Ρεπορτάζ από Παρίσι : 20 χρόνια Existrans = 20 χρόνια αδιάκοπου αγώνα

Ρεπορτάζ από Παρίσι : 20 χρόνια Existrans = 20 χρόνια αδιάκοπου αγώνα

Γράφει ο Γιάγκος Κολιοπάνος | t-zine.gr

 

«Αυτοπροσδιορισμός, υγεία, δικαιώματα για τους τρανς ή και ίντερσεξ ανθρώπους»: ήταν ο τίτλος του Δελτίου Tύπου της γαλλικής συλλογικότητας Existrans που το Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2016 διοργάνωσε την 20η ετήσια διαδήλωσή της στο κέντρο του Παρισιού. Μια φράση που συμπυκνώνει τις βασικές διεκδικήσεις των απανταχού τρανς και ίντερσεξ ατόμων και ομάδων.

Ρεπορτάζ από Παρίσι : 20 χρόνια Existrans = 20 χρόνια αδιάκοπου αγώνα

«20 χρόνια που η Γαλλία μας ποδοπατά» : το κεντρικό σλόγκαν της διαδήλωσης. Μια φράση που δηλώνει ξεκάθαρα τη δικαιολογημένη δυσαρέσκεια και απογοήτευση της τρανς κοινότητας απέναντι στο γαλλικό κράτος.

Πράγματι, η φετινή Existrans είχε ιδιαίτερη βαρύτητα – όχι μόνο επειδή πρόκειται αισίως για την εικοστή της διοργάνωση, αλλά κυρίως επειδή λειτούργησε σαν τρανταχτή απάντηση στο νέο νόμο για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, ο οποίος, παρά τις σχετικές βελτιώσεις, στην ουσία δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των τρανς ανθρώπων (Νόμος για την νομική αναγνώριση στην Γαλλία που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των τρανς ανθρώπων): η γαλλική νομοθεσία κάνει όντως ένα βήμα μπροστά, προς την από-(ψυχ)ιατρικοποίηση των τρανς ανθρώπων, αλλά συνάμα δύο βήματα πίσω, αφήνοντας το ζήτημα της νομικής αναγνώρισης αποκλειστικά στην αυθαίρετη κρίση του ή της εκάστοτε δικαστή.

Παράλληλα, η σημασία και η αναγκαιότητα της φετινής διαδήλωσης Existrans – καθώς και κάθε δημόσιας δράσης και λόγου υπέρ του ελεύθερου αυτοπροσδιορισμού φύλου και σεξουαλικότητας – είναι ολοφάνερες αν λάβουμε υπόψη πως πρώτον ότι εν έτει 2016 η τρανσφοβία, η ομοφοβία, η ετεροκανονικότητα, ο σεξισμός και γενικότερα η διπολική αντίληψη για το φύλο καλά κρατούν και δεύτερον ότι η ολοένα και μεγαλύτερη συσπείρωση αντιδραστικών, συντηρητικών και (ακρο)δεξιών στοιχείων τελείται με τρόπο δυστυχώς όχι μόνο ανερυθρίαστο αλλά οργανωμένο και αποτελεσματικό : το 2012 στη Γαλλία, σε αντίδραση στο τότε νομοσχέδιο υπέρ του γάμου ανάμεσα σε ανθρώπους του ίδιου (ανατομικού) φύλου, δημιουργήθηκε το «κίνημα» La manif pour tous (Διαδήλωση για όλους) όπου πολίτες κάθε ηλικίας, απέναντι στην απαράδεκτη για εκείνους ιδέα του Γάμου για όλους (Mariage pour tous), υιοθέτησαν για πρώτη φορά κινηματικές πρακτικές (διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, ακτιβιστική δράση) που τους ήταν βέβαια μέχρι τότε άγνωστες.

Έκτοτε, παρότι ο νόμος ψηφίστηκε – χωρίς όμως να συμπεριληφθεί το καίριο ζήτημα της γονεϊκότητας, κάτι που μπορεί ως ένα βαθμό ν’ αποδοθεί στην πολιτική επιρροή της Διαδήλωσης για όλους –, οι φορείς της Διαδήλωσης για όλους και οι σύμμαχοί τους κάθε άλλο παρά κατέθεσαν τα όπλα τους. Αντίθετα, ασπάστηκαν κατά γράμμα το λόγο του Βατικανού περί «ιδεολογίας του φύλου» (ideologia gender, με το δεύτερο όρο εσκεμμένα αμετάφραστο), έστρεψαν τα πυρά τους ενάντια στη λεγόμενη «θεωρία του φύλου» (théorie du genre) την οποία με κατεξοχήν προπαγανδιστικό και συνομωσιολογιακό τρόπο παρουσίασαν ως μία ξενόφερτη (βλέπε Αμερικανίδες λεσβίες) και επικίνδυνη προπαγάνδα που υποτίθεται ότι παρεισφρύει όλο και περισσότερο στους γαλλικούς θεσμούς της εκπαίδευσης και της επιστημονικής έρευνας και αποσκοπεί στη διάβρωση της Αγίας πυρηνικής οικογένειας και του «φυσικού» διαχωρισμού ανάμεσα στα κυρίαρχα φύλα. Η απόσυρση ενός συγγράμματος για το δημοτικό σχολείο με το χαρακτηριστικό τίτλο « Αλφαβητάρι της ισότητας » (Abécédaire de l’égalité) το 2014 φανερώνει, πέρα από τη δειλία και την υποκρισία της κυβέρνησης του Φρανσουά Ολάντ, την επιρροή του εν λόγω αντιδραστικού κινήματος.

