Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017 | 10:02

T-zine.gr

LGBTQI News   Άρθρο

 

«Τα πράγματα δεν είναι εύκολα για εμάς που εκδηλωνόμαστε σε μεγαλύτερη ηλικία και θέλουμε να συνδεθούμε με την LGBTQ κοινότητα αργότερα στη ζωή».

Όταν είσαι πάνω από 50, η αποκάλυψη πως είσαι γκέι δεν είναι πάντα μια ιδανική εμπειρία

Από αριστερά: SueZie, 51 ετών και Cheryl, 55 ετών, στο Valrico (Florida), το 2015. Το πορτρέτο και οι υπόλοιπες φωτογραφίες είναι μέρος του project To Survive on This Shore. Φωτογραφίες: Jess T. Dugan

Ο Marcus Perry είχε συνηθίσει να αυτοπροσδιορίζεται από την εφηβεία τόσο ως άνδρας όσο και ως γυναίκα. Γνωρίζοντας ότι τα υπόλοιπα αγόρια δεν αισθάνονταν το ίδιο και νιώθοντας πίεση από την κοινωνία για να είναι πιο αρρενωπός, ο Perry είπε ότι έδινε μάχη για να νιώσει ενταγμένος στο κοινωνικό σύνολο, καθώς μεγάλωνε τη δεκαετία του ’80. Ως άνδρας, «το να είσαι θηλυπρεπής ή να εκφράζεις τη θηλυκότητά σου στον δυτικό πολιτισμό, αντιμετωπιζόταν σαν μια αδυναμία και σαν ένα λάθος», είπε. «Έτσι, έβαλα τα δυνατά μου να κρύψω αυτήν την πλευρά μου».

Στα 40 του, ο Perry άρχισε να ελαττώνει αυτό που ο ίδιος όριζε ως «υπεραρρενωπότητα». Μόλις φέτος, όμως, άρχισε να διαβάζει γύρω από τη «ρευστότητα του φύλου» (genderfluidity) – ένα δημοφιλές κίνημα στους νέους για την έκφραση του σεξουαλικού προσανατολισμού, που δεν εμπίπτει στο δυαδικό μοντέλο άνδρα-γυναίκας. Στα 52 του πλέον χρόνια, ο κάτοικος του San Francisco άρχισε να αυτοπροσδιορίζεται ως genderfluid και ανδρόγυνος. «Δεν ήταν εύκολο να εκδηλωθώ ως ένα genderfluid άτομο μεγαλύτερης ηλικίας», είπε. «Η LGBTQ κοινότητα βλέπει αυτού του είδους την έκφραση του φύλου, ως κάτι καινούργιο που αρμόζει στους νέους».

Ως μια 52χρονη bi γυναίκα, μπορώ να ταυτιστώ με την αίσθηση που έχει ο Perry ότι έρχεται σε αντίθεση με τη σύγχρονη queer κοινότητα, η οποία συχνά μοιάζει να έχει εμμονή με τα νιάτα. Αν και συνειδητοποίησα ότι ήμουν bisexual στα 20 μου, βρέθηκα σε ένα αδιέξοδο, καθώς ήμουν ήδη παντρεμένη με έναν cisgender ετεροφυλόφιλο άνδρα για αρκετά χρόνια. Σήμερα, 24 χρόνια αργότερα, εξακολουθώ να είμαι παντρεμένη μαζί του.

«Μερικές φορές ανησυχώ, επειδή νομίζουμε πως όταν κάποιος κάνει τη μετάβαση σε μεγαλύτερη ηλικία, αρχίζει από το μηδέν»

Για χρόνια, είχα συμβιβαστεί με την ιδέα ότι από τη στιγμή που ήμουν με έναν άνδρα, ήμουν straight. Αυτή ήταν η αρχή που μου είχε περαστεί από έναν καλοπροαίρετο gay φίλο μου, έναν από τους πρώτους ανθρώπους με τους οποίους μίλησα όταν συνειδητοποίησα ότι με έλκυαν οι γυναίκες. Από τη στιγμή που δεν είχα σκοπό να αφήσω τον άνδρα μου, μου είπε, δεν είχε σημασία.

Μόνο που είχε. Σχεδόν για το μισό της ζωής μου που ακολούθησε, ένιωθα ότι κρατούσα κρυμμένο ένα κομμάτι του εαυτού μου – σαν να έλεγα σε όλους ψέματα, εκτός από τον άνδρα μου.

