9 Αυγούστου: Ζαν Λορέν


Σαν Σήμερα 9 Αυγούστου – LGBTQI People in History


Update: 9 Αυγούστου 2019

T-zine.gr

Ζαν Λορέν (Πωλ Ντιβάλ)
Lorrain, Jean (Paul Duval) (1855-1906)

Ο Ζαν Λορέν υπήρξε Γάλλος ομοφυλόφιλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος του «κινήματος παρακμής» (“decadent movement”) κατά την εποχής της Μπελ-Επόκ (1890-1914).

Το πραγματικό του όνομα ήταν Πωλ Ντιβάλ και γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου του 1855 στη Νορμανδία. Καταγόταν από εύρωστη οικογένεια (ο πατέρας του ήταν εφοπλιστής). Ήταν ένα νευρικό, φιλάσθενο παιδί που υπέφερε από την ασφυκτική αγάπη της πολύ στοργικής μητέρας. Με σκοπό να σκληραγωγηθεί οι γονείς του τον έστειλαν εσωτερικό σε σχολείο στα προάστια του Παρισιού, στην Vanves και στο Arcueil (1864-1872), όπου εκεί ένοιωθε όπως έγραψε ο ίδιος «αφόρητη μοναξιά, μοναξιά, μοναξιά, μακριά από το σπίτι και την οικογένεια, χωρίς καν έναν φίλο». Ο ίδιος κατάλαβε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό στα δεκαπέντε περίπου χρόνια του, όταν ερωτεύθηκε σφόδρα έναν συμμαθητή του.

Επέστρεψε στο Fécamp το 1872, ο πατέρας του όμως τον πίεσε να μπει στον επαγγελματικό στίβο. Εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις μεταξύ 1875-1876, και στη συνέχεια ακολούθησε νομικές σπουδές τις οποίες εγκατέλειψε το 1880 για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία.

Λόγω της επιμονής του πατέρα του θα υιοθετήσει λογοτεχνικό ψευδώνυμο: Jean Lorrain. Έκδωσε τον πρώτο τόμο ποίησης το 1882 ιδίοις εξόδοις και στη συνέχεια ακολούθησαν πολλές ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μυθιστορήματα. Εξέδωσε κάπου σαράντα συνολικά βιβλία μέχρι το θάνατό του και ακόμη περισσότερα εξεδόθησαν μετά θάνατον.

Καρικατούρα του Ζαν Λορέν από τον George Goursat.

Το σύνηθες θέμα του Λορέν είναι ο «σκοτεινός» αστικός υπόκοσμος του σοδομισμού, του λεσβιασμού και το εγκλήματος. Οι μελετητές του υποστηρίζουν ότι τα πιο μεστά είναι τα τελευταία μυθιστορήματά του. Τα Monsieur de Bougrelon (1897), Monsieur de Phocas (1901), και Le Vice Errant (1902) βρίσκονται στο κέντρο ενός σκοτεινού υπόκοσμου που βρίσκεται σε μια ντεκαντάνς, διαφθορά και οι χαρακτήρες είναι ομοφυλόφιλοι. Λίγο αργότερα στο La Maison Philibert (1904) θα μας δώσει μια παραστατική εικόνα των επαρχιακών πορνείων και μια πανοραμική εικόνα της πορνείας και της εγκληματικότητας στο Παρίσι.

Καρικατούρα του Ζαν Λορέν από τον George Goursat.

Το περισσότερο υλικό του Λορέν προέρχεται από τα επίκαιρα της δημοσιογραφίας. Άλλωστε ο ίδιος από το 1880 διατηρούσε δημοσιογραφική στήλη σε αρκετές μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες όπως οι Le Courrier français, L’Événement, και L’Écho de Paris. Εκτός των άλλων χρονογραφούσε τη θεατρική ζωή του Παρισιού, τα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά δρώμενα, όσο και τη ζωή της Γαλλικής κοινωνίας σε όλα της τα επίπεδα.

