80 χρονών και δυνατή: Πώς μια τρανς γυναίκα έγινε θρυλική υπερασπίστρια των ΛΟΑΤ ανθρώπων στο Μεξικό

«Ενώ οι περισσότερες γυναίκες της ηλικίας μου έχουν παραδοθεί στην μοίρα τους, εγώ έχω πολλά να κάνω», λέει η Samantha Aurelia Vicenta Flores García.

80 χρονών και δυνατή: Πώς μια τρανς γυναίκα έγινε θρυλική υπερασπίστρια των ΛΟΑΤ ανθρώπων στο Μεξικό

Photography by Bénédicte Desrus.

BY CELIA GÓMEZ RAMOS

«Μεγάλωσα μεταξύ θρησκείας και ομοφυλοφιλίας», λέει η Samantha Aurelia Vicenta Flores García, ένα από τα πιο γνωστά τρανς άτομα που ασχολούνται με τον ακτιβισμό και η οποία είναι η κινητήριος δύναμη πίσω από ένα πρωτότυπο κέντρο φιλοξενίας για ηλικιωμένους πολίτες που ανήκουν στην ΛΟΑΤ κοινότητα. Στο τηλέφωνο, η φωνή της ακούγεται μαλακή και χαρούμενη πριν γίνει δυνατή. Πριν από 20 χρόνια μεταμορφώθηκε εξαιτίας του θανάτου ενός κοντινού της φίλου φορέα του AIDS σε μια πολύ επιτυχημένη δημοσιογράφο και ακτιβίστρια. Δεν το έχει μετανιώσει από τότε.

Η αίσθηση της Flores για τον εαυτό της είναι αμετάβλητη και αντλεί την δύναμή της από την μάχη να μιλά για την ταυτότητά της. Είναι τόσο παλιά αυτή η αίσθηση όσο και η στιγμή την οποία αποφάσισε να βάψει τα μαλλιά της ξανθά, απορρίπτοντας ταυτόχρονα τα ανδρικά ρούχα τα οποία την είχαν αναγκάσει να φοράει σαν αιμοστατικό επίδεσμο στα εφηβικά της χρόνια.

«Το να είσαι ξανθιά βοηθάει στο να προσπορίζεσαι κάτι και να εξασφαλίζεις εραστές», λέει η Flores, ιδρύτρια του Laetus Vitae [Γεμάτη Ζωή] που συμπληρώνει 15 χρόνια λειτουργίας, ενός οργανισμού ομπρέλα για το κέντρο φιλοξενίας για ηλικιωμένα άτομα της ΛΟΑΤ κοινότητας στην πόλη του Μεξικό. Η Flores σχεδιάζει να προσθέσει και μια δεύτερη υπηρεσία η οποία θα παρέχει καταφύγιο σε άτομα χωρίς στέγη που βρίσκονται σε κίνδυνο, τα οποία με την σειρά τους θα μάθουν κατά την διαμονή τους να φροντίζουν τους ηλικιωμένους.

Σήμερα, η Flores κάνει ομιλίες σε εφήβους σχετικά με την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και διαλέξεις σε πανεπιστήμια και άλλα κέντρα σχετικά με τρανς ζητήματα. Έχει μάλιστα απευθυνθεί σε εκπροσώπους του Κογκρέσο του Μεξικό σχετικά με τα δικαιώματα της ΛΟΑΤ κοινότητας. «Ενώ οι περισσότερες γυναίκες της ηλικίας μου έχουν παραδοθεί στην μοίρα τους, εγώ έχω πολλά να κάνω», λέει η ίδια. Κατά την διάρκεια αυτής της διαδικασίας κέρδισε τον σεβασμό και την στοργή της διεθνούς κοινότητας. Νωρίτερα αυτόν τον χρόνο τρανς γυναίκες στην Μαδρίτη της Ισπανίας αναγνωρίζοντας το έργο της, τής απένειμαν το βραβείο Transexualia.

Πριν γίνει δημοσιογράφος, η Flores ήταν ξακουστή τρανς υπάλληλος υποδοχής πελατών στο κλαμπ Cameliala Tejana, που βρισκόταν στην ακριβή περιοχή του San Ángel στην πόλη του Μεξικό και το οποίο ήταν ένα κέντρο που έχαιρε εκτίμησης κατά την δεκαετία του 70 από διασημότητες και μεγαλοεπιχειρηματίες οι οποίοι πήγαιναν εκεί κυρίως για να την δουν. «Ποτέ δεν μου έκαναν ούτε ένα παράπονο οι πελάτες», λέει. «Δεν μπορώ να πω το ίδιο για τους εργοδότες, οι οποίοι, αφού έμαθαν ότι ήμουν τρανς, άρχισαν να προσποιούνται ότι δεν υπήρχα. Έπρεπε να δουλέψω σκληρά για να αναδειχθώ, έως ότου άρχισαν να με χρειάζονται».

Αλλά παρόλο τον πρωτοποριακό της ρόλο, μόλις το 2013 είχε την δυνατότητα να αλλάξει επισήμως την ταυτότητά της. Πέρσι πραγματοποίησε το όνειρό της να βαφτιστεί ως Samantha στην Καθολική Εκκλησία. «Ένιωσα μια αίσθηση ειρήνης», λέει η ίδια. Παρ’ όλο που έχει καταπιεστεί από την θρησκεία της, συνεχίζει να πηγαίνει στην κυριακάτικη λειτουργία «επειδή ο πατέρας μου αυτό θα ήθελε να κάνω».

Photography by Bénédicte Desrus.

Photography by Bénédicte Desrus.