Όπως συμβαίνει συχνά στα γενέθλια που κλείνεις μια δεκαετία, τα 50ά μου γενέθλια με έκαναν να αναρωτηθώ τι σήμαινε «bisexual» για εμένα και τι ρόλο ήθελα να παίξει η σεξουαλικότητα στη ζωή μου. Μου έγινε ξεκάθαρο ότι το να είμαι bi δεν είχε να κάνει με το φύλο του ανθρώπου με τον οποίο ήμουν, όπως υπέθετα για τόσο καιρό. Είχε να κάνει με το ποια ήμουν εγώ στον κόσμο. Την επόμενη χρονιά ακολούθησε η επίθεση στο gay club Pulse του Ορλάντο. Ξαφνικά με έκανε να συνειδητοποιήσω, με έναν πρωτόγνωρο τρόπο, ότι το γράμμα «Β» στο LGBTQ αναφερόταν σε εμένα και ότι δεν είχα σκεφτεί τον εαυτό μου ως straight για χρόνια.

Αυτό, όμως, ήταν το εύκολο κομμάτι.

Barbara, 70 ετών, στο Long Island της Νέας Υόρκης, το 2016.

Τα άτομα όπως εγώ, τα οποία έχουν γεννηθεί τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, ανήκουν στη γενιά Stonewall. Ήμασταν μάρτυρες της γέννησης του κινήματος για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και είδαμε την Αμερική να αρχίζει να δέχεται σταδιακά την LGBTQ κοινότητα, καθώς και τον όλεθρο που έσπειρε η κρίση του AIDS. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι πάντα εύκολα για εμάς που εκδηλωνόμαστε σε μεγαλύτερη ηλικία και θέλουμε να συνδεθούμε με την LGBTQ κοινότητα αργότερα στη ζωή.

Το να αποκαλύπτεις τη σεξουαλικότητά σου, «συχνά αντικατοπτρίζει μια αίσθηση του χρόνου και δη του χρόνου που σου μένει στη ζωή».

«Μερικές φορές ανησυχώ, επειδή νομίζουμε πως όταν κάποιος εκδηλώνεται αργότερα στη ζωή ή κάνει τη μετάβαση στο άλλο φύλο σε μεγαλύτερη ηλικία, αρχίζει από το μηδέν», είπε η δρ Vanessa Fabbre, επίκουρη καθηγήτρια κοινωνικής εργασίας στο Washington University του St. Louis. Μαζί με τη σύντροφό της, τη φωτογράφο Jess T. Dugan, η Fabbre δημιούργησε το To Survive on This Shore (Για να Επιβιώσεις σε Αυτήν την Ακτή), μια συλλογή από πορτρέτα και συνεντεύξεις με transgender και gender-variant άτομα άνω των 50.

Οι εμπειρίες τους, είπε, αποκαλύπτουν τον τρόπο που κινούμαστε στον κόσμο όταν είμαστε πληροφορημένοι για το παρελθόν μας και τα τείχη που χτίζουμε όλοι μέσα μας στην προσπάθειά μας να συμμορφωθούμε βάσει συγκεκριμένων ορισμών της ταυτότητας. «Νομίζω ότι πολλά από τα προβλήματα που προκύπτουν σε LGBTQ χώρους οφείλονται στο γεγονός ότι, ως μεμονωμένα άτομα, εσωτερικεύουμε τις δυνάμεις της κοινωνίας», είπε η Fabbre. «Φωλιάζουν μέσα μας και μερικές φορές είναι δύσκολο να καταλάβεις πότε μια φωνή είναι δική σου, πότε είναι της κοινωνίας και πού βρίσκεται η σύγκρουση μέσα σου».

Το να αποκαλύπτεις τη σεξουαλικότητά σου ή να συνειδητοποιείς πολύ βασικά πράγματα για τον εαυτό σου σε μεγαλύτερη ηλικία, σημείωσε η Fabbre, «συχνά αντικατοπτρίζει μια αίσθηση του χρόνου και δη του χρόνου που σου μένει στη ζωή». Μίλησε για ανθρώπους στους οποίους πήρε συνέντευξη στο πλαίσιο της έρευνάς της, οι οποίοι είπαν ότι είχαν κυριολεκτικά υπολογίσει τον χρόνο που τους είχε μείνει και συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να ζουν όπως ζούσαν. «Υπάρχει μια αίσθηση επιτακτικής ανάγκης που σε βοηθάει να γκρεμίσεις τα τείχη και να κάνεις αυτό που σου φαίνεται σωστό», είπε.

