[Photo: Kelly Jenkins prepares frogs for her students to dissect.]

Τρανς εκπαιδευτικοί μιλούν για τις εμπειρίες τους στο σχολείο.

ΗΠΑ: Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017 | 13:20

Μετάφραση για το T-zine.gr Θάλεια Παπαδοπούλου

Τρανς εκπαιδευτικοί μιλούν για τις εμπειρίες τους στο σχολείο.

 

[Photo: Kelly Jenkins prepares frogs for her students to dissect.]
Μεγαλώνοντας, η Kelly Jenkins περνούσε τον καιρό της παίζοντας σπορ. Ήταν παίχτης – αστέρι του της ομάδας μπέιζμπολ του σχολείου στα βουνά του ανατολικού Τεννεσί. Και ορισμένες φορές φορούσε κραγιόν. Μεγαλώνοντας, η Jenkins ένιωθε ότι ήθελε να γίνει δασκάλα.

«Όλοι μου είπαν ότι είναι απαίσια ιδέα», θυμάται. «Μου είπαν, κανείς δεν θα σε προσλάβει ως τρανς γυναίκα». Οι τρανς φοιτητές βρίσκονται στο προσκήνιο αυτή τη χρονιά – από την απόφαση του Τραμπ να ανακαλέσει τους κανονισμούς που είχαν στόχο την προστασία τους, ως τη νομοθετική διαμάχη στο Τέξας, για ένα νομοσχέδιο για τις τουαλέτες.

Όμως, δεν έχει δοθεί τόση προσοχή, στο πώς το σχολείο μπορεί να είναι ένα δύσκολο μέρος για τρανς δασκάλους.

«Δεν είπα τίποτα σε κανέναν»

Όταν τελείωσε το κολλέγιο, διάλεξε το πιο στερεοτυπικό επάγγελμα, σύμφωνα με το φύλο που καταγράφηκε κατά τη γέννηση, που μπορούσε να σκεφτεί: πυροσβέστης.

Ήλπιζε ότι με το να μάχεται τις φλόγες θα έπειθε με κάποιο τρόπο τον εαυτό του ότι δεν ήταν τρανς. Αυτό δεν έγινε. Αντ’ αυτού, έμαθε ότι το πιο αγαπημένο μέρος της δουλειάς ήταν όταν έκανε παρουσιάσεις για παιδιά σε σχολεία.

[Photo: Kelly Jenkins’ school ID before she transitioned. For years, Jenkins presented as a man during the day and as a woman on her free time.]
Τελικά, έκανε τη φυλομετάβαση στο επιθυμητό γένος και αποφάσισε να γίνει δασκάλα, άρχισε να χρησιμοποιεί θηλυκές αντωνυμίες και να παίρνει ορμόνες. Η Jenkins ήξερε ότι θα πρέπει να κρύψει την ταυτότητα του φύλου της, να παρουσιάζεται ως άντρας στη δουλειά και ως γυναίκα στο σπίτι.

«Δεν είπα τίποτα σε κανέναν», θυμάται η Jenkins ενώ αναφέρεται στην αρχή της καριέρας της, περισσότερα από μια δεκαετία πριν, στα σχολεία της Κομητείας Knox στο Τεννεσί.

Όμως, μερικούς μήνες μετά την εισαγωγή της στη διδασκαλία, η Jenkins εκμυστηρεύτηκε το μυστικό της σε μία συνάδελφο «Πήγε στον Διευθυντή μου την επόμενη μέρα και του το είπε». Όταν ήρθε η ώρα να ανανεώσει τη σύμβασή της, δεν επαναπροσλήφθηκε. «Είπαν, «Δεν σας προσλαμβάνουμε επειδή είστε τρανς», λέει η Jenkins.

Σε δήλωσή τους, τα σχολεία της Κομητείας Knox δεν σχολίασαν την συγκεκριμένη κατάσταση της Jenkins. Ωστόσο, αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η περιοχή είναι ένας εργοδότης ίσων ευκαιριών, ο οποίος δεν κάνει διακρίσεις βάσει φύλου (sex). Η δήλωση δεν αναφέρει το κοινωνικό φύλο (gender).

