Το λευκό φουστάνι…

Ελλάδα: Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015 | 15:50


Γράφει η Άννα Απέργη | T-zine.gr

Απόψεις

Το λευκό φουστάνι…

 


Ήσουν προβληματισμένη, δεν ήξερες τι να κάνεις, που να μιλήσεις. Φοβόσουν. Έβλεπες τον μονάκριβο γιο σου να κάθεται ώρες μπροστά στον καθρέπτη του παιδικού του δωματίου και να βάφεται, να φοράει το λευκό σου φουστάνι και να παίρνει πόζες.

Δεν το είχες συζητήσει με κανέναν, ούτε καν με τον άνδρα σου, τον φοβόσουν. Φοβόσουν τι θα έλεγε, τι θα έκανε, την αντίδρασή του «…και τι να του πω, πως ο μονάκριβος γιος μας είναι “τέτοιος”; ντρέπομαι και να το ξεστομίσω ακόμη…».

Ένιωθες έναν εφιάλτη, αισθανόσουν τόσο ταραγμένη που παρακαλούσες το Θεό να έρθει και να σου πει πως αυτό που ζεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο ένα κακό όνειρο και που όταν θα ξυπνήσεις όλα θα είναι διαφορετικά.

Φοβόσουν τί θα πει ο περίγυρός σου, οι συγγενείς και οι φίλες σου. Άρχισες να ρίχνεις τις ευθύνες πάνω σου, «…. Μήπως φταίω εγώ; Όταν ήταν μικρό παιδί το έπαιρνα συνέχεια μαζί μου και πηγαίναμε στην αδερφή μου και έπαιζε μόνο με τις ξαδέρφες του» – τα γνωστά στερεότυπα. «….Ο άνδρας μου με έβριζε συνέχεια και μου έλεγε ότι θα τον κάνω “μαμάκια”, αλλά και αυτός έλειπε συνέχεια λόγω της δουλειάς του, ήταν ναυτικός, του έλειπε η ανδρική παρουσία από το σπίτι πολύ», σκεφτόσουν αναμοχλεύοντας από τα σωθικά σου όλη την εμπειρία κυριαρχικής πατριαρχίας που είχες αποθηκεύσει. «Είναι πολύ αυστηρός ο άνδρας μου, φοβάμαι να του το πω, όταν ήταν μικρός τον χτυπούσε πολύ…». Βρισκόσουν με μεγάλη σύγχυση, δεν ήξερες τι μπορεί να ήταν αυτό που έφταιγε, την αιτία.

Ντρεπόσουν για το μονάκριβο παιδί σου. Το έβλεπες σαν κάτι “άρρωστο”, κάτι “ανώμαλο”. Κάτι που στη διαδρομή άλλαξε πορεία και “στράβωσε”. Σε έπιανε πανικός, ενώ τα συναισθήματα θυμού και στεναχώριας πάλευαν μέσα σου. Είχες άλλα όνειρα εσύ για τον μονάκριβό σου, ένιωθες ότι σε είχε προδώσει και ότι είχες αποτύχει σαν μητέρα, «…. και στον παππού του, τι θα πω στον παππού του που έχει και το όνομά του, θα πεθάνει όταν το μάθει…». Φοβόσουν. Φοβόσουν για τα πάντα.

Φοβόσουν να το πεις στον άνδρα σου και στην οικογένεια σου, φοβόσουν ακόμα να το πεις και στον ίδιο σου τον εαυτό. «…Δεν ήμουν μία μάνα που το παραμέλησε, πάντα αγαπούσα και στεκόμουν δίπλα στο παιδί μου, γιατί να συμβεί σε μένα αυτό Θεέ μου, γιατί;…». Σε πονούσε πολύ μέσα σου, αγνοώντας τον πόνο που ένιωθε το ίδιο σου το σπλάχνο όταν άρχισες να παρεμβαίνεις ασφυκτικά στη ζωή του. Όταν πήρες εκείνη την μεγάλη απόφαση να μιλήσεις στον άνδρα σου. Όταν το κλείδωσε μέσα στο παιδικό του δωμάτιο και το σάπισε στο ξύλο. «…Να φωνάξουμε τον παπά, δεν μπορεί, ο Θεός θα τον γιατρέψει, ο Θεός δεν κάνει ποτέ λάθη…». Και φώναξες και τον παπά να του διαβάσει ευχές και το κλείδωσες στο δωμάτιο του παίρνοντας το κινητό του τηλέφωνο και το λάπτοπ του για να μην έχει επαφές με τον έξω κόσμο και με τις παρέες του που ίσως το παρέσερναν στο “δρόμο της ακολασίας”, προσπαθώντας έτσι να “θεραπεύσεις” το μονάκριβο σου…

Κυριακή πρωί «…Το παιδί λείπει, δεν είναι στο δωμάτιο του…». Τρόμαξες στην σκέψη ότι το μονάκριβο σου είχε φύγει από το σπίτι. Έτρεξες κατευθείαν στην ντουλάπα του να δεις αν όλα τα ρούχα του ήταν εκεί «… Είναι όλα εδώ, δεν μπορεί να το έσκασε…» είπες με ανακούφιση. Κραυγές ακούστηκαν έξω στο προαύλιο της πολυκατοικίας. Κατέβηκες κάτω να δεις τι συμβαίνει «…Το παιδί, το παιδί…» φώναζε μία γυναίκα από την πίσω πλευρά του σπιτιού. Έτρεξες κατευθείαν στο σημείο. Ήταν το μονάκριβό σου πεσμένο στο έδαφος φορώντας το λευκό σου φουστάνι που είχε γίνει κόκκινο από το αίμα. Ήταν το μονάκριβό σου που δεν άντεξε άλλο την καταπίεση και έδωσε τέρμα στην παιδική του ψυχούλα με μία βουτιά στο κενό.

Ας μην αφήσουμε άλλα τρανς άτομα να έχουν το ίδιο τέλος. Ας βάλουμε επιτέλους μια τελεία σε όλο αυτό το κακό. Βάλτε ένα μεγάλο ΣΤΟΠ στην τρανσφοβία, στην λεκτική, σωματική, ψυχολογική ή και σεξουαλική βία. Όταν αυτή εκδηλώνεται σε μία σχετικά τρυφερή αλλά και επικίνδυνη ηλικία όπως η εφηβική, το πιο πιθανόν είναι να οδηγήσει τα τρανς άτομα στην απόπειρα αυτοκτονίας. Μία κακή, εγωιστική και αυταρχική γονική στάση είναι πολύ επικίνδυνη για τα τρανς άτομα που βρίσκονται στην εφηβεία.

Άλλωστε μην ξεχνάτε πως αυτό το παιδί θα μπορούσε να ήταν και το δικό σας.

© T-zine.gr