Οι τρανς ασθενείς αντιμετωπίζουν το φόβο και την προκατάληψη στο γραφείο του γιατρού

Της Daniel Trotta

Η Tanya Walker είχε καρκίνο του πνεύμονα και έβηχε αίμα, αλλά λέει ότι ο γιατρός στα επείγοντα συνέχιζε να ρωτάει για τα γεννητικά της όργανα.

(φωτογραφία: Η Tanya Walker, μία πενηντατριάχρονη τρανς γυναίκα, ακριβίστρια και σύμβουλος, δίνει συνέντευξη από το διαμέρισμά της στη Νέα Υόρκη, ΗΠΑ.)

(φωτογραφία: Η Tanya Walker, μία πενηντατριάχρονη τρανς γυναίκα, ακριβίστρια και σύμβουλος, δίνει συνέντευξη από το διαμέρισμά της στη Νέα Υόρκη, ΗΠΑ.)

«Μου φαινόταν ότι δεν επρόκειτο να με εισάγουν στο νοσοκομείο εκτός κι αν τους έλεγα τι γεννητικά όργανα είχα», είπε η Walker, μία 59χρονη ακτιβίστρια και σύμβουλος, σχετικά με την εμπειρία της στο νοσηλευτικό Τμήμα Υποθέσεων Βετεράνων των ΗΠΑ το 2013 στη Νέα Υόρκη. «Ένιωθα τόσο προβληματισμένη».

Οι προκαταλήψεις που αντιμετώπισε είναι μια εμπειρία που βιώνουν πολλά τρανς άτομα. Η ίδια απόρριψη που αντιμετωπίζουν στο σπίτι και στην κοινωνία συχνά τους περιμένει και στο γραφείο του γιατρού, όπου πολλοί τρανς άνθρωποι καταγγέλλουν ότι τους παρενοχλούν, λοιδορούν και ακόμα κακοποιούν.

Τα τρανς ζητήματα ήρθαν στην πρώτη γραμμή της δημόσιας συνείδησης από την περσινή απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που καθιστούσε τον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου συνταγματικό δικαίωμα. Μετά την επιτυχή έκβαση τελευταίου μέρους της γκέι και λεσβιακής ατζέντας, οι μειονότητες του φύλου έστρεψαν την προσοχή τους προς τα μη κατοχυρωμένα κοινωνικά δικαιώματα.

Η κοινωνία σταδιακά μαθαίνει να αναγνωρίζει τα βασικά στοιχεία της ταυτότητας φύλου αλλά η ιατρική κοινότητα προσαρμόζεται αργά, σύμφωνα με τους πρωτοστάτες στην τρανς ιατρική, τρανς συμβούλους και ασθενείς.

Περίπου 30% των τρανς ασθενών αναφέρουν ότι καθυστερούν ή δεν αναζητούν περίθαλψη εξαιτίας των διακρίσεων, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στην έκδοση του Ιουνίου στο περιοδικό Medical Care. Ένα στα τέσσερα τρανς άτομα σημειώνουν ότι τους αρνήθηκαν ίση μεταχείριση σε χώρους παροχής υγειονομικής περίθαλψης.

Η Walker είπε ότι ο γιατρός της, διέγνωσε τον πόνο στους πνεύμονές της ως φυματίωση. Της έδωσε αντιβιοτικά και την έστειλε σπίτι, διότι είχε επικεντρώσει όλη την προσοχή του στα γεννητικά της όργανα Τρεις μήνες αργότερα ανακάλυψε ότι είχε καρκίνο του πνεύμονα, ωστόσο πλέον τον έχει ξεπεράσει.

Μερικοί γιατροί αναγνωρίζουν σε αυτά τα θέματα βρίσκονται πάρα πολύ πίσω. «Έχουμε να απολογηθούμε για πολλά ως ιατρική κοινότητα. Ο τρόπος που μεταχειριζόμαστε τα τρανς άτομα είναι απεχθής», είπε ο Dr. Aron Janssen, ιδρυτής και διευθυντής της υπηρεσίας φύλου και σεξουαλικότητας στο Ιατρικό Κέντρο του Langone του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

«Ο ιατρικός κόσμος έχει μείνει πολύ πίσω. Είναι μια πολύ συντηρητική κοινότητα. Τα πράγματα αλλάζουν αργά», είπε ο Janssen, ο οποίος επιλέγει οι νέοι του ασθενείς από εδώ και πέρα να είναι τρανς.

Τα τρανς άτομα, που σύμφωνα με την εκτίμηση του Williams Institute του UCLA υπολογίζονται στο 0.6% του πληθυσμού, ή 1.4 εκατομμύρια Αμερικάνοι, αντιμετωπίζουν πιεστικές ιατρικές ανάγκες. Καταλαμβάνουν υψηλότερα ποσοστά σε ασθένειες που μπορούν να προληφθούν, σε κατάχρηση ουσιών, σε απόπειρες αυτοκτονίας και σε θέματα ψυχικής υγείας από το γενικό πληθυσμό.

Οι τρανς ασθενείς των οποίων οι πάροχοι υπηρεσιών υγείας υπήρξαν μη ενημερωμένοι σχετικά με τα τρανς ζητήματα, ήταν τέσσερις φορές πιο πιθανό να καθυστερήσουν να λάβουν την απαραίτητη ιατρική φροντίδα, σύμφωνα με την έκθεση του Ιουνίου των Kim Jafee και Deirdre Shires στο περιοδικό «Medical Care” των Detroit’s Wayne State University και Daphna Stroumsa of Detroit’s Henry Ford Hospital.

Απλώς με το να κάνουν ερωτήσεις, οι γιατροί που υπολείπονται σε γνώσεις πάνω στα τρανς ζητήματα «μπορούν άθελά τους να δημιουργήσουν μία ατμόσφαιρα αποδοκιμασίας για τους τρανς ασθενείς», σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας.

Οι τρανς ασθενείς λένε ότι οι γιατροί συνεχώς αναφέρονται σε αυτούς χρησιμοποιώντας τη λάθος ταυτότητα φύλου ή χρησιμοποιώντας το όνομα γέννησής τους και το βιολογικό τους φύλο, ακόμα κι αν τα έγγραφα ταυτότητάς τους έχουν νομικά αλλαχθεί.

Jay Kallio, 61, a transgender man stands for a portrait in Manhattan, New York, U.S., September 8, 2016. REUTERS/Shannon Stapleton

Jay Kallio, 61, a transgender man stands for a portrait in Manhattan, New York, U.S., September 8, 2016. REUTERS/Shannon Stapleton

Ο Jay Kallio, τρανς άντρας 61ς ετών, πήγε στο νοσοκομείο το 2008 για να ελέγξει μία μάζα στο στήθος του. Είπε ότι ο θεράποντας ιατρός του, τον οποίο αρνήθηκε να κατονομάσει, ποτέ δεν τηλεφώνησε με τα αποτελέσματα της βιοψίας του, και έτσι ανακάλυψε ότι είχε επιθετικό καρκίνο του στήθους μόνο όταν ένας ακτινολόγος έτυχε να τον εξετάσει εβδομάδες αργότερα.

Ο Kallio τελικά μίλησε με τον θεράποντα ιατρό του. «Μου είπε κατευθείαν ‘Έχω πρόβλημα με το ότι είσαι τρανς’. Ειπε, ‘Δεν ξέρω καν πως να σε προσφωνώ’», αναφέρει ο Kallio.

ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΟΔΟΥ

Η γενική εικόνα δεν είναι τελείως ζοφερή για τους τρανς ασθενείς, που λένε ότι οι επαγγελματίες υγείας έχουν γίνει πιο έμπειροι τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στα μεγάλα ιατρικά κέντρα στις μεγαλουπόλεις.

Το Mount Sinai Health System της Νέας Υόρκης εκπαιδεύει όλους τους υπάλληλους του στα επτά νοσοκομεία που βρίσκονται σε επαφή με τρανς ασθενείς, και το Μάρτιο άνοιξε το Κέντρο για την Τρανς Ιατρική και Χειρουργική, που προσφέρει ολοκληρωμένη φροντίδα.

«Σε σύγκριση με το που ήμασταν όταν ξεκίνησα να δουλεύω πάνω στα τρανς ζητήματα στις αρχές του ’90, έχουμε κάνει θεαματική πρόοδο», είπε η Dr. Barbara Warren, διευθύντρια των LGBT προγραμμάτων και πολιτικών του Mount Sinai.

Ακόμα όμως κι έτσι, σχεδόν 42% των τρανς ανδρών καταγγέλλουν λεκτική παρενόχληση, φυσική κακοποίηση ή άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας σε ιδιωτικά ιατρεία ή νοσοκομεία, σύμφωνα με μια ξεχωριστή έκθεση του προηγούμενου έτους από τους Shires και Jaffee.

Η έρευνά τους ήταν συμπληρωματική ανάλυση της έρευνας του 2011 του National Center for Transgender Equality and the National Gay and Lesbian Task Force. Στην έρευνα αυτή, όπου συμμετείχαν 6,450 τρανς και άτομα με μη τυπικές συμπεριφορές φύλου, αναφέρεται ότι στο 19% των συμμετεχόντων είχαν αρνηθεί ιατρική φροντίδα, ενώ 2% αυτών είπε ότι υπήρξαν θύματα βίας σε γραφείο γιατρού.

Το Τμήμα Υποθέσεων Βετεράνων των ΗΠΑ από το 2014 προσφέρει εξειδικευμένη εκπαίδευση για τα τρανς ζητήματα σο ιατρικό του προσωπικό, συμπεριλαμβανομένων ένα online μάθημα το οποίο έχουν παρακολουθήσει 4,800 υπάλληλοι, ένα επτάμηνο πρόγραμμα κατάρτισης, και μία υπηρεσία που επιτρέπει σε παρόχους ιατρικής φροντίδας να δεχτούν συμβουλευτικές γνωματεύσεις από επιστήμονες υγείας καταρτισμένους στα τρανς ζητήματα.

Tanya Walker, a 53-year-old transgender woman, activist and advocate, clinches her hand together during an interview at her apartment in New York City, U.S. September 7, 2016. REUTERS/Brendan McDermid

Tanya Walker, a 53-year-old transgender woman, activist and advocate, clinches her hand together during an interview at her apartment in New York City, U.S. September 7, 2016. REUTERS/Brendan McDermid

«Είμαι πολύ περήφανη για ό,τι έχουμε καταφέρει, ιδιαίτερα σε σχέση με το που βρισκόμαστε από κοινωνικής άποψης», είπε η Jillian Shipherd, η υπεύθυνη εργασιών του τμήματος για τις υποθέσεις υγείας βετεράνων που επιβλέπει την κατάρτιση στην τρανς υγεία. Η ίδια λέει ότι δεν μπορεί να σχολιάσει την υπόθεση της Walker για λόγους απορρήτου, αλλά πρόσθεσε ότι «Λυπάμαι πολύ που έμαθα ότι αυτή ήταν η εμπειρία της Tanya”.

Οι περισσότερες ιατρικές σχολές παραλείπουν να προετοιμάσουν τους φοιτητές τους, σύμφωνα με έρευνα του 2011 που δημοσιεύτηκε στο Journal of the American Medical Association. Ο μέσος όρος χρόνου που αφιερώνεται για να διδαχθεί περιεχόμενο σχετικό με τα LGBT ζητήματα είναι πέντε ώρες, και οι ειδικοί λένε ότι το μεγαλύτερο μέρος του αφορά ομοφυλοφιλική θεματολογία, προσπερνώντας τελείως τα τρανς ζητήματα.

Η Ιατρική Σχολή του Vanderbilt στο Nashville του Tennessee αποτελεί την εξαίρεση, εντάσσοντας τρία μαθήματα πάνω στην LGBT υγεία στο πρόγραμμα σπουδών της. Το ιατρικό κέντρο της σχολής, το οποίο παρακολουθεί περίπου 250 τρανς ασθενείς, δημιούργησε το πρόγραμμα Transbuddy Patient Navigator, που αντιστοιχεί έναν αρωγό σε κάθε τρανς ασθενή προκειμένου να τον βοηθήσει να περιηγηθεί στο σύστημα υγείας. Το νοσοκομείο επιπλέον διαθέτει 24ωρη γραμμή βοήθειας για τρανς άτομα.

«Απαιτείται τεράστια ενέργεια και υπομονή για να ξεπεράσεις το στρες της γνωστοποίησης (coming out) σαν τρανς άτομο. Οι ανάγκες συμπεριφορικής θεραπείας είναι τεράστιες», αναφέρει ο Dr. Jesse Ehrenfeld, διευθυντής της LGBT υγείας του κέντρου και καθηγητής στην ιατρική σχολή.

Οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες πρωτοπορούν εξίσου, αλλάζοντας το μέχρι τώρα σύστημα τήρησης αρχείων, έτσι ώστε, για παράδειγμα, ένας τρανς άνδρας που έχει αλλάξει νόμιμα τα έγγραφα της ταυτότητάς του, αλλά εξακολουθεί να είναι σε θέση να καταστεί έγκυος, να έχει τη δυνατότητα να λάβει μαιευτική και γυναικολογική φροντίδα.

«Αυτή τη στιγμή παρακολουθούμε τρεις εγκύους τρανς άνδρες και λαμβάνουν κανονικά μαιευτική και γυναικολογική φροντίδα», είπε ο Dr. Warren του Mount Sinai. «Όλοι τους είναι ασφαλισμένοι από εταιρείες που καταλαβαίνουν πλήρως… Είναι ένα έργο σε εξέλιξη».

Μετάφραση για το T-zine.gr
Σοφία Γκαβαρδίνα.

© T-zine.gr με πληροφορίες από Reuters