Το Μεξικό την δεκαετία του 30, μια περίοδο στην οποία κυριαρχούσε η Καθολική Εκκλησία, ήταν ένα πολύ πιο διαφορετικό μέρος από την σημερινή κοινωνικά απελευθερωμένη κοινωνία που έχει αναδυθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Η Flores γεννήθηκε το 1932 στην Orizaba, μια μικρή πόλη στην πολιτεία της Velacruz, υπό το δυσβάσταχτο βάρος της παράδοσης και των μάτσο (machista) αξιών. Vicente Aurelio –το όνομά της– ήταν το δεύτερο από τα πέντε αδέρφια σε μια παραδοσιακή Μεξικάνικη οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν συνδικαλιστής εργάτης σε ένα εργοστάσιο μπύρας και η μητέρα της νοικοκυρά.

Στην ηλικία των 12 χρόνων, η Flores ερωτεύτηκε τον David, έναν αθλητή υψηλής αντοχής ο οποίος τότε ήταν 19 χρονών. Ήταν μια καθοριστική στιγμή. «Στο τρίτο έτος της φιλίας μας, γίναμε εραστές», θυμάται. Το ειδύλλιό τους άνθισε ακούγοντας την Luisa Fernanda, μια διάσημη Ισπανική οπερέτα, και διαβάζοντας ποιήματα του Gustavo Adolfo Bécquer. Σε ένα παγκάκι ενός πάρκου, η Flores ακουμπούσε το κεφάλι της στα πόδια του David. «Ήταν ο πρίγκηπάς μου με την γυαλιστερή πανοπλία του», λέει. «Μου έμαθε πώς να φιλάω και ξύπνησε μέσα μου την αγάπη για την μουσική».

Ήταν στην τέταρτη τάξη όταν η Flores αποφάσισε να ντύνεται με γυναικεία ρούχα για πρώτη φορά. «Οι δάσκαλοι μου είχαν την ιδέα να παίξω μεταμφιεσμένη ως μια μικρή μαύρη χορεύτρια. Η μητέρα μου ήταν κατενθουσιασμένη. Μου έφτιαξε το φόρεμα και τραγούδησα και χόρεψα χαρούμενα». Αργότερα ανακάλυψε το πάθος της για το κλασσικό μπαλέτο και προσέγγισε τον πατέρα της για μαθήματα. Παρόλο που δεν ήταν πολύ ευχαριστημένος, ο don Vicente Flores Ortiz έδωσε στην Flores τα χρήματα. Στην μικρή πόλη Orizabaτο να είσαι το μόνο αγόρι στα μαθήματα ήταν μεγάλο σκάνδαλο. Άνθρωποι μαζεύονταν στα παράθυρα για να παρακολουθήσουν. Ο don Vicente συμβούλεψε την Flores να φύγει για την πόλη του Μεξικό όσο το δυνατόν γρηγορότερα, «ώστε να μπορείς να ζήσεις την ζωή σου».

Χρειάστηκαν αρκετά ακόμα χρόνια για την Flores να φύγει από την Orizaba, αλλά, ενώ δούλευε στο ίδιο εργοστάσιο με τον πατέρα της, κέρδισε στην λοταρία εξασφαλίζοντας την απόδρασή της από την πόλη. Κέρδισε ένα αυτοκίνητο το οποίο πούλησε χωρίς χρονοτριβές με σκοπό να ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες για να μάθει αγγλικά. Σύντομα ήταν πίσω στην πόλη του Μεξικό για να σπουδάσει διαχείριση ξενοδοχείων την στιγμή ακριβώς την οποία ο τουρισμός στην χώρα άνθιζε. Βρήκε μια δουλειά στην ρεσεψιόν του Las Brisas de Acapulco, ένα πρώτης τάξεως ξενοδοχείο που εγκαινιάστηκε κατά την διάρκεια της ακμής του διάσημου παραθαλάσσιου θέρετρου.

Το 1964, εξακολουθώντας να παρουσιάζεται ως άνδρας, η Flores παρευρέθηκε στα καλλιστεία για την La Coronación de laJota (την στέψη της draq queen) μαζί με τον/την Xóchitl, που αργότερα έγινε διασημότητα την δεκαετία του 80. Τότε ήταν που η Flores άρχισε να ντύνεται ως γυναίκα. Αρχικά το έκανε μόνο τα Σαββατοκύριακα ή για ειδικές περιστάσεις. Αλλά το 1972, αφού ερωτεύτηκε έναν Ιταλό άνδρα, αποφάσισε χωρίς δεύτερη σκέψη να αποδεχθεί αυτό που ήταν. Παρόλο που χρειαζόταν περισσότερο χρόνο προτού να είναι έτοιμη να το πει στην οικογένειά της, το 1983, μετά τον θάνατο του πατέρα της, πήρε τηλέφωνο τα αδέρφια της για να τους ανακοινώσει ότι από εδώ και στο εξής θα ακούει στο όνομα Samantha. «Καιρός ήταν», απάντησε η μικρότερη αδερφή της.

Η αποδοχή της γυναικείας της ταυτότητας σήμανε μια αναγέννηση για την Flores ως προς το ποιο άτομο βλέπει στον καθρέφτη και πώς την βλέπει ο κόσμος. «Ως Samantha νιώθω απόλυτα χαρούμενη», λέει η Flores. «Ούτε γυναίκα ούτε άνδρας. Είμαι ελεύθερη!».

Μετάφραση για το T-zine.gr
Κωνσταντίνος Κ.

© T-zine.gr με πληροφορίες από Οut.com