«Η LGBT κοινότητα είναι πολύ καλή στο να δημιουργεί επιλεγμένες οικογένειες», είπε η Serena Worthington, υπεύθυνη της οργάνωσης SAGE, για την υπεράσπιση ηλικιωμένων LGBTQ ατόμων, όμως οι άνθρωποι που αποκαλύπτουν τη σεξουαλικότητά τους αργότερα στη ζωή τους μπορεί να μη γνωρίζουν τα μέρη που μπορούν να στραφούν, όπως διάφορες ομάδες υποστήριξης ανθρώπων που εκδηλώνονται και τοπικά LGBTQ κέντρα. Αυτός είναι ο λόγος που η ίδια ενθαρρύνει τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας που θέλουν να έρθουν σε επαφή με την queer κοινότητα, να αναζητήσουν LGBTQ ομάδες και οργανισμούς, όπως το AARP ή το Human Rights Campaign. Και η δημιουργία δικτύων υποστήριξης, συμπλήρωσε η Worthington, είναι εξαιρετικά σημαντική – ειδικά όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι και ειδικά μέσα στην LGBTQ κοινότητα, όπου τα παραδοσιακά δίκτυα υποστήριξης, όπως η οικογένεια και οι φίλοι, είναι ίσως δύσκολο να διατηρηθούν αφού εκδηλωθεί κάποιος.

«Όταν βιώνεις τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο σε αντιμετωπίζει ο κόσμος, αντιλαμβάνεσαι το επίπεδο του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η κοινωνία».

Η Worthington τόνισε ότι ο τεράστιος όγκος των διαθέσιμων ομάδων υποστήριξης της LGBTQ κοινότητας στο Διαδίκτυο είναι συγκλονιστικός – κάτι που ανακάλυψε ο Marcus Perry όταν άρχισε να προσεγγίζει τις genderfluid κοινότητες στο Ίντερνετ. «Πρόσφατα βρήκα μερικές ομάδες στο Facebook για non-binary άτομα. Μία από αυτές, είναι ειδικά για άτομα άνω των 30. Η στήριξη που παίρνω από τους ανθρώπους αυτών των ομάδων είναι τεράστια», είπε. «Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς αυτούς».

Tony, 67 ετών, στο San Diego της Καλιφόρνια, το 2014

Για ανθρώπους όπως η Inez Schaechterle, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έπαιξαν βασικό ρόλο στη δημιουργία ενός δικτύου υποστήριξης όταν ζούσε στο Holbrook της Arizona, μια αγροτική πόλη που απέχει περίπου 145 χιλιόμετρα από την κοντινότερη πόλη με gay κοινότητα. Έχοντας πλέον φτάσει τα 53 χρόνια, η Schaechterle αποκάλυψε ότι είναι bi όταν ζούσε στο Storm Lake της Iowa πριν από δύο χρόνια. Οι φίλοι της εκεί διοργάνωσαν ένα πάρτι με τα χρώματα του ουράνιου τόξου για να το γιορτάσει και εκείνη διατηρεί μαζί τους ακόμα επαφές στο Facebook. Αν και είναι η πρώτη που παραδέχεται ότι η αποκάλυψη που έκανε είχε ελάχιστη επίδραση στον εξωτερικό της κόσμο, εσωτερικά άλλαξαν τα πάντα για εκείνη. «Μου επέτρεψε να κατευνάσω μια ένταση που ένιωθα σε όλη μου τη ζωή», είπε.

«Υπάρχει ένα επιπλέον επίπεδο συνειδητοποίησης του τρόπου με τον οποίο σε αντιλαμβάνεται ο κόσμος και του πόσο διαφορετική αντιμετώπιση είχες στο παρελθόν», όταν κάποιος αποκαλύπτει τη σεξουαλικότητά του αργότερα στη ζωή, είπε η Fabbre. «Οι trans άνδρες μιλούν συχνά για αυτό, επειδή ζούσαν σε έναν κόσμο όπου, ακόμα και αν ήταν πολύ αρρενωποί, οι άνθρωποι τους αντιμετώπιζαν ως γυναίκες και βίωναν τον σεξισμό σε όλες τους τις μορφές. Όταν το έχεις περάσει αυτό και συνεχίζεις στη ζωή -μερικές φορές ως straight άνδρας, μερικές φορές ως gay- και βιώνεις τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο σε αντιμετωπίζει ο κόσμος, αντιλαμβάνεσαι το επίπεδο του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η κοινωνία», είπε. Και η ποικιλομορφία της εμπειρίας που προσφέρουν τα άτομα που εκδηλώνονται σε μεγαλύτερη ηλικία, συμπλήρωσε, δεν μπορεί παρά να ενισχύσει την LGBTQ κοινότητα και την κοινωνία συνολικά.

© T-zine.gr με πληροφορίες από Vice