Ένα σχόλιο για τη νίκη Τραμπ.

Γράφει η Μαρίνα Γαλανού.


Ένα σχόλιο για τη νίκη Τραμπ.

ena-scholio-gia-ti-niki-trab
Ένα σχόλιο αναφορικά με την νίκη του Τραμπ σχετικά με τον χώρο των ατομικών δικαιωμάτων (και μόνο γι’ αυτόν τον χώρο, παρακαλώ να μην ερμηνευθεί ως επέκταση σε άλλα θέματα).

Σίγουρα αποτελεί τεράστια οπισθοχώρηση η νίκη του. Έδειξε το πιο εχθρικό πρόσωπο απέναντι στα ατομικά δικαιώματα, τα δικαιώματα των μεταναστών, των γυναικών – ο απόλυτος μισογύνης, των λοατ. Γενικά υπήρξε η προσωποποίηση του ρατσισμού, και δεν του αποδόθηκε καθόλου άδικα ο χαρακτηρισμός του απόλυτου κακού.

Παράλληλα θυμάμαι την Προεδρία Μπους, και αυτός υπήρξε, όχι βέβαια στον ίδιο βαθμό και όχι με τον ίδιο τρόπο, πολέμιος των ατομικών δικαιωμάτων, η Προεδρία του ήταν μία κακή Προεδρία, όμως δεν μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι δεν υπήρξαν νίκες στα ατομικά δικαιώματα επί της δικής του Προεδρίας, οι οποίες όμως δεν οφείλονταν στην πολιτική που ακολουθούνταν, αλλά αποκλειστικά στην ενεργοποίηση της Κοινωνίας των Πολιτών.

Πράγματι, τότε είχαμε τις πρώτες νομοθεσίες (Μασαχουσέτη, Μέην) για τον πολιτικό γάμο, και ακολούθησαν αρκετές ακόμη νίκες σε δικαστικό επίπεδο, παρ’ ότι η ηγεσία του Μπους ήταν απολύτως αντίθετη. Επίσης, ομοίως σε άλλους τομείς ατομικών δικαιωμάτων.

Το ίδιο σχόλιο θα μπορούσαμε να κάνουμε και για την Κυβέρνηση Σαμαρά, ήταν φανερά μία κυβέρνηση που δεν υπεστήριξε ατομικά δικαιώματα (τουναντίον). Παρ΄ όλα αυτά ψηφίστηκαν τότε σχετικές νομοθεσίες, και οι όποιες τότε νίκες οφείλονταν αποκλειστικά και μόνον στον αγώνα της κοινωνίας των πολιτών.

Συμπέρασμα: η εξέλιξη των ατομικών δικαιωμάτων δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν επηρεάζεται από την ασκούμενη πολιτική, σίγουρα επηρεάζεται, όμως η προαγωγή τους επηρεάζεται αποκλειστικά από τον αγώνα της Κοινωνίας των Πολιτών.

Όσο οι άνθρωποι που υποστηρίζουν την κοινωνία των πολιτών συνεχίζουν απερίσπαστοι και εμμονικά να αγωνίζονται για τα ατομικά δικαιώματα, τόσο θα υπάρχουν νίκες.

Ενεργοποίηση λοιπόν! Δημοκρατία δεν σημαίνει ψήφος κάθε τέσσερα χρόνια!

© T-zine.gr