Ο Λορέν στο σχεδόν αυτοβιογραφικό βιβλίο του Très Russe (1886) διαπιστώνει για την ίδια του την αντιφατική φύση: «Την ίδια και απαράλλαχτη στιγμή, αφελής και σκεπτικιστής, μεροληπτικός και γενναιόδωρος, σκληρός σαν γυναίκα, άκακος σαν παιδί, ευμετάβλητος στις διαθέσεις, ανυποχώρητος στη καθημερινότητα, καλός, αψίθυμος, ευσυγκίνητος, υπερόπτης και απλός…»

Η πραγματική του μεγάλη αγάπη όμως ήταν η μητέρα του. Της έγραψε (όταν ήταν τριανταενός χρονώ): «Αγαπητή μου, πολυαγαπημένη μου μητέρα, μοναδικό μου πάθος, σ’ αγαπώ πραγματικά… Εάν μια ημέρα μας χωρίσει ο θάνατος και κάποιος από τους δυό μας επιζήσει, τουλάχιστον, θα έχουμε την παρηγορία ότι λατρέψαμε ο ένας τον άλλον». Πράγματι, μετά τον θάνατο το πατέρα του, το 1886, ο Λορέν, πήρε επάνω του την φροντίδα της αγαπημένης του μητέρας, της Madame Duval, που έζησε μαζί του μέχρι την ημέρα του θανάτου του (εκείνη έζησε είκοσι χρόνια ακόμη).

Όταν ήταν νεαρός, είχε σφοδρά αισθήματα για δύο γυναίκες, οι οποίες τον απέρριψαν, όμως υπάρχουν βιογράφοι του που ισχυρίζονται ότι τελικώς ήταν αμφισεξουαλικός που γινόταν αποκλειστικά ομοφυλόφιλος για χρονικά διαστήματα που ήταν συναισθηματικά ανασφαλής. Ωστόσο κανείς δεν διαφωνεί ότι από τη δεκαετία του 1880 και μετά ζούσε μια ανοικτά ομοφυλοφιλική ζωή, που το one-night stand ήταν καθημερινότητα.

Καρικατούρα του Ζαν Λορέν από τον George Goursat.

Ο Λορέν ωστόσο απεχθανόταν τους ομοφυλόφιλους άντρες της ανωτέρας τάξης που έκρυβαν επιμελώς την σεξουαλική τους ταυτότητα. Επίσης ήταν εθισμένος στον μεθυλαιθέρα που τον έπαιρνε για να μπορεί να καλμάρει τα νεύρα του, αλλά υπέσκαπτε την υγεία του. Λέγεται ότι όταν έκαναν εκταφή το 1986, το πτώμα μύριζε ακόμη μεθυλαιθέρα.

Ο Λορέν επίσης δεν αγαπούσε ιδιαίτερα το Παρίσι και η απέχθεια μεγάλωνε όσο γερνούσε. Στα πρώτα του χρόνια μπορούσε και μοίραζε τη ζωή του ανάμεσα στο Παρίσι και στο Fécamp. Μετέπειτα είχε τη δυνατότητα να ταξιδεύει στην επαρχία και στο εξωτερικό. Έγραψε: «Αχ! τι ωραία να βρίσκεται κανείς μακριά απ’ το Παρίσι» (Toulon, Δεκέμβριος 1899) και έναν χρόνο αργότερα μαζί με τη μητέρα του εγκαταστάθηκε στην Nice. Ωστόσο στο Παρίσι πέθανε, στις 30 Ιουνίου του 1906.

Βιβλιογραφία

Anthonay, Thibaut d’. Jean Lorrain: Miroir de la Belle Époque. Paris: Fayard, 2005.
Jullian, Philippe. Jean Lorrain. Paris: Fayard, 1974.

© T-zine.gr με πληροφορίες από Πολύχρωμο Πλανήτη και Glbtq.Com

——————

* Πρώτη δημοσίευση 9 Αυγούστου 2009 στο transs.gr, αναδημοσίευση από τον Πολύχρωμο Πλανήτη.