Οι ειδικοί λένε ότι είναι δύσκολο να γνωρίζουμε με ακρίβεια πόσοι τρανς εκπαιδευτικοί υπάρχουν στη χώρα, επειδή συχνά δεν αποκαλύπτουν το στάτους τους, φοβούμενοι τις διακρίσεις. Σε ολόκληρη τη χώρα, οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι λιγότερο από το ένα τοις εκατό του πληθυσμού προσδιορίζεται ως τρανς.

Η Τζένκινς λέει ότι τα επόμενα χρόνια δημιουργήθηκε ένα μοτίβο: να αποκτά μια νέα δουλειά, έπειτα κάποιος το ανακαλύπτει – εντός του έτους – και η σύμβασή της δεν ανανεώνεται. «Σε μερικές από τις τάξεις μου, περίπου τα μισά παιδιά είχαν απομακρυνθεί».

Η Jenkins λέει, ακόμη, ότι δεν ήταν μόνο οι γονείς που ανησυχούσαν επειδή ήταν τρανς. Οι συνεργάτες της σταμάτησαν να την περιλαμβάνουν στις συναντήσεις του προσωπικού. «Ένιωθα σαν να περνάω στη σιωπή», λέει. «Και το μόνο πράγμα που έκανε όλα αυτά ανεκτά, ήταν οι μαθητές.» Αλλά, ήταν τελικά πάρα πολύ, και η Jenkins εγκατέλειψε τη διδασκαλία.

«Παρέδιδα πίτσες για να ζήσω, με πτυχίο στη δασοκομία και μεταπτυχιακό στην εκπαίδευση»!

«Να είμαστε ο εαυτός μας»

Στην Τζόρτζια, ο Nathan Williams δίδασκε Αγγλικά σε λύκεια για περισσότερο από μια δεκαετία. Ο Williams πάντα ήθελε να γίνει Natalie, αλλά ένα μεγάλο ζήτημα πάντα έμπαινε ως εμπόδιο. «Λατρεύω τη διδασκαλία», λέει η Williams. «Και η ιδέα να την χάσω ήταν πολύ τρομακτική».

Μετά από χρόνια μελέτης και καλλιέργησης θάρρους, η Williams ξεκίνησε να παίρνει ορμόνες και – όπως η Jenkins — να παρουσιάζεται ως άντρας στο σχολείο και ως γυναίκα στο σπίτι.

Λέει ότι σπάνια βγαίνει από το σπίτι της. Καθώς ανησυχεί για την ασφάλειά της ως τρανς γυναίκα, περιορίζει τις εξόδους της στις πολύ απαραίτητες εξωτερικές δουλειές. Αλλά, ένα Σαββατοκύριακο, η Williams αποφάσισε να πεταχτεί σε ένα κοντινό κατάστημα καλλυντικών. Μπήκε μέσα – φορώντας ένα φόρεμα και makeup – και εντόπισε μία από τις μαθήτριές της στο μαγαζί.

[Photo: Natalie Williams as a teenager.]
«Ήρθε σε μένα και εγώ ήμουν κάπως… «Εμμμ, ναι…». Η Williams θυμάται να τραυλίζει, μέχρι που κατάφερε να ψελλίσει την ερώτηση: «Σε φρικάρει αυτό;». «Και χωρίς δισταγμό, απλά μου είπε: Όχι, εσύ πάντα μας έλεγες να είμαστε ο εαυτός μας».

Λίγο μετά, η Williams το είπε στο σχολείο της. Παρότι κράτησε τη δουλειά της, λέει ότι δεν αισθάνεται ποτέ απολύτως ασφαλής. Λέει ότι μερικοί συνάδελφοί της αποφεύγουν την επαφή όταν περνούν από τον διάδρομο του σχολείου. «Δεν με κοιτάζουν. Φεύγουν όταν προσπαθήσω να τους μιλήσω».

Και οι γονείς έρχονται με ανησυχίες. Η Williams λέει ότι έχει κληθεί τέσσερις φορές στο γραφείο του διευθυντή τον περασμένο ενάμιση χρόνο. Στα δέκα χρόνια που δίδασκε ως άντρας, λέει ότι ποτέ δεν είχε κληθεί στο γραφείο.

