Περί της συμμετοχής ομάδας αστυνομικών κατά του ρατσισμού.

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017 | 16:55

 

Σχολιάζει η Μαρίνα Γαλανού

 

Περί της συμμετοχής ομάδας αστυνομικών κατά του ρατσισμού.

Πέραν των ερωτήσεων που θέτει ο Βασίλης Σωτηρόπουλος, εγώ θα έθετα και ακόμη μία: Σε τόσες και τόσες διαδηλώσεις που έχουν γίνει, και άλλες τόσες που πρόκειται να γίνουν στο μέλλον για πιθανές περικοπές στο μισθολόγιο των εργαζομένων, έχει διανοηθεί ποτέ κανείς να πει ότι δε θα συμμετάσχει –ανάμεσα στα υπόλοιπα μπλοκ εργαζομένων– μπλοκ συνδικαλιστών της ομοσπονδίας ή οποιουδήποτε  συνδικαλιστικού φορέα αστυνομικών, λόγω του ότι καταστέλλουν διαδηλώσεις, όπως έγινε στο πράιντ της Αθήνας;

Και πέραν των ερωτημάτων, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε εάν με κάποιο τρόπο επιθυμούμε να βελτιωθεί η αστυνομία στην αντιμετώπιση των πολιτών, εάν με κάποιο τρόπο θέλουμε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα εγκλήματα με ρατσιστικό υπόβαθρο. Εάν η απάντηση είναι θετική, τότε δεν βλέπω άλλον τρόπο, από τη συμμετοχή, όσων αστυνομικών δεδηλωμένα τάσσονται εναντίον του ρατσισμού, όπως έγινε στην Αθήνα, με τη συμμετοχή ομάδας 30 αστυνομικών που τάσσονται κατά του ρατσισμού.

Δεν έχω την αφέλεια να ισχυρίζομαι ότι αυτό μπορεί να γίνει όσο γρήγορα θα θέλαμε, ούτε ότι θα σταματήσουν να υπάρχουν περιστατικά αστυνομικής βίας ή αυθαιρεσίας, καθώς αυτές οι πρακτικές είναι βαθιά ριζωμένες στην ελληνική αστυνομία, όμως η μόνη ελπίδα να υπάρξει σταδιακά βελτίωση είναι αυτοί οι αστυνομικοί που έχουν αυτές τις θέσεις, να τους δοθεί περισσότερη φωνή και ορατότητα, ώστε στο μέλλον να ακολουθήσουν και άλλοι.

Και παράλληλα να προωθηθούν οι κατάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις με σκοπό να περιορίσουν και να εξαλείψουν αυτά τα φαινόμενα. Επί παραδείγματι, παρότι πρόσφατα δημιουργήθηκε μηχανισμός κατά της αστυνομικής αυθαιρεσίας, δεν έγινε με τον πιο κατάλληλο τρόπο, καθώς ο μηχανισμός αυτός δεν τηρεί τα ευρωπαϊκά στάνταρντς, όπως είχε πει και σε επιστολή του ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Χρειάζεται αποτελεσματικός ανεξάρτητος μηχανισμός, όπως έχει προτείνει, επανειλλημμένως και είχαμε προτείνει και εμείς, ωστόσο αυτό δεν έγινε. Και επιπλέον παρότι έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τότε που ψηφίστηκε η νομοθεσία, δεν έχουμε κανένα νέο για τον μηχανισμό αυτόν. Όμως δεν είδα κανέναν και καμμία εξ αυτών που γράφουν περισπούδαστα για την αστυνομική αυθαιρεσία, να λέει μια κουβέντα για το γεγονός αυτό. Άσφαιρα πυρά λοιπόν. Θέλουμε να αντιμετωπιστεί η αστυνομική αυθαιρεσία πραγματικά; Αν δεν αντιμετωπιστεί όπως πρέπει, πώς θα σταματήσει;

Ακολουθεί σχετικό κείμενο του Βασίλη.

Μπορούν οι ΛΟΑΤΚΙ αστυνομικοί να εγγυηθούν πως θα σταματήσει η βία και η καταστολή στα ΛΟΑΤΚΙ άτομα”;

Αν θέσουμε την απάντηση σε αυτή την ερώτηση ως προϋπόθεση για την συμμετοχή των ΛΟΑΤΚΙ αστυνομικών στα φεστιβάλ υπερηφάνειας, για λόγους συνέπειας και συνοχής θα πρέπει να θέσουμε και τις παρακάτω ερωτήσεις:

Μπορούν οι ΛΟΑΤΚΙ εκπαιδευτικοί να εγγυηθούν ότι θα σταματήσει ο σχολικός εκφοβισμός στους ΛΟΑΤΚΙ μαθητές;”

Μπορούν οι ΛΟΑΤΚΙ εργοδότες να εγγυηθούν ότι θα σταματήσει ο αποκλεισμός πρόσβασης στην εργασία ή και οι αθέμιτες διακρίσεις στον χώρο της εργασίας σε ΛΟΑΤΚΙ εργαζόμενους;”

Μπορούν οι ΛΟΑΤΚΙ πολιτικοί να εγγυηθούν ότι θα ψηφιστούν όλα τα νομοσχέδια για την πλήρη εξίσωση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων με τους υπόλοιπους πολίτες;”

Μπορούν οι ΛΟΑΤΚΙ γιατροί να εγγυηθούν ότι δεν θα γίνει καμία διάκριση για την παροχή φροντίδας υγείας σε ΛΟΑΤΚΙ ασθενείς;”
“Μπορούν οι ΛΟΑΤΚΙ καλλιτέχνες να εγγυηθούν ότι κανένας καλλιτέχνης δεν θα κάνει ομοφοβικές/τρανσφοβικές δηλώσεις στα ΜΜΕ;”

Μπορούν οι ΛΟΑΤΚΙ δημοσιογράφοι να εγγυηθούν ότι δεν θα προβληθεί καμία ομοφοβική/τρανσφοβική δήλωση στα ΜΜΕ;”

Μπορούν οι ΛΟΑΤΚΙ επιχειρηματίες να εγγυηθούν ότι δεν θα υπάρξει διάκριση στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες για τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα;”

Η απάντηση σε όλες αυτές τις ερωτήσεις είναι όχι. Εάν λοιπόν η ερώτηση τεθεί ως προϋπόθεση συμμετοχής των ανωτέρω στα φεστιβάλ υπερηφάνειας, είναι σαφές ότι δεν πρόκειται να γίνουν φεστιβάλ υπερηφάνειας στο μέλλον γιατί δεν θα έχει μείνει ΚΑΝΕΙΣ.

Και γιατί η απάντηση είναι “όχι;” Μα γιατί ουδείς μπορεί να “εγγυηθεί” για άτομα πέραν του εαυτού του σε μια δημοκρατία. Γιατί καθένας και κάθε συλλογικότητα είναι υπεύθυνη για τον εαυτό του και για τα μέλη της, όχι για τρίτους. Θεωρώ ότι είναι στοιχειώδες ότι δεν μπορείς να καταλογίζεις σε κάποιον πράξεις για τις οποίες δεν έχουν τελεστεί από τον ίδιο. Μιλάμε τώρα για θεμελιώδεις κατακτήσεις του πολιτισμού που έχουν εμπεδοθεί εδώ και αιώνες.

© T-zine.gr