Ελλάδα: Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018 | 12:30

T-zine.gr 

Trans News Φεμινισμός

Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης: Μια πολυαναμενόμενη κύρωση

Στις 27 Φεβρουαρίου, η Διεθνής Αμνηστία και το Μωβ διοργάνωσαν εκδήλωση ενημέρωσης για τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, στο Booze Cooperativa. Γιατί είναι τόσο σημαντικό να την επικυρώσει και η Ελλάδα; Τι σημαίνει αυτό νομικά και πρακτικά; Είναι τα ερωτήματα που τέθηκαν.

Μετά από την προβολή βίντεο για τις διάφορες μορφές βίας, στην κατάμεστη αίθουσα, το λόγο πήρε η Αλεξία Τσούνη, μέλος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, η οποία τόνισε ότι είναι θετικό που η κύρωση της Σύμβασης, που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, προχώρησε έστω και τόσο αργά. Στη συνέχεια, παρουσίασε τα σημαντικότερα άρθρα της Σύμβασης, που θεωρείται η πιο πλήρης καταδίκη των μορφών διακριτικής μεταχείρισης που έχει υπάρξει μέχρι τώρα. Πιο συγκεκριμένα: τα μέτρα προστασίας των δικαιωμάτων των θυμάτων θα διασφαλίζονται άνευ διακρίσεων με γνώμονα το φύλο, το γένος, τη φυλή, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική προέλευση, τη σύνδεση με εθνική μειονότητα, την περιουσία, την καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα του φύλου, την ηλικία, την κατάσταση της υγείας, την αναπηρία, την οικογενειακή κατάσταση, την κατάσταση μετανάστη ή πρόσφυγα, ή άλλη κατάσταση.

Τα 12 κεφάλαια και τα 81 άρθρα της Σύμβασης, μεταξύ άλλων, καλύπτουν τις πολιτικές νομοθετήσεις, τις υποστηρικτικές υπηρεσίες (ξενώνες, τηλ. γραμ. SOS κτλ) τις αστικές αγωγές, τη σωματική βία, τη σεξουαλική βία και το βιασμό, την ενδοοικογενειακή βία, τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων γυναικών, τον καταναγκαστικό γάμο.

Από τις ομιλήτριες, η Σίσσυ Βωβού αναφέρθηκε στις θέσεις του Μωβ και στον νόμο 3500/2006 για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, που ψηφίστηκε στην Ελλάδα μόλις το 2006. Τότε οι γυναικείες και φεμινιστικές οργανώσεις είχαν στηλιτεύσει έντονα την εισαγωγή της ποινικής διαμεσολάβησης, αφού δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις ώστε αυτή να λειτουργεί εις όφελος των γυναικών θυμάτων έμφυλης βίας.

Επίσης, το Μωβ δραστηριοποιήθηκε για την κατάργηση του άρθρου 339 του Ποινικού Κώδικα, που προβλέπει την απαλλαγή από ποινική δίωξη του βιαστή ανήλικης εάν αυτός την παντρευτεί. Μετά από έντονη δραστηριοποίηση μαζί με άλλες 12 οργανώσεις, ο υπουργός δέχθηκε να εισηγηθεί την κατάργησή του.

Ακόμα, κοινό αίτημα με την Αμνηστία είναι να αλλάξει η έννοια της συναίνεσης στο βιασμό. Σήμερα βιασμός θεωρείται όταν μια γυναίκα πει όχι, ενώ συχνά αδυνατεί να το κάνει, οπότε βιασμός πρέπει να θεωρείται αν η γυναίκα δεν έχει πει ναι. Τέλος, υποστήριξε την απεργία της 8ης Μάρτη που δυναμώνει σε αρκετές χώρες.

Συντριπτικά τα ποσοστά κλειτοριδεκτομής

Στη σεξουαλική παρενόχληση που υφίστανται οι γυναίκες πρόσφυγες αναφέρθηκε η Λωρέτα Μακώλεϋ, πρόεδρος της Οργάνωσης Ενωμένων Γυναικών Αφρικής, καθώς, σύμφωνα με τις συνεντεύξεις που πήρε η Διεθνής Αμνηστία το 2016, πολλές γυναίκες -σε όλες σχεδόν τις χώρες που διέσχισαν-, βίωσαν σωματική κακοποίηση και οικονομική εκμετάλλευση.