Παρόλ’ αυτά, η Natalie Williams λέει ότι άξιζε. Ελπίζει οι μαθητές της να την δουν ως πρότυπο.

«Οδήγησα στη Μασαχουσέτη και άφησα τα πάντα»

Η Kelly Jenkins Έχει βρει αυτή την αίσθηση της εκπλήρωσης. Μετακόμισε 900 μίλια μακριά για να την βρει.

Οι διάδρομοι είναι ήσυχοι και οι καρέκλες μαζεύονται στο Wellesley Middle School έξω από τη Βοστώνη. Είναι νωρίς το πρωί – πολύ πριν φτάσουν οι φοιτητές – και η Jenkins ψάχνει σε ένα κουβά με βατράχους για ανατομία.

«Λοιπόν, αυτοί είναι οι βατράχοι;» ρωτά η Jenkins. Είναι βοηθός διδασκαλίας εδώ, ελπίζοντας να πάρει την απαιτούμενη άδεια σύντομα, προετοιμάζοντας για μια ανατομία βατράχου στην έβδομη τάξη.

Πιάνοντας προσεκτικά έναν βάτραχο, η Jenkins τον επιθεωρεί. «Θα τον ανοίξουν και θα ελέγξουν την γλώσσα του, που ακόμα την έχει. Αυτό είναι πάντα καλό!»

Όταν οι διάδρομοι γεμίσουν με μαθητές, η Jenkins είναι απασχολημένη με το να τρέχει από τάξη σε τάξη και να δουλεύει με διάφορους μαθητές. Ένα αγόρι ανυπομονεί να μου πει ότι είναι μεγάλος θαυμαστής της κας. Jenkins.

Ο David Lussier, επικεφαλής των δημόσιων σχολείων του Wellesley, λέει ότι ο νεαρός οπαδός της Jenkins είναι ένας από τους πολλούς. «Όσα άκουσα ήταν πολύ θετικά».
Λέει ότι δεν έλαβε καμία πίεση από τους γονείς ή τα μέλη της κοινότητας. Η εξήγησή του γι ‘αυτό είναι απλή: «Πρώτα απ’ όλα, η Kelly είναι μια εξαιρετική εκπαιδευτικός».

Η Jenkins διδάσκει τώρα στο Wellesley για δύο χρόνια. Ο Lussier λέει ότι δεν προσλήφθηκε επειδή είναι τρανς, αλλά βοήθησε την περιοχή να γίνει πιο ανοικτή. «Η καθοδήγηση της Kelly γι’ αυτό ήταν μια τεράστια βοήθεια για μας».

Λέει ότι αυτό είναι ιδιαίτερα αληθές καθώς η περιοχή φιλοξενεί φοιτητές που αμφισβητούν το φύλο τους. Η Jenkins μίλησε με μαθήματα, ξεκίνησε μια τοπική τηλεοπτική εκπομπή και καθοδήγησε φοιτητές.

Ο Mace, ο οποίος είναι τώρα στο γυμνάσιο, είναι ένας από αυτούς τους μαθητές. «Είναι πολύ ωραίο γιατί δεν είναι εύκολο να βρεις άλλους ανθρώπους τρανς έξω στον κόσμο».

Για την Jenkins, αυτή είναι η πρώτη φορά στην καριέρα της ως εκπαιδευτικός, που δεν φοβάται το τέλος της σχολικής χρονιάς.

«Τσιμπιέμαι γιατί δεν κατάφερα ποτέ να το δοκιμάσω αυτό. Να πηγαίνω σπίτι και βγάζω βόλτα τα σκυλιά μου και να μην ανησυχώ, «Θα με απολύσουν;»

Η Kelly Jenkins λέει ότι κάνει οικονομίες με την ελπίδα να πάρει την άδεια εξάσκησης ως εκπαιδευτικός επιστημών στη νέα Πολιτεία που θεωρεί σπίτι της.

 

© T-zine.gr με πληροφορίες από npr.org