«Δεν γεννήθηκα για να με βιάζουν και να με ταπεινώνουν», διατρανώνει τρανς γυναίκα στο Πακιστάν.

Της Sana Saleem | Καράτσι | The Guardian


«Δεν γεννήθηκα για να με βιάζουν και να με ταπεινώνουν», διατρανώνει τρανς γυναίκα στο Πακιστάν.

Παρά του ότι αναγνωρίζονται ως «τρίτο φύλο» στην χώρα αυτή, οι στιγματισμένες χίτζρας στο Πακιστάν υποφέρουν από τη βία και τις κακοποιήσεις.

Μία γενναία γυναίκα όμως, απαιτεί δικαιοσύνη.

Pakistani hijras, at a function on the outskirts of Rawalpindi, the garrison city that is home to the headquarters of Pakistan’s powerful military. Photograph: Declan Walsh
Pakistani hijras, at a function on the outskirts of Rawalpindi, the garrison city that is home to the headquarters of Pakistan’s powerful military. Photograph: Declan Walsh

Όσο μεγάλωνε στο Πακιστάν, η Τζούλι αγωνιζόταν για την ταυτότητά της. Κάτι όμως την κατάτρωγε, χωρίς να είναι πρόδηλο. Μία ημέρα το αφεντικό της στο φαστ-φουντ που εργαζόταν της είπε να φύγει απ’ την δουλειά της και να πάει εκεί όπου ανήκει. Ήταν μόλις 19 ετών. Το κάμινγκ άουτ της ήταν μία χονδροειδής προειδοποίηση από την κοινωνία που της έλεγε «δεν ανήκεις εδώ» και ότι έπρεπε να βρει καταφύγιο αλλού.

Στο Πακιστάν, οι χίτζρας, περιεκτικός όρος που ταυτοποιεί τα διεμφυλικά άτομα, τρανς και κροσσντρέσσερς, αποτελούν ένα μέρος της κουλτούρας και αναγνωρίζονται ως «τρίτο φύλο», μετά την ιδιαίτερα σημαντική απόφαση του Ανώτατου δικαστηρίου του 2012.

Παραδοσιακά, οι Πακιστανοί πιστεύουν ότι οι χίτζρας έχουν την δύναμη της ευλογίας και της κατάρας, και συχνά τους ζητείται να «ευλογήσουν» τον γάμο ή τη γέννηση ενός παιδιού. Τούτο τους παρέχει σε κάποιον βαθμό φαινομενικά σεβασμό, όμως βρίσκονται μακράν της ισότητας και η θέαση των ταυτοτήτων τους είναι ως κάτι ‘εξωτικό’ και σίγουρα στιγματισμένες.

Οι τρανς γυναίκες ζούνε μέσα στις δικές τους κοινότητες στις οποίες επικεφαλής είναι μία «γκουρού». Οι κοινότητές τους ζούν μέσα στην εξαθλίωση και την φτώχια όμως παρόλα αυτά καταφέρνουν να συντηρούνται. Με περιορισμένες ευκαιρίες πρόσβασης στην εργασία, οι πιο πολλές επιβιώνουν ως επαγγελματίες χορεύτριες, εργάτριες του σεξ, και ζουν μία ζωή σε μεγάλο ρίσκο.

Η Τζούλι δεν γνώριζε τι σημαίνει η λέξη τρανς μέχρις ότου της είπαν ότι δεν μπορεί πια να ζει με την οικογένειά της. Μέχρι τότε δεν είχε γνωρίσει άλλα τρανς άτομα και δεν γνώριζε απολύτως τίποτε για την τρανς κοινότητα. Σήμερα, είναι μία περήφανη τρανς γυναίκα, που αγωνίζεται σε μία μάχη που κανένα άλλο τρανς άτομο δεν έχει τολμήσει: αφορά υπόθεση βιασμού στη δικαιοσύνη.

Η διεκδίκηση των δικαιωμάτων της δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Η τρανς κοινότητα που την αγκάλιασε όταν η οικογένεια την αποκήρυξε, τώρα αισθάνεται ότι παίρνει ένα μεγάλο και μη αναγκαίο ρίσκο που μπορεί να τις επηρεάσει όλες, και αρνούνται να την υποστηρίξουν.

«Μου είπαν ότι δεν είμαι λογική, ότι γυρεύω μπελάδες», λέει η Τζούλι. «Υποτίθεται ότι είμαι εντάξει μετά όσων συνέβησαν, και όλοι στην ουσία μου λένε ότι γι’ αυτό γεννήθηκα: για να με κακοποιούν. Αρνούμαι να το αποδεχτώ. Είμαι τρανς γυναίκα, δεν γεννήθηκα για να με βιάζουν, να με κακοποιούν, να με γελοιοποιούν. Είμαι άνθρωπος και δεν θα ησυχάσω εάν ο βιαστής μου δεν βρεθεί στη φυλακή».

Οι συνέπειες αφότου αποφάσισε να καταγγείλει όσα έγιναν ήταν τόσο δριμείες που έπρεπε να φύγει από το σπίτι της και να βρει καταφύγιο σε άλλη πόλη.

Οι σεξουαλικές επιθέσεις κατά τρανς γυναικών είναι διαδεδομένες. Μετά το 2015, περίπου 45 τρανς γυναίκες δολοφονήθηκαν μόνο στην επαρχία Khyber Pakhtunkhwa του Πακιστάν. Η πλειοψηφία των επιθέσεων δεν καταγράφονται επίσημα από την αστυνομία, καθώς η τρανς κοινότητα αισθάνεται ότι δεν προστατεύεται από την αστυνομία. Πολύ συχνά γίνονται στόχος βίας όταν συμμετέχουν σε δημόσιες εκδηλώσεις ενώ η τοπική αστυνομία συχνά τις συλλαμβάνει.

Transgender people get ready backstage before the Hijra talent show, part of the first ever event called Hijra Pride Photograph: Allison Joyce/Getty
Transgender people get ready backstage before the Hijra talent show, part of the first ever event called Hijra Pride Photograph: Allison Joyce/Getty

Τα προηγούμενα χρόνια η τρανς κοινότητα έκανε αρκετά βήματα, με αρχή την αναγνώριση των τρανς ως «τρίτο φύλου». Υπάρχει, ακόμη, πίεση για καλύτερες δουλειές όμως σε πολλές περιπτώσεις αυτές οι προσπάθειες είχαν αποτέλεσμα βία εναντίον τους. Το 2012, αρκετές τράπεζες και παραρτήματα της εφορίας άρχισαν να προσλαμβάνουν χίτζρας ως εισπράκτορες δίνοντάς τους εργασία, ζητώντας τους όμως να φωνάζουν ως «εισβολείς» για να αποσπάσουν τα χρήματα, κακοποιώντας έτσι παραπάνω τις ταυτότητές τους, και να δημιουργούν επιπλέον στερεότυπα για τις χίτζρας.

Υπάρχουν, όμως, ελπίδες, ωστόσο. Τον Ιούνιο, του χρόνου που διανύουμε, η κυβέρνηση της επαρχίας Khyber Pakhtunkhwa ανακοίνωσε ότι θα διαθέσει 200 εκατομμύρια ρουπίες για την υγιή ανάπτυξη των τρανς ανθρώπων για πρώτη φορά στην ιστορία της επαρχίας. «Ο σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε ώστε τα μέλη της τρανς κοινότητας να συνεισφέρουν ως μέλη της κοινωνίας εν όσο θα κερδίζουν τα προς το ζην μόνες τους ώστε να μπορούν να έχουν εναλλακτικές πηγές εισοδήματος και την πιθανότητα να κάνουν δικές τους μικρές δουλειές», δήλωσε ο τοπικός Υπουργός Οικονομικών Muzaffar Sayed στον Guardian.

Η Uzma Yaqoob, ιδρύτρια και εκτελεστική διευθύντρια του Forum forDignity Initiatives, οργάνωσης που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των τρανς ανθρώπων και των εργαζομένων του σεξ, πιστεύει ότι η υπόθεση της Τζούλι ίσως να είναι μία καθοριστική στιγμή.

«Την βλέπω ως μία ηγέτιδα, κάποια που ορθώνει το ανάστημά της, και δεν επιτρέπει την πίεση από την ίδια της την κοινότητα να της φέρει εμπόδια», αναφέρει. «Αυτή δεν είναι απλά μία υπόθεση βιασμού, αφορά τον τρόπο διαβίωσης όλης της τρανς κοινότητας που γίνεται αντικείμενο απάνθρωπων συμπεριφορών που αντιμετωπίζουν σε όλη την ζωή τους».

Η Τζούλι αλλά και όλη η κοινότητα βιώνει επιπτώσεις διότι βρήκε το θάρρος να μιλήσει. «Μας είπαν ότι θα μας επιτεθούν με οξύ, ότι θα μας κακοποιήσουν και ότι τα σώματά μας θα γίνουν μία προειδοποίηση για οποιονδήποτε επιθυμεί να αντιτεθεί στους βιασμούς και τις κακοποιήσεις που βιώνουμε και κανείς δεν κάνει τίποτε για να αποτρέψει», λέει η Yaqoob. «Αυτό όμως είναι το μόνο που μπορεί να αλλάξει το στάτους της τρανς κοινότητας για πάντα», συνεχίζει.

Η Yaqoob πιστεύει ότι η αστυνομία και οι τοπικές αρχές απέτυχαν να προστατέψουν την Τζούλια, και αυτό δεν είναι το μόνο εμπόδιο στην καταγγελία των βιασμών: Ο μετα-αποικιακός ποινικός κώδικας του Πακιστάν δεν αναγνωρίζει τους βιασμούς κατά των τρανς ανθρώπων ή των αντρών. Η μόνη οπτική μίας υπόθεσης βιασμού κάτω από το Άρθρο 377 του Π.Κ., όπως η Τζούλι έπραξε, είναι αυτή που αναφέρεται σε «αφύσικες απειλές», και είναι η ίδια διάταξη που ποινικοποιεί τις σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ανθρώπων του ιδίου (ανατομικού) φύλου.

Παρά τις παρενοχλήσεις και τις απειλές, η Τζούλι, όμως δεν το βάζει κάτω: «Είμαι εδώ. Στέκομαι όρθια, και όσο είμαι ζωντανή θα αγωνίζομαι για τα δικαιώματα της κοινότητάς μου».

 

Μετάφραση για το T-zine.gr
Αφροδίτη Παπαγεωργίου.

© T-zine.gr με πληροφορίες από Guardian News.