Τέλος, η συλλογικότητα και η διαδήλωση Existrans εντάσσεται σ’ ένα γενικότερο πλαίσιο αναγκαίας αποστασιοποίησης από το «θεσμικό» ΛΟΑ και φεμινιστικό χώρο της Γαλλίας ο οποίος συμβάλλει, άμεσα ή έμμεσα, στην περιθωριοποίηση όχι μόνο των τρανς και ίντερσεξ ανθρώπων αλλά και όσων υπόκεινται σε επιπλέον καθημερινές διακρίσεις άλλου τύπου, φυλετικές και/ή ταξικές, των εργαζόμενων του σεξ κ.α. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι κομμάτι του «σκληρού πυρήνα» της διοργάνωσης της διαδήλωσης είναι μία ομάδα ακτιβιστών και ακτιβιστριών που εδώ και μερικά χρόνια συμμετέχουν ταυτόχρονα στη διοργάνωση δύο άλλων «εναλλακτικών» ετήσιων εκδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα στο κέντρο του Παρισιού : στη διαδήλωση για τα δικαιώματα ΟΛΩΝ των γυναικών στις αρχές Μαρτίου και στο «άλλο» Pride ονόματι Νυχτερινό Pride (Pride de nuit) στα μέσα Ιουνίου[1].

Παρά όμως την απόσταση που διατηρεί από χώρους φιλικά προσκείμενους σε μορφές εξουσίας, ή μάλλον ακριβώς λόγω αυτής της απόστασης, η Existrans λειτουργεί σαν «ομπρέλα» που συγκεντρώνει διάφορες συλλογικότητες υπό τη λογική «η ισχύς εν τη ενώσει» : το φετινό δελτίο Τύπου υπέγραψαν δεκαέξι τρανς και ίντερσεξ οργανώσεις καθώς και γύρω στις πενήντα φιλικά προσκείμενες ομάδες που βρίσκουν κοινό έδαφος στον φεμινιστικό, αντιρατσιστικό και αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα των διεκδικήσεών τους. Περίτρανη απόδειξη του ευτυχούς αυτού συνασπισμού, πέρα από το μεγάλο αριθμό διαδηλωτών/τριών, η ταυτότητα φύλου, φυλής, τάξης και σεξουαλικότητας – των ομιλητών/τριών που παρέλασαν και που πήραν το λόγο στο τέλος της διαδήλωσης εκπροσωπώντας αντίστοιχες ομάδες και το περιεχόμενο των συνθημάτων και των σύντομων ομιλιών τους: ένα εύρυ φάσμα διακρίσεων-διεκδικήσεων, μερικές εβδομάδες μετά την ψήφιση ενός ακόμη ατελούς και άδικου νόμου και δύο μέρες πριν τη λυπηρή πραγματικότητα μιας ακόμη Διαδήλωσης για όλους, φαίνεται να καλύφτηκε. Ο αγώνας συνεχίζεται και μακάρι να εμπνεύσει αντίστοιχες κινήσεις στην Ελλάδα!

Φωτο από την διαδήλωση  στο κέντρο του Παρισιού.

Ρεπορτάζ από Παρίσι : 20 χρόνια Existrans = 20 χρόνια αδιάκοπου αγώνα

Ρεπορτάζ από Παρίσι : 20 χρόνια Existrans = 20 χρόνια αδιάκοπου αγώνα

Ρεπορτάζ από Παρίσι : 20 χρόνια Existrans = 20 χρόνια αδιάκοπου αγώνα

Ρεπορτάζ από Παρίσι : 20 χρόνια Existrans = 20 χρόνια αδιάκοπου αγώνα

Ρεπορτάζ από Παρίσι : 20 χρόνια Existrans = 20 χρόνια αδιάκοπου αγώνα

© T-zine.gr

[1]Και οι δύο αυτές εκδηλώσεις γεννήθηκαν από την ανάγκη ενός ακτιβισμού ανοιχτού σε όλους/ες και ως αντίδραση στις αντίστοιχες επίσημες «Λευκές» εκδηλώσεις που σνομπάρουν, όταν δεν εχθρεύονται, τους τρανς ανθρώπους καθώς και τους/τις εργαζόμενους/ες του σεξ, γυναίκες που ασπάζονται το Ισλάμ κ.α.