Σύμφωνα με τη Unisef, 200 εκατομμύρια γυναίκες έχουν υποστεί μιας μορφής κλειτοριδεκτομή. Τα ποσοστά είναι συντριπτικά, ειδικότερα στην Αφρική, όπως:

Σομαλία 98%,
Σιέρα Λεόνε 90%,
Αίγυπτος και Σουδάν 87%.

Στα καλά νέα, η Μπουργκίνα Φάσο κατάργησε τον καταναγκαστικό γάμο το 2016, ενώ η ελάχιστη ηλικία για γάμο είναι τα 18.

Σε ό,τι αφορά τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, είναι πολύ θετικό ότι ποινικοποιεί όχι μόνο τον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων αλλά και την υποκίνηση και παρότρυνση, όπως και ότι χορηγεί στα θύματα δυνατότητα άδειας διαμονής και ασύλου.

Η Άντα Τσαρέα, δασκάλα της Γυναικείας Ομάδας Αυτοάμυνας, αναφέρθηκε εκτενώς στις εμπειρίες της από τα 25 χρόνια που ασχολείται με την αυτοάμυνα και τόνισε ότι οι περισσότερες γυναίκες (80%) που δέχονται επίθεση μπορούν να την αποφύγουν, αν είναι ψύχραιμες και εκπαιδευμένες, ενώ το 20% αναγκάζεται να αμυνθεί.

Η έμφυλη διάσταση της Σύμβασης

Η Μαρίνα Γαλανού, πρόεδρος Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών, καλωσόρισε θερμά την προώθηση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης στην ελληνική Βουλή, λέγοντας ότι η έμφυλη διάσταση που την διαπνέει δεν περιορίζεται στη δυϊκή βιολογική αναπαράσταση του φύλου αλλά έχει εφαρμογή στους έμφυλους ρόλους που αναπτύσσονται στο κοινωνικό φύλο, στην ταυτότητα φύλου. Αυτό μπορεί να αποτελέσει βασικό νομοθετικό εργαλείο για την πρόληψη και την προστασία από τις διακρίσεις και για τους διεμφυλικούς. Έχουν δε κατατεθεί προσθήκες ώστε να προστατεύονται οι intersex άνθρωποι.

Για παράδειγμα, σε άρθρο του ποινικού κώδικα προτάθηκε ότι, πέραν των γυναικών, θεωρείται απαραίτητο η παράγραφος να συμπεριλαμβάνει και το θέμα του ακρωτηριασμού προσώπων λόγω των χαρακτηριστικών φύλων τους – δηλαδή τα intersex πρόσωπα που στη βρεφική ηλικία υπόκεινται σε επεμβάσεις στα γεννητικά όργανα ώστε να ικανοποιούν τα κοινωνικά στερεότυπα για το φύλο.

Τέλος, από το Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης, αναγνώστηκε ανοιχτή επιστολή, όπου εκφράζεται βαθιά ανησυχία για την ενδεχόμενη έκδοσης μιας μάρτυρος, θύματος σωματεμπορίας η οποία με τις μαρτυρίες της έχει οδηγήσει στην εξάρθρωση μεγάλου κυκλώματος, στην πατρίδα της τη Μολδαβία. Παραθέτοντας το ιστορικό, διατυπώνεται το αίτημα οι διακρατικές αποφάσεις περί εκδόσεως να λαμβάνουν υπόψη την κατάσταση προστασίας των θυμάτων διεθνών εγκλημάτων και των μαρτύρων, ενώ ζητά και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και της πολιτείας.

Μετά τις ομιλίες έγιναν παρεμβάσεις για τα σημαντικότερα άρθρα που συζητήθηκαν, ενώ εκφράστηκε και προβληματισμός σχετικά με το κατά πόσο η διατύπωση κοινωνικό φύλο θέτει ζήτημα για την ταυτότητα φύλου.

Αναμένουμε, λοιπόν, σύντομα να κυρωθεί η Σύμβαση, και να δοθεί ευρύτερο ενδιαφέρον στην ανεξέλεγκτη βία κατά των γυναικών.

 

© T-zine.gr  με πληροφορίες  epohi.gr