Now Reading
7 Μάϊου: Πυοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκυ

7 Μάϊου: Πυοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκυ


Σαν Σήμερα 7 Μαΐου  – LGBTQI People in History


T-zine.gr

Πυοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκυ
(7 Μαΐου 1840 – 6 Νοεμβρίου 1893)

Ο Πυοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκυ (7 Μαΐου 1840 – 6 Νοεμβρίου 1893) ήταν Ρώσος συνθέτης της ρομαντικής περιόδου. Όσο το ύφος του διευρυνόταν, ο Τσαϊκόφσκυ έγραψε μουσική σε ένα μεγάλο φάσμα ειδών, συμπεριλαμβανομένων συμφωνίας, όπερας, μπαλέτου, οργανικής μουσικής, μουσικής δωματίου και τραγουδιού.

Συνέθεσε μερικά από τα πιο δημοφιλή ορχηστρικά και θεατρικά μουσικά έργα στο σύγχρονο κλασικό ρεπερτόριο, όπως τα μπαλέτα Η Λίμνη Των Κύκνων, Η Ωραία Κοιμωμένη, Ο Καρυοθραύστης, Ουβερτούρα 1812, η ουβερτούρα-φαντασία Ρωμαίος & Ιουλιέτα, το Πρώτο Κοντσέρτο για Πιάνο, επτά συμφωνίες και η όπερα Ευγένιος Ονέγκιν.

Ο Τσαϊκόφσκυ γεννήθηκε σε μια μεσοαστική οικογένεια. Η εκπαίδευση που έλαβε τον προετοίμασε για δημόσιο υπάλληλο, παρά την πρώιμη μουσική ανάπτυξη που είχε επιδείξει.

Ενάντια στις επιθυμίες της οικογένειάς του αποφάσισε να ακολουθήσει σταδιοδρομία στη μουσική και το 1862 μπήκε στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης, από όπου αποφοίτησε το 1865. Αυτή η τυπική εκπαίδευση, με πολλές επιρροές από τη Δύση, τον ξεχώρισε από τη σύγχρονή του εθνικιστική κίνηση, υλοποιημένη από μια ομάδα νεαρών Ρώσων συνθετών γνωστοί ως Η Ομάδα των Πέντε, με τους οποίους ο Τσαϊκόφσκυ είχε μια ανάμικτη επαγγελματική σχέση καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του.

Ο Τσαϊκόφσκυ γεννήθηκε το 1840 στο Βότκινσκ, μια μικρή πόλη στη σημερινή Δημοκρατία των Ουντμούρτ. Ο πατέρας του, Ίλυα Πέτροβιτς Τσαϊκόφσκυ, ήταν κυβερνητικός μηχανικός ορυχείων ουκρανικής εθνικότητας, ο οποίος δούλευε ως διευθυντής εργοστασίων σε διάφορες ρωσικές πόλεις.[16] Η μητέρα του συνθέτη, Αλεξάντρα Αντρέγιεβνα Ντ’ Ασσιέ, είχε εν μέρει γαλλική καταγωγή και ήταν η δεύτερη από τις τρεις συζύγους του Ίλυα.

iTravelPoetry | 5 αγαπημένα έργα του Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι – 27 λεπτά μαγείαςΛογοτεχνία, φιλοσοφία, ψυχολογία, ταξίδια

Ο Πυοτρ ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο από τα έξι παιδιά από τον δεύτερο γάμο του πατέρα του. Είχε τέσσερις αδελφούς (τον Νικολάι, τον Ίππολιτ και τους δίδυμους Ανατόλυ και Μόντεστ, με τον τελευταίο να είναι μεταφραστής, δραματουργός και λιμπρετίστας) και μία αδερφή, την Αλεξάντρα. Είχε επίσης μία ετεροθαλή αδερφή, τη Ζινάιντα, από τον πρώτο γάμο του πατέρα του.

Το 1843, οι γονείς του Τσαϊκόφσκυ προσέλαβαν μια Γαλλίδα γκουβερνάντα, τη Φαννύ Ντυρμπάκ. Η αγάπη και η τρυφερότητά της προς τα παιδιά λέγεται πως ερχόταν σε αντίθεση με την Αλεξάντρα, η οποία περιγράφεται από έναν βιογράφο ως ένας ψυχρός, δυστυχισμένος, απόμακρος γονιός που δεν ήταν καθόλου επιρρεπής σε εκδηλώσεις τρυφερότητας. Παρόλ’ αυτά, άλλοι συγγραφείς υποστηρίζουν πως η Αλεξάντρα λάτρευε τον γιο της.

