παράλογος φόβος πως η LGBTQ κοινότητα με κάποιον μαγικό τρόπο θα κάνει τα παιδιά τους queer», λέει o Rangayan. «Εν τέλει, τα πάντα στην Ινδία πηγάζουν από την οικογένεια. Αν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε αυτό και να πείσουμε τις παλαιότερες γενιές να είναι πιο δεκτικές, τότε τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν δραστικά».

«Αυτή η αποδοχή, όμως, πρέπει να μην μείνει μόνο στο σπίτι», προσθέτει. «Πρέπει να μπορούν να πουν στους γείτονες, στους φίλους και στην ευρύτερη οικογένεια πως ο γιος τους ή η κόρη τους είναι γκέι. Αυτή η ντροπή που υπάρχει γύρω από αυτό το θέμα πρέπει να λήξει».

 

Ο Harish Iyer, ένας από τους πλέον δραστήριους ακτιβιστές της LGBTQ κοινότητας, υποπτεύεται πως ένα μεγάλο μέρος της ομοφοβίας στην Ινδία έχει να κάνει με την έμφαση που δίνει η τοπική κοινωνία στην αναπαραγωγή. «Η ινδική λαογραφία είναι γεμάτη μύθους», εξηγεί. «Δίνεται υπερβολική έμφαση στη διατήρηση των γονιδίων, κάτι που συνεχίζει να διατηρείται ως άποψη από γενιά σε γενιά».

Ωστόσο, μέσα στα αρχαία ινδουιστικά κείμενα και στους ιερούς στίχους των Βεδών υπάρχουν άφθονες αναφορές σε ομοφυλοφιλικές επαφές μεταξύ διαφόρων θεοτήτων. Η εναλλακτική σεξουαλικότητα ήταν στο παρελθόν ένα σημαντικό κομμάτι της ινδικής κοινωνίας. Για μια κοινωνία που δίνει τόση βάση στην πνευματικότητα και την παράδοση, η παρούσα ομοφοβική της τάση, είναι λες και πηγαίνει ενάντια στην ίδια της την Ιστορία.

Αυτή η τάση είναι ιδιαίτερα εμφανής στο ζήτημα των trans ατόμων. Αν και η Ινδία αναγνωρίζει νομικά τους «Hijras» –ένας όρος που χρησιμοποιείται, για να περιγράψει τα trans άτομα που γεννήθηκαν άνδρες– ως τρίτο φύλο, η trans κοινότητα νιώθει πως δεν γίνεται αποδεκτή ακόμη και εντός της LGBTQ κοινότητας. Συχνά, οι διοργανωτές LGBTQ events αναρτούν ανακοινώσεις οι οποίες τονίζουν πως, «απαγορεύονται θηλυπρεπείς, drags και αδερφές».

«Το μεγαλύτερο μέρος της trans κοινότητας δυσκολεύεται να αποκτήσει πρόσβαση σε δημόσιους χώρους και σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται και τα γκέι πάρτι», λέει ο Rangayan. «Υπάρχουν περιπτώσεις που τους απαγορεύεται η πρόσβαση μέχρι και σε κινηματογράφους ή εμπορικά κέντρα, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Τέτοια συμβάντα αντικατοπτρίζουν τη γενική εχθρότητα που αντιμετωπίζει ο trans πληθυσμός της χώρας: σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, πάνω από το 55% των Ινδών θεωρεί πως ο trans πληθυσμός «πηγαίνει ενάντια στις παραδόσεις της ινδικής κουλτούρας», ενώ το 49% θεωρεί πως «διαπράττει αμαρτία».

Αλλά και οι λεσβίες απουσιάζουν από την κοινωνική γκέι σκηνή, οι οποίες συχνά επιλέγουν να μην πηγαίνουν σε γκέι events. Από τη στιγμή που η πλειοψηφία των δημοσίων events είναι ανοιχτά για όλον τον κόσμο, οι περισσότερες γυναίκες που πηγαίνουν σε αυτά είναι ετεροφυλόφιλες και απλά συμμετέχουν, επειδή αισθάνονται άνετα ανάμεσα σε γκέι άντρες. Αυτό προφανώς και δεν βοηθά τις γυναίκες εκείνες που ψάχνουν να συναντήσουν άλλες γυναίκες, οι οποίες επιλέγουν περισσότερο τα ιδιωτικά events. «Δεν πηγαίνω στα περισσότερα ανοιχτά LGBTQ events, επειδή αφορούν κυρίως τους γκέι άντρες και τις ετεροφυλόφιλες γυναίκες που απλά θέλουν να περάσουν καλά, χωρίς να τους την πέφτουν», λέει η Akanksha. «Τις περισσότερες από τις πρώην κοπέλες μου τις έχω γνωρίσει σε κάποιο φιλικό πάρτι ή online. Είναι απογοητευτικό να βλέπεις ένα κομμάτι της κοινότητάς μας να λαμβάνει τόση προσοχή, ενώ οι λεσβίες αγνοούνται χαρακτηριστικά».

Η Parikh σημειώνει πως η Gaysie Family αναγνωρίζει το πρόβλημα και προσπαθεί να αλλάξει την κατάσταση, οργανώνοντας events μόνο για λεσβίες και trans άτομα. «Οι γυναίκες είναι πιο ντροπαλές και νιώθουν πιο άνετα σε χώρους όπου δεν υπερέχουν αριθμητικά οι άνδρες. Αυτό έγινε ακόμη πιο φανερό, όταν ξεκινήσαμε να οργανώνουμε LBT πάρτι», εξηγεί, έχοντας λάβει feedback από μέλη τους που μέχρι πρότινος είχαν απογοητευτεί από την απουσία LBT events στη χώρα.

Με τις ετήσιες Pride παρελάσεις να οργανώνονται σε όλες τις μεγάλες πόλεις ανά τη χώρα και άφθονα queer events να διοργανώνονται σε δημόσιους χώρους, η κοινότητα φαντάζει λιγότερο περιθωριοποιημένη από ό,τι στο παρελθόν. Αλλά, όπως τονίζει ο Rangayan, «δεν βλέπω τα LGBTQ events να ξεπερνούν κάποια κοινωνικά αναχώματα ή να απασχολούν την κοινή γνώμη. Δεν έχουμε κάποια θεσμικά πρόσωπα που να μας ακούν. Πρέπει να σπάσουμε τον πάγο με την κυβέρνηση και να δημιουργήσουμε περισσότερη κατανόηση. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο, αν υπάρχουν αρκετοί από εμάς εκεί έξω που να φωνάζουν χωρίς ντροπή, «Υπάρχουμε«».

Πηγή: Vice.com

Το t-zine.gr χρησιμοποιεί cookies. Προχωρώντας στο περιεχόμενο, συναινείτε με την αποδοχή τους. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