29 Δεκεμβρίου: Έλσα Γκίλντοου


Σαν Σήμερα 29 Δεκεμβρίου – LGBTQI People in History


T-zine.gr

Έλσα Γκίλντοου

Elsa Gidlow
(29 Δεκεμβρίου 1898 – 8 Ιουνίου 1986)

Η Έλσα Γκίλντοου έγινε γνωστή ως «ποιήτρια-μαχήτρια» και υπήρξε χωρίς καμία αμφιβολία, μία ανεξάρτητη γυναίκα, λεσβία, συγγραφέας, αναρχική μποέμισσα σε εποχές που μια τέτοια στάση ζωής ήταν ασυνήθιστη και εμπεριείχε το στοιχείο του κινδύνου.

Γεννήθηκε στην πόλη Χαλ του Γιορκσάιρ στην Μεγάλη Βρετανία στις 29 Δεκεμβρίου του 1898. Ήταν το έβδομο παιδί μιας φτωχής οικογένειας που μετανάστευσε στον γαλλικό Καναδά όταν η Γκίλντοου ήταν αρκετά μικρή. Ήταν συναισθηματικά, πολύ στενά δεμένη με τη μητέρα της, η οποία ήταν αφιερωμένη στα παιδιά της, τρία εκ των οποίων ήταν ψυχικά ασθενή.

Όντας ακόμη μικρό κορίτσι η Γκίλντοου, επιλέγει να ζήσει ανεξάρτητη – μία ασυνήθιστη και γενναία στάση για μια γυναίκα των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα – και ακολούθησε τα όνειρά της γράφοντας ποίηση. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της υπήρξε «μοιρασμένη» ανάμεσα στο εσωτερικό της καθήκον να βοηθά οικονομικά την οικογένειά της και στην υποστήριξη της ανάγκης της να εξωτερικεύσει τον εαυτό της στην συγγραφή.

Το 1920 μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και αρθρογραφεί στο προοδευτικό περιοδικό Pearson’s. Το 1926 αναδιοργανώνει την ζωή της στο Σαν Φρανσίσκο, στην Bay Area, όπου αργότερα θα γίνει ενεργό μέλος της ιστορικής λεσβιακής οργάνωσης Daughters of Bilitis και εκεί που αργότερα – το 1962 – θα γίνει συν-ιδρύτρια στο Comparative Philosophy.

Το 1923 εκδίδει ένα από τα πρώτα βιβλία ερωτικής λεσβιακής ποίησης στην Βόρειο Αμερική, με τίτλο On a Grey Thread, σε ηλικία εικοσιπέντε ετών. Συνεχίζει να γράφει ποίηση σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, καθώς και να αρθρογραφεί ως ελεύθερη δημοσιογράφος σε διάφορα έντυπα για να βγάζει τα προς το ζην. Εξέδωσε εννέα βιβλία ποίησης, ανάμεσα σ’ αυτά τα Wild Song Singing (1950), Letters from Limbo (1956), Moods of Eros (1971) και Her Sapphic Songs, Seventeen to Seventy (1976), ένα βιβλίο που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από την τότε αναπτυσσόμενη λεσβιακή και φεμινιστική κοινότητα και επανεκδόθηκε αναθεωρημένο το 1982.

Η ζωή της είναι καταγεγραμμένη στην αυτοβιογραφία της Elsa, I Come With My Songs, η οποία εκδόθηκε ένα μήνα μετά το θάνατό της το 1986, καθώς και στο ντοκιμαντέρ του Peter Adair, Word is Out: Stories of Some of Our Lives (1977).

Από το 1920 έως το 1950, τότε που οι ομοφυλοφιλικές οργανώσεις άρχισαν δειλά-δειλά να κάνουν τα πρώτα τους βήματα, η Γκίλντοου ζει ανοικτά ως λεσβία και προσπαθεί να βοηθήσει. Στην αυτοβιογραφία της περιγράφει πόσο δύσκολο ήταν αυτά τα πρώτα πέτρινα χρόνια να βρει έστω για φιλία κάποια άλλη λεσβία, όταν ακόμη δεν υπήρχε η ορατότητα. Από το 1926 συνδέεται ερωτικά με την Violet Winifred Leslie Henry-Anderson, γνωστή και ως ‘Τόμυ’ έως τον θάνατό της από καρκίνο το 1938 και αργότερα με την Isabel Grenfell Quallo, μιγάδα.

Κατά τη διάρκεια της Μακαρθικής περιόδου, μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο κατηγορείται για φιλο-κομμουνιστικές συμπάθειες και η ζωή της γίνεται αντικείμενο έρευνας. Η αλήθεια είναι ότι επαρακολουθείτο όχι τόσο για τις πολιτικές της ιδέες, όσο γιατί ήταν γνωστό ότι είναι λεσβία και μάλιστα σύντροφός της ήταν μιγάδα. Πράγματι στην εξέτασή της, όταν ρωτήθηκε για τον κομμουνισμό, δήλωσε την αντίθεσή της, καθώς εκείνη φλέρταρε πολιτικά πιο πολύ με τις ιδέες του αναρχισμού και της αυτο-οργάνωσης και θεωρούσε τον κομμουνισμό τυραννική ιδεολογία.

Παρ’ ότι είχε μακράς διαρκείας σταθερές ερωτικές σχέσεις, πάντα κρατούσε την ανεξαρτησία της και τον απαραίτητο χρόνο για να μπορεί να είναι αφιερωμένη στην ποίηση.

Η Γκίλντοου υπήρξε επίσης κριτικός τέχνης, ακτιβίστρια, ενώ αυτοπροσδιοριζόταν ως αναρχική. Έπαιξε ηγετικό ρόλο στο κίνημα απελευθέρωσης του Σαν Φρανσίσκο στο ειρηνιστικό κίνημα του 60, ενώ το 1950 συμμετείχε στους κύκλους της γενιάς των μπητ.

Αντιγράφουμε ένα από τα ποιήματά της



For the Goddess Too Well Known

I have robbed the garrulous streets,
Thieved a fair girl from their blight,
I have stolen her for a sacrifice
That I shall make to this night.

I have brought her, laughing,

To my quietly dreaming garden.
For what will be done there
I ask no man pardon.

I brush the rouge from her cheeks,
Clean the black kohl from the rims
Of her eyes; loose her hair;
Uncover the glimmering, shy limbs.

I break wild roses, scatter them over her.
The thorns between us sting like love’s pain.
Her flesh, bitter and salt to my tongue,
I taste with endless kisses and taste again.

At dawn I leave her
Asleep in my wakening garden.
(For what was done there
I ask no man pardon.)

*** Βιβλιογραφία

– Gidlow, Elsa. I Come With My Songs: The Autobiography of Elsa Gidlow. San Francisco: Druid Heights Press, 1986.
– Healy, Eloise Klein. “Gidlow, Elsa (1898-1986).” Lesbian Histories and Cultures: An Encyclopedia. Bonnie Zimmerman, ed. New York: Garland, 2000. 333-34.
– Martin, Marcelina. “Elsa Gidlow: Poet-Warrior.” Sacred Arts (1996)
– Rexroth, Kenneth. “Elsa Gidlow’s Sapphic Songs.” American Poetry Review 7.1 (1978): 20.
– Stryker, Susan. “Elsa Gidlow.” Planet Out History.
– West, Celeste. “Farewell, Elsa Gidlow, Poet-Warrior.” off our backs (August/September 1986): n.p.

© T-zine.gr με πληροφορίες από Πολύχρωμο Πλανήτη και Glbtq.Com, Sappho.Com