4 Αυγούστου: Ρούντι Βαν Ντάντσιχ


Σαν Σήμερα 4 Αυγούστου – LGBTQI People in History


 

Update: 4 Αυγούστου 2020
 

T-zine.gr

Ρούντι Βαν Ντάντσιχ
Van Dantzig, Rudi (1933 – 2012)


Ο Ρούντι Βαν Ντάντσιχ υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής και μόνιμος χορογράφος του Εθνικού Μπαλέτου της Ολλανδίας από το 1971 έως και το 1991. Με το ταλέντο και την ακούραστη δουλειά του ανέδειξε το Εθν. Μπαλέτο της χώρας του στην διεθνή σκηνή με ένα ευρύ φάσμα ρεπερτορίου, τόσο στο κλασσικό μπαλέτο, όσο και στο μοντέρνο. Δημιούργησε ένα σώμα καλλιτεχνικής δουλειάς με σκοπό την αναζήτηση της απελευθέρωσης, της ελπίδας, μα ακόμη περισσότερο την ανάδειξη των ομοφυλόφιλων στην θέση που πρέπει να έχουν στην κοινωνία.

Γεννημένος στο Άμστερνταμ στις 4 Αυγούστου του 1933, ήταν μόλις έξι ετών όταν τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλλαν στην Ολλανδία. Τα επόμενα πέντε χρόνια της ζωής του θα τα ζήσει υπό ναζιστική κατοχή και για μια μικρή περίοδο οι γονείς του τον έστειλαν να ζήσει στην επαρχία με τους γονείς τους για να είναι πιο ασφαλής.

Στο βραβευμένο αυτοβιογραφικό του μυθιστόρημα For a Lost Soldier (1991), ο Ντάντσιχ καταγράφει τις σκληρές εμπειρίες που έζησε εκείνη την περίοδο από την ματιά ενός παιδιού, ενώ αργότερα, μετά την απελευθέρωση, περιγράφει τον έρωτα του 12χρονου Jeroen (που αναπαριστά τον ίδιο) με έναν Καναδό στρατιώτη που βρίσκεται στην πόλη του με τις συμμαχικές δυνάμεις το 1945.

Ένα από τα θέματα που κυριαρχεί στο βιβλίο αυτό του Ντάντσιχ είναι η απώλεια της αθωότητας και η πολυπλοκότητα των ανθρωπίνων σχέσεων μέσα στο κλίμα του πολέμου και του φόβου. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι τα ίδια θέματα θα τον ενδιαφέρουν αργότερα στην καριέρα του ως χορογράφο.

Έφηβος επιστρέφει στο Άμστερνταμ. Στο σχολείο δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα μαθήματά του και το όνειρό του είναι να γίνει ζωγράφος. Στα δεκαπέντε του χρόνια θα συμμετάσχει στην ταινία The Red Shoes ένα αριστούργημα του Michael Powell με θέμα το μπαλέτο. Από αυτή τη στιγμή θα κολλήσει το μικρόβιο του χορού και θα γίνει το πάθος του.

Παίρνει μαθήματα χορού από την Anna Sybranda και στη συνέχεια στο στούντιο της Sonia Gaskell, πρώην χορεύτρια των ρωσικών μπαλέτων. Είχε βέβαια το ντισαβαντάζ ότι άρχισε τον χορό αρκετά αργά, η Gaskell διαβλέπει όμως το μεγάλο του ταλέντο. Πράγματι, το 1955 θα κάνει την πρώτη του χορογραφία (Nachteiland).

Λόγω όμως διαφωνιών του με την Gaskell, θα φύγει και θα ενώσει τις προσπάθειές του με τους Hans van Manen και Benjamin Harkarvy, μαζί με τους οποίους θα ιδρύσει το Netherlands Dance Theatre.

Η εταιρεία θα συγχωνευτεί με το Amsterdam Ballet και η τελική ονομασία θα είναι Dutch National Ballet. Το 1971 θα αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση. Μία από τις πιο σημαντικές του παραστάσεις που έκανε αίσθηση στην πρεμιέρα ήταν το Dead Boy, με ομο-ερωτικό θέμα, όπως και πολλές ακόμη χορογραφίες του.

Επίσης, δύο ακόμη έργα του που θεωρούνται σημαντικά είναι το Sans Armes, Citoyens (1987, με μουσική επένδυση Hector Berlioz) και το εμβληματικό Sans Armes, Citoyens.

Με την ευκαιρία των 75ων γενεθλίων του το 2009, το Ολλανδικό Εθνικό Μπαλέτο αποτίει φόρο τιμής στον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του με ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στον Van Dantzig και το έργο του. Την Τετάρτη 9 Μαΐου 2012, η εταιρεία παρουσίασε ένα φόρο τιμής στον Van Dantzig για να σηματοδοτήσει το θάνατό του στις 19 Ιανουαρίου 2012.

Μπορείτε να δείτε την παρακάτω χορογραφία του Ρούντι Βαν Ντάντσιχ, στο “Ρωμαίος και Ιουλιέτα”.

 

 

 

 

Βιβλιογραφία

– Campbell, R.M. “On Stage at PNB Dance Work from a Dutch Master.” Seattle Post-Intelligencer (January 27, 1998): D1.

– Dantzig, Rudi van. For a Lost Soldier. Arnold J. Pomerans, trans. London: Bodley Head, 1991.

– Klooss, Helma. “Dostoyevski of the Dance.” Dance Magazine 67.11 (November 1993): 92.

– Loney, Glenn. “Evolution of an Ensemble: Rudi van Dantzig on the National Ballet of Holland.” Dance Magazine 48.3 (March 1974): 34-39.

– Perceval, John. “The Voice of the People.” Dance and Dancers 448 (May-June 1987): 32-34.

– Utrecht, Luuk. Rudi van Dantzig: A Controversial Idealist in Ballet. Nicoline Gatehouse, trans. Zutphen, The Netherlands: Walburg Press, 1993.

– Utrecht, Luuk. “Rudi van Dantzig.” International Encyclopedia of Dance. Selma Jeanne Cohen, ed. New York: Oxford University Press, 1998. 2:346-348.

© T-zine.gr με πληροφορίες από Πολύχρωμο Πλανήτη και Glbtq.Com

——————

* Πρώτη δημοσίευση 4 Αυγούστου 2008 στο transs.gr, αναδημοσίευση από τον Πολύχρωμο Πλανήτη.