Ο Τσαϊκόφσκυ ξεκίνησε μαθήματα πιάνου στην ηλικία των πέντε ετών. Ως ένας πολύ ταλαντούχος μαθητής, ο Τσαϊκόφσκυ μπορούσε να διαβάζει μουσική τόσο καλά όσο και ο δάσκαλός του μέσα σε τρία χρόνια. Οι γονείς του υποστήριζαν πάρα πολύ το μουσικό ταλέντο του, προσλαμβάνοντας για εκείνον έναν καθηγητή, αγοράζοντάς του ένα όργανο και ενθαρρύνοντας τις σπουδές του στο πιάνο. Ωστόσο, ο ενθουσιασμός των γονιών του για το μουσικό ταλέντο του σύντομα υποχώρησε.

Το 1850, η οικογένεια αποφάσισε να στείλει τον Τσαϊκόφσκυ στην Αυτοκρατορική Νομική Σχολή στην Αγία Πετρούπολη. Αυτό το ίδρυμα εξυπηρετούσε τους λιγότερο αριστοκράτες και μεγαλοαστούς, και θα τον προετοίμαζε για μια σταδιοδρομία δημοσίου υπαλλήλου. Καθώς η κατώτατη ηλικία αποδοχής σε αυτήν τη σχολή ήταν τα 12 έτη, ο Τσαϊκόφσκυ έπρεπε να περάσει δύο χρόνια εσώκλειστος στο προκαταρκτικό σχολείο της Αυτοκρατορικής Νομικής Σχολής, 1.300 χιλιόμετρα μακριά από την οικογένειά του. Μόλις πέρασαν αυτά τα δύο χρόνια, ο Τσαϊκόφσκυ μεταφέρθηκε στην Αυτοκρατορική Νομική Σχολή για να ξεκινήσει έναν επταετή κύκλο μαθημάτων.

Στις 25 Ιουνίου 1854, ο Τσαϊκόφσκυ υπέστη το σοκ του πρόωρου θανάτου της μητέρας του Αλεξάντρα από χολέρα. Επηρεάστηκε τόσο, ώστε δεν ήταν σε θέση να ενημερώσει τη Φαννύ Ντυρμπάκ πριν περάσουν δύο χρόνια. Παρόλ’ αυτά, μέσα σε έναν μήνα από τον θάνατο της μητέρας του έκανε τις πρώτες του σοβαρές προσπάθειες στη σύνθεση, ένα βαλς στη μνήμη της.

Ο ρώσος συνθέτης Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι - Newsbeast

Αρκετοί συγγραφείς υποστηρίζουν πως η απώλεια της μητέρας του έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη σεξουαλική ανάπτυξη του Τσαϊκόφσκυ, μαζί με την εμπειρία του στην εκτεταμένη ομοφυλοφιλική άσκηση ανάμεσα στους μαθητές της Αυτοκρατορικής Νομικής Σχολής. Οι βιογράφοι έχουν γενικά συμφωνήσει ότι ο Τσαϊκόφσκυ ήταν ομοφυλόφιλος. Μέχρι τώρα μερικά από τα γράμματα του Τσαϊκόφσκυ, στα οποία μιλάει για τις σεξουαλικές του επιθυμίες, έχουν κρυφτεί από τον κόσμο επειδή τα αντικείμενα αυτών των επιθυμιών ήταν άλλοι άνδρες.

Κάποιες φιλίες με συμφοιτητές, όπως με τον Αλεξέι Ακπούτιν και τον Βλαντίμιρ Γκέραρντ, ήταν αρκετά έντονες ώστε να διαρκέσουν για το υπόλοιπο της ζωής του. Η μουσική δεν εθεωρείτο προτεραιότητα στη σχολή, αλλά ο Τσαϊκόφσκυ παρακολουθούσε συχνά όπερα και θέατρο με άλλους φοιτητές. Αγαπούσε τα έργα του Ροσσίνι, του Μπελλίνι, του Βέρντι και του Μότσαρτ. Ο κατασκευαστής πιάνων Φραντς Μπέκερ επισκεπτόταν περιστασιακά τη σχολή ως δάσκαλος μουσικής. Αυτή ήταν η μόνη επίσημη μουσική εκπαίδευση που έλαβε ο Τσαϊκόφσκυ εκεί. Από το 1855 ο Ίλυα Τσαϊκόφσκυ χρηματοδότησε ιδιαίτερα μαθήματα με τον Ρούντολφ Κούντινγκερ, έναν πασίγνωστο δάσκαλο πιάνου από τη Νυρεμβέργη. Ο Ίλυα ρώτησε, επίσης, τον Κούντινγκερ σχετικά με τη μουσική σταδιοδρομία του γιου του. Ο Κούντινγκερ απάντησε πως τίποτα δεν υποδείκνυε έναν μελλοντικό συνθέτη ή έστω έναν καλό ερμηνευτή.

Αν και απόλαυσε πολλές επιτυχίες, δεν ήταν ποτέ συναισθηματικά ασφαλής και η ζωή του ήταν γεμάτη με προσωπικές κρίσεις και περιόδους κατάθλιψης. Παράγοντες που συντέλεσαν σε αυτό ήταν η καταπιεσμένη του ομοφυλοφιλία και ο φόβος της διαπόμπευσης, ο καταστροφικός του γάμος και η ξαφνική κατάρρευση της μοναδικής μεγάλης διάρκειας σχέσης στην ενήλικη ζωή του, της δεκατριάχρονης σχέσης του με την πλούσια χήρα Ναντέζντα φον Μεκ. Εν μέσω προσωπικών αναταραχών, η φήμη του Τσαϊκόφσκυ μεγάλωνε. Τιμήθηκε από τον Τσάρο με το παράσημο του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου το 1884, του χορηγήθηκε ισόβια σύνταξη και εγκωμιαζόταν στα μουσικά μέγαρα όλου του κόσμου. Ο ξαφνικός του θάνατος σε ηλικία 53 ετών αποδίδεται γενικά σε χολέρα, αλλά κάποιοι τον αποδίδουν σε αυτοκτονία.

Για πρώτη φορά, οι παθιασμένες, μυστικές επιστολές του Τσαϊκόφσκι ρίχνουν φως στη μυστική ομοφυλοφιλία του | LiFO

Οι τρυφερές και γεμάτες πάθος επιστολές του Τσαϊκόφσκι, αφηγούνται με ακρίβεια τα έντονα συναισθήματα του διάσημου συνθέτη. Μέχρι σήμερα, όμως, οι επιστολές αυτές που περιγράφουν τις σεξουαλικές του επιθυμίες, είχαν κρατηθεί μακριά από τη δημοσιότητα επειδή όλα τα αντικείμενα του πόθου του ήταν άντρες.

Τώρα τα γράμματα έχουν δημοσιευθεί στην αγγλική γλώσσα για πρώτη φορά, αποκαθιστώντας ευαίσθητα αποσπάσματα σχετικά με την ομοφυλοφιλία του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι και είχαν αποσιωπηθεί από τη ρωσική λογοκρισία.

Σε μια από αυτές, ο Τσαϊκόφσκι έγραψε για έναν νεαρό υπηρέτη «τον αγαπώ περισσότερο από ποτέ», προσθέτοντας: «Θεέ μου, τι αγγελικό πλάσμα και πόσο θέλω να είμαι ο δούλος του, κτήμα του».

Η Μαρίνα Κοσταλέφσκι, συν-συντάκτρια της νέας έκδοσης δήλωσε: «Στο βιβλίο μας, όλα τα κείμενα παρουσιάζονται στο σύνολό τους και επομένως δεν διαστρεβλώνονται ούτε από σεμνότυφες περικοπές ούτε από τις επιλεκτική λογοκρισία». Προσθέτει ότι ενώ η ομοφυλοφιλία του Τσαϊκόφσκι ήταν αποδεκτή στη δύση, εξακολουθεί να αποτελεί θέμα ταμπού και έντονης δημόσιας συζήτησης στη Ρωσία.

«Όταν η ρωσική έκδοση των αρχειακών εγγράφων κυκλοφόρησε το 2009, δεν θεωρήθηκε από πολλούς Ρώσους ως το οριστικό επιχείρημα που έβαζε τέλος στη διαμάχη που έχει διαρκέσει για χρόνια σχετικά με τη σεξουαλικότητα του Τσαϊκόφσκι. Ορισμένοι αναγνώστες αμφισβήτησαν ακόμη και την αυθεντικότητα συγκεκριμένων επιστολών που διατηρούνται στο αρχείο. Ως εκ τούτου, μπορεί να υποστηριχθεί ότι η ρωσική έκδοση, παρά τον πλούτο νέων πληροφοριών σχετικά με τη ζωή του Τσαϊκόφσκι, δεν ανέδειξε τις παλιές προκαταλήψεις για τη σεξουαλικότητά του στην πατρίδα του», αναφέρει.

Σε μια επιστολή ο συνθέτης έγραψε ότι ήρθε αντιμέτωπος με έναν νέο «εκπληκτικής ομορφιάς», συνεχίζοντας: «Μετά τον περίπατό μας, του προσέφερα κάποια χρήματα, τα οποία απορρίφθηκαν. Το κάνει για την αγάπη της τέχνης και λατρεύει τους άνδρες με γένια».

«Αυτό το απόσπασμα δεν έχει συμπεριληφθεί ούτε στη συντομευμένη έκδοση στις ρωσικές εκδόσεις, ούτε σε κάποια αγγλική μετάφραση», σημειώνει η Μαρίνα Κοσταλέφσκι.

Ο ρώσος συνθέτης Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι - Newsbeast

Τέτοια αποσπάσματα παρουσιάζονται στο The Tchaikovsky Papers: Ξεκλειδώνοντας το Οικογενειακό Αρχείο, που δημοσιεύθηκε στις ΗΠΑ και τη Βρετανία από το Yale University Press. Τα γράμματα κρατούνται στα αρχεία του Κρατικού Μουσείου Τσαϊκόφσκι στην πόλη Klin, βορειοδυτικά της Μόσχας, όπου ο συνθέτης έζησε από το 1892 μέχρι το θάνατό του κατά τη διάρκεια επιδημίας χολέρας.

Δείτε Επίσης

Τα περισσότερα από τα γράμματα δεν ήταν ποτέ πριν διαθέσιμα στα αγγλικά. Προσφέρουν στοιχεία για τις καθημερινές ανησυχίες και τις μύχιες σκέψεις ενός συνθέτη που έχει αφήσει κληρονομιά στην ανθρωπότητα μεγάλα μουσικά αριστουργήματα.

Η εισαγωγή του βιβλίου επισημαίνει: «Το κεντρικό ταμπού σχετικά με τη ζωή του Τσαϊκόφσκι είναι η ομοφυλοφιλία του, θέμα που έχει αποκλειστεί από τη δημόσια συζήτηση για έναν σχεδόν αιώνα. Στα μάτια των αρχών της Ρωσίας, θα ήταν αδιανόητο να γίνει αποδεκτό πως ο εθνικός πολιτιστικός θησαυρός ήταν ομοφυλόφιλος».

Μεταξύ των άλλων λογοκρισμένων αποσπασμάτων ήταν μια επιστολή προς τον αδερφό του Τσαϊκόφσκι, την οποία έγραψε από την Ιταλία: «Στις εννέα το βράδυ ήθελα να βγω να περπατήσω. Κάποιοι «νταβατζήδες», μάντεψαν αυτό που έψαχνα, και δεν με άφηναν ήσυχο. Το δόλωμα που χρησιμοποιούσαν για να παγιδεύσουν το θήραμα (δηλαδή εμένα) ήταν ένα ευχάριστο νεαρό πλάσμα».

«Έπρεπε να αντισταθώ σκληρά επειδή το δόλωμα δούλευε. Αλλά δεν το άφησα να πάρει το καλύτερο από μένα. Δεν ξέρω αν ήθελαν να με εκβιάσουν ή απλώς να βγάλουν κάποια χρήματα από μένα, αλλά δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να παρασυρθεί».

Σε άλλη επιστολή, έγραψε για «ένα μαρτύριο αναποφασιστικότητας»: «Το ραντεβού μου είχε κανονιστεί για το απόγευμα. Ένα πραγματικά γλυκόπικρο δίλημμα! Τελικά αποφάσισα να πάω. Πέρασα δύο υπέροχες, ρομαντικές ώρες  Φοβόμουν, ήμουν ενθουσιασμένος, φοβόμουν τον παραμικρό ήχο. Αγκαλιές, φιλιά, ένα απομονωμένο διαμέρισμα, τρυφερή συζήτηση… Τι απόλαυση!».

Ο Τσαϊκόφσκι άφησε πίσω του περισσότερα από 5.000 γράμματα. Η Κοστάλεφσκι δήλωσε ότι η νέα έκδοση περιελάμβανε «μεγάλο αριθμό οικογενειακών γραμμάτων που δεν έχουν δημοσιευθεί ποτέ». Τα έγγραφα του Τσαϊκόφσκι προσφέρουν μια προσωπική περιήγηση μέσα από τα ιδιωτικά του γράμματα στην πιο ανεπίσημη και οικεία του ζώνη.

 

– Με πληροφορίες από το wikipedia, lifo και ronnisanlo.com

 

 

– Ακολουθείστε την ιστοσελίδα στο facebook του t-zine.

– Το t-zine στο twitter

 

Ποια είναι η αντίδρασή σας;
Μου αρέσει
0
Ουάου
1
Τέλειο
0
Δείτε τα σχόλια (0)

Αφήστε Ένα Σχόλιο

Η email διεύθυνση σας δεν θα δημοσιευθεί