Αυστραλία: Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018 | 11:05

Μετάφραση: Κ. Μελικέρτης | T-zine.gr

Trans News Απόψεις

«Παρά τις προσπάθειές μου, το μυστικό μου αποκαλύφθηκε από μια απλή αναζήτηση στο Facebook και από παλιές φωτογραφίες στο προφίλ μου».

«Είχα τρομοκρατηθεί για το τι μπορούσε να συμβεί»: ο αγώνας να είσαι τρανς στον χώρο της εργασίας.

Η έναρξη μιας νέας εργασίας μετά τη μετάβαση μπορεί να είναι τουλάχιστον αγχωτική. Ο Jesse Jones θυμάται την αυτολογοκρισία που πέρασε σε μια προσπάθεια να αποκρύψει την ταυτότητα φύλου του.

Η έναρξη μιας νέας εργασίας μετά τη μετάβαση μπορεί να είναι τουλάχιστον αγχωτική. Ο Jesse Jones θυμάται την αυτολογοκρισία που πέρασε σε μια προσπάθεια να αποκρύψει την ταυτότητα φύλου του.

Όταν πήρα την απόφαση να μην φανερώσω ότι είμαι τρανς στη δουλειά, δεν είχα ιδέα πόσο συνεχόμενη προσπάθεια θα χρειαζόταν για να κρατηθεί κρυφό.

Είχα μια δουλειά μεταξύ της μετάβασης φύλου μου και του ερχομού μου στο Star Observer, ένα σύντομο χρονικό διάστημα σε ένα γραφείο τηλεμάρκετινγκ (πώς ένας άνθρωπος με τρία πτυχία πανεπιστημίου δουλεύει σε ένα τηλεμάρκετινγκ είναι μια μακρά ιστορία για μια άλλη φορά – ήμουν όμως αξιοπρεπής στη δουλειά).

Παρόλο που ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα ντροπαλός αναφορικά με την ομοφυλοφιλία μου στη δουλειά μου, το ζήτημα της τρανς κατάστασης ήταν κάτι νέο για μένα για να χειριστώ. Ήμουν τρομαγμένος για το τι θα μπορούσε να συμβεί.

Σκέφτηκα ότι αν ήξεραν ότι είμαι τρανς δεν θα μπορούσα να πάρω τη δουλειά, και, μόλις άρχισα να δουλεύω, δεν ήξερα πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να με αντιμετωπίσουν. Έτσι δεν είπα τίποτα γι ‘αυτό, και, έκανα το καλύτερο που μπορούσα για να το κρύψω από όλους.

Όλοι στην εκπαιδευτική ομάδα φαίνονταν να με δέχονται χωρίς προβλήματα. Ένας πολύ κοντός σις (μη τρανς) άντρας στην ομάδα με έκανε να νιώθω λιγότερο διαφορετικός. Μία γυναίκα με έβλεπε ακόμη και ως τον καλύτερο γκέι φίλο της από την πρώτη μέρα. Αλλά το να κρατάς ένα αρκετά μεγάλο μυστικό για τον εαυτό σου, περιλαμβάνει έναν εξαντλητικό βαθμό αυτο-λογοκρισίας.

Έχοντας αρχίσει τη μετάβαση περίπου ένα χρόνο πριν, έπρεπε να είμαι προσεκτικός όλη την ώρα γι’ αυτά που έλεγα στους ανθρώπους για το παρελθόν μου. Κάποτε, ενώ είμασταν στο πεζοδρόμιο σε διάλειμμα για τσιγάρο, μία συνάδελφος έκανε ένα αστείο για ένα περαστικό για την δεκαετία του ’90 και τα γοτθικά φορέματα.

Γέλασα και είπα ότι ντυνόμουν και εγώ έτσι όταν ήμουν έφηβος, κάτι που προκάλεσε ένα περίεργο βλέμμα και μερικές ερωτήσεις. Μια άλλη φορά, απερίσκεπτα είπα κάτι για τον πρώην σύζυγό μου, – πριν την ψήφιση του γάμου για τον γάμο προσώπων του ιδίου φύλου- που έφερε ερωτηματικά.

Ήταν η πρώτη μου φορά ως άντρας σε περιβάλλον γραφείου, που είχα δύσκολες αποφάσεις να πάρω συμπεριλαμβανομένου του να χρησιμοποιώ τις γυναικείες τουαλέτες. Το όλο θέμα ήταν πιο αγχωτικό από όσο θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ, και μου έπαιρνε πολλή ψυχική ενέργεια καθημερινά. Αν έμενα σε αυτό το γραφείο δεν ξέρω αν θα προσπαθούσα να το κρατήσω άλλο.

Έχει όμως μόνο θεωρητική αξία, μετά από το «outing» που μου έκανε μια συνάδελφός μου. Ένα πρωί τακτοποιούσα το γραφείο μου, όταν πλησίασε και άρχισε να με ρωτάει για τη μετάβαση (τρομοκρατώντας με, παρεμπιπτόντως, παρακαλώ μην κάνετε τέτοιες ερωτήσεις σε ανθρώπους). Παρά τις προσπάθειές μου, το μυστικό μου αποκαλύφθηκε από μια απλή αναζήτηση στο Facebook και από παλιές φωτογραφίες στο προφίλ μου.

Λίγο αργότερα έφυγα από αυτή τη δουλειά και από τότε είμαι απίστευτα τυχερός που συμμετέχω στο Star Observver όπου οι εμπειρίες μου και η φωνή μου εκτιμώνται ως μέρος της ποικιλομορφίας της ομάδας. Η εργασία σε μια LGBTI οργάνωση είναι ένα όνειρο. Εάν βρεθώ ξανά να δουλεύω σε ένα διαφορετικό είδος γραφείου, δεν ξέρω ακόμα πώς θα τα καταφέρω να είμαι ανοιχτός ως τρανς άτομο.

Αλλά θα ξέρω να τακτοποιήσω πρώτα τις φωτογραφίες μου στο Facebook.

 

© T-zine.gr με πληροφορίες από